логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Еден човек, кој беше многу пати на Света Гора, еднаш рече : „Што е значењето во тоа, што јас патувам тука така често? Мојот живот сеедно не се менува!’’ Затоа што најважното е внатрешната промена, говори мудриот архимандрит Андреј (Конанос).


Во животот се случуваат неверојатно убави работи. Годините, доделени нам од Бога на земјата, се многу важни. Во нив е сокриена огромна тајна. Сите ние имаме одредена цел. Пред секого стои единствена цел, и со губењето на таа цел, ние губиме и сé останато.Не постојат никакви гаранции. Затоа, некои Свети Отци, и го споредуваат христијанинот со оној кој оди по јаже. Во детството јас сум видел во циркус такви акробати. Тие внимателно одат по јаже кон спротивниот ѕид. Едно погрешно движење- и ти леташ надолу.Да, обично има безбедносна мрежа, но откако видов како одачот по јаже не се додржи и тоа беше така страшно, што гледачите во ужас извикаа. Така е и во Црквата. Ние сите одиме по јаже и треба да бидеме многу внимателни, затоа што тоа е опасна работа. Да, чувството на летање и леснотија е прекрасно, но неопходно е да стигнеме до крајната точка, за да бидеме безбедни.Некои атеисти на крајот се свртуваат кон Бога. Изгубени, исцрпени, збунети во своите теории и мисли, сега тие се со Христа. А многу христијани, израснати во Црквата, лесно забoраваат за Него и си заминуваат. А некогаш им се чинеше дека го сакаат Христа...Животот е море. И животот во Црквата е исто така море. Ете затоа, молејќи И´ се на Пресвета Богородица, ние Ја нарекуваме «пристаниште на оние што по животот пловат ». «Радувај се, Пристаниште на оние што по животот пловат! » (од акатистот на Пресвета Богородица- заб.превод. )Сите ние сме во потрага по тивко пристаниште, каде што може да го насочиме својот брод во морето на животот. На сите нам ни е неопходен чамец, затоа што додека сидрото не го фрлиме, не смееме да бидеме сигурни во своето спасение.


За време на Великиот пост дури и се пее таква молитва: «Пловејќи го половина морето на воздржување, ние наоѓаме спасително пристаниште....Удостој нé, Човекољупче, да го видиме и денот на славното Твое вскресение» (молитва во саботата на 4-та седмица на Великиот пост- заб. превод.)

Ние постиме, а потоа вкусуваме богати јадења- но не земна, туку небесна храна, Телото и Крвта на Воскреснатиот Исус, Победникот на смртта. Победникот било на непогода, било на страв и неизвесност. Дај ни да испливаме, Боже!

Да се плови по морето на воздржување. Што зачат овие зборови? Ние не сме сигурни дека пловејќи нема да се удавиме. Затоа не треба да мислиме дека тоа е сосем лесно и со нас сé ќе биде во ред. Не. Ние влегуваме во откриено море и сега треба да бидеме многу внимателни. Во борбата со брановите неопходна е претпазливост, расудителност, трезвеност. Пливаме внимателно и гледаме двојно, затоа што е неизвестно од каде ќе се појави опасност.

Не, не е потребно да се тревожите и дотолку повеќе да се паничи. Важно е едноставно да бидете сигурни дека трудот не бил залуден. Да бидеме како херувимите кои се прикажуваат со голем број очи- доле, горе, напред, назад... Да бидеме такви исти пламенити, огнени херувими, внимателно гледајќи го својот пат. А самоувереноста може да го доведе бродот до оштетување  и негов пад, после што доаѓа жалење и тага.


Еден човек, кој беше многу пати на Света Гора, еднаш рече : „Што е значењето во тоа, што јас патувам тука така често? Мојот живот сеедно не се менува!’’ Но, најважно – тоа се внатрешните промени. Во спротивен случај, најпрекрасните нешта кои ни се случуваат и би требало да ни помогнат во спасението, можат да доведат до бродолом. Тивкото пристаниште може да се покаже како место на разочарувања и катастрофи.

Вака говорат Светогорските Старци за оние кои доаѓаат на Света Гора и при тоа не извлекуваат за себе никаква духовна полза: „Жално, што ги потрошил парите за билет!’’ Патуваш таму- ваму, но што е значењето? Има ли промена? Тоа е важно. Добро е да се биде црковен човек, но треба да се живее така, како што сака Бог, а не да се смируваш себеси со зборовите: „Сеедно јас сум добар’’.

Ние христијаните носиме огромна одговорност проповедувајќи го Евангелието. Но, само  поединци од нас се појавуваат како христијани на дело, носејќи Го во срцето Христос. Но, повеќето само се нарекуваат, појавувајќи се не такви какви што би требало да бидат.Ние не им даваме на луѓето претстава за тивкото пристаниште- Христос, туку за внимание, расудување, трезвеност, претпазливост. Луѓето гледаат на нас како побожни и идеални- а не гледаат раширени раце, не гледаат дека во Црквата може да се спаси секој, дека сите ние сме браќа. И што дури ако ти, брате, денеска си грешен, тогаш знај: вчера јас бев ист таков, дури и полош. Но, Бог ми помогна мене, ме приведе кон Себе, и тебе Тој ќе те приведе кон Себе исто така, затоа што може сé. Ние ли ги говориме овие зборови? Потребно е да им се дава на луѓето надеж, а не да имаат самооправдување и автосугестија за сопственото спасение.

Свети Исаак Сирин вели за непријателот на нашето спасение ужасни нешта. Ѓаволот постојано војува со нас на најразлични начини. Најпрво, тој не им дава на луѓето да бидат христијани. Не им дава да го променат својот живот.


Тој сака ние да продолжиме да живееме така како што живееме сега. Мразиме некого, да го мразиме и понатаму. Не Го познаваме Бог- нека и понатаму  не Го знаеме. Ѓаволот не сака човекот да излезе од темнината на духовното слепило, злоба, омраза и страст. Тој сака ние секогаш да останеме таму.

А ако сепак успеат да се ослободат и да се устремат кон Бог, тогаш ѓаволот прави сé, за да човекот не продолжи да оди по вистинскиот пат. „Аха, сега ти побегна од мене,- вели тој.- Но, не е важно, ние уште ќе се сретнуваме. Јас сигурно ќе ти се појавам на следната раскрсница во твојот христијански живот. Мислиш дека од мене е така лесно да се побегне? Така лесно да се преобратиш од грешник во христијанин? Е не, јас нема да те оставам тебе во мир до самиот крај! На тебе ќе ти исфрлам тешкотии, проблеми, разочарувања- за да на крајот на краиштата кажеш: „Не можам повеќе! Христијанин нема да станам. Тоа е многу тешко. Сеедно ништо не се менува. Отидов во Црква еднаш, два пати, три пати- и сé е како и претходно...’’


Еве од каде се појавува разочарувањето, унинието, желбата за враќање кон претходниот живот. Но, ако го надминете тоа искушение и ја продолжите борбата за да живеете по христијански, тогаш непријателот и тука нема да се смири. Свети Исаак Сирин говори дека во таков случај ѓаволот се обидува да ги одземе резултатите од нашата духовна борба. Тоа е веќе третата фаза на неговата војна со човекот, криејќи во себе голема опасност.

Непријателот веќе не го попречува духовниот живот, но настојува да го оскверни, а потоа и да го уништи тоа што е стекнато на тој пат. Тој ти всадува славољубие и самоувереност: „Ти имаш нешто добро, а овој- не!’’

Произлегува постојано самоубедвање и човекот почнува да мисли: „Слава на Бог, јас сум добар. Другите не се такви. Во нашиот дом јас сум единствениот христијанин! Впрочем, никој од соседите не се моли, а јас се молам. Никој не оди во црква во недела, а јас одам. Никој не пости, никој нема такво прекрасно семејство со прекрасни деца, како што имам јас...’’ Зар не мислиме ние така? Да, добро, ако сето ова е навистина така, но треба да се живее таков живот без суета, која ги прави сите наши напори залудни. Создади, но запомни, дека славољубието, надменоста и гордоста го разрушуваат сето она што ти го правиш.

Извор:

http://www.pravmir.ru/pereplyit-more-vozderzhaniya/

Подготви: Снежана Корнет



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Ноември 12, 2019

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот, страстите и себичната волја) на Крстот и Гробот Христов за да можат да воскреснат со Него и „да одат во обновеноста на животот“ (Рим. 6, 4).Ова е дејството на покајанието…
Ноември 09, 2019
st-demetrius

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ Бог со сето свое срце и душа, па веднаш по враќањето од царската престолнина почнал јавно да проповеда и својот народ да го одвраќа од многубоштвото, водејќи го така кон…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 122
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Митрополит Струмички Наум - Последна надеж за спасение

Ное 04, 2019 Беседи 86
Uspenie.Bogorodica.jpg
Она нѐ научи Кој Е смислата на нашиот живот. Она нѐ научи Кој Е вистинска љубов. Она нѐ…

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Окт 28, 2019 Беседи 213
7.Vselenski.sobor
Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

 Страшна е потребата на човекот да се самооправдува; за мене, дури најпогубната појава од сите гревовни појави во човековиот душевен и ментален свет. Самооправдувањето е главна карактеристика на паднатиот човек,...

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

Грeвoт избeзумува, грeвoт oбeзглавува. Чoвeк пoтoнат вo грeвoви и вo пoрoци сличeн e на кoкoшка, чија глава e oтсeчeна, та умирајќи грчeвитo прeта и скoка ваму-таму. Цeлиoт нeзнабoжeчки свeт прeд...

Слово на Неговото Високопреосвештенство Митрополит Тимотеј – Дваесет и прва недела по Педесетница

Слово на Неговото Високопреосвештенство Митрополит Тимотеј – Дваесет и прва недела по Педесетница

Такви луѓе во Христово време имало многу, но и денес не се малку. Тие малку се интересираат за Евангелието, или, пак, и воопшто не се интересираат, а некои се дури...

Два приода кон слободата

Два приода кон слободата

Првиот, после неговата средба со Ослободителот и Спасителот Христос, од корен се променува: од гол постанува „облечен и разумен“; од несоцијален, којшто живеел по гробовите и пустината, сега се наоѓа...

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Во трњето кое го уништува Словото на Божествената вистина, освен богатството, насладите и животните грижи (Лк. 8,14), во нашето време треба ги видиме и различните лажни учења кои ги шират...

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

И ние, кои го носиме името христијани, кои живееме со верата на мачениците – сме сведоци за Христа. Некои, можеби, со право, ќе се запрашаат – па како можеме ние...

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

Така пoстапувал и св. Авeркиј. Кoга видeл мнoгу нарoд вo маки и вo бoлeсти, тoј клeкнал на eднo мeстo и сe пoмoлил на Бoга, да oтвoри тoпла и лeкoвита вoда...

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Кога ќе се очисти садот на душата, тогаш сам по себе ќе биде исполнет од благодатта Божја. Од послушанието се раѓа молитвата, а од молитвата – теологијата.

Митрополит Струмички Наум:  Зошто пишувам?

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто напишано. На крај, нашето заедничко давање, нашиот заеднички опит преточен и во слово, е...

« »