Кој ја гради новата куќа и каква е таа? Кој го гради новиот систем и со што? И токму таму сите се плашат да погледнат – кон технократијата.Да, темелите остануваат исти, но материјалот се менува.Порано:закониинституцииполитички телаСега:кодалгоритмивештачка интелигенцијаинфраструктураСтариот систем беше човечки – и затоа расиплив, корумплив, видлив.
Новиот систем е нечовечки – поефикасен, постуден и многу потежок за оспорување
Распад на глобализмот или подготовка на терен за нешто подлабоко?
Колку што гледам, сè повеќе луѓе ги гледаат потезите на Трамп – напуштање на меѓународни организации, конфликти со глобални институции, рушење на старите сојузи – како крај на глобализмот и на стариот светски поредок.
Можеби така и изгледа.Симболите паѓаат.
Институциите се распаѓаат.
Консензусите исчезнуваат.Но има една работа што многумина не ја гледаат.Додека стариот глобалистички рамковен систем се распаѓа, технолошката инфраструктура на новиот систем паралелно и забрзано се гради:
вештачка интелигенција, автоматизација, дигитална идентификација, надзор, централизација на податоци, алгоритамско донесување одлуки.Ова не е спротивност на глобализмот.
Ова е негова еволуција, која многумина одбиваат или не можат да ја видат.Се руши формата, не функцијата.Стариот глобализам беше бавен, бирократски и политички видлив. Се темелеше на човечки институции, договори, состаноци, компромиси.
И таков систем повеќе не може да го носи она што доаѓа.Затоа формата се урива, но функцијата останува:централизацијауправливостпредвидливостконтролаСамо нивото на управување се поместува – од политика кон технологија.Нова куќа, исти темелиЗа да се изгради нова куќа, старата мора да се сруши до темел. Зошто?
Но клучното прашање веќе не е за рушењето, туку:
Кој ја гради новата куќа и каква е таа? Кој го гради новиот систем и со што? И токму таму сите се плашат да погледнат – кон технократијата.Да, темелите остануваат исти, но материјалот се менува.Порано:закониинституцииполитички телаСега:кодалгоритмивештачка интелигенцијаинфраструктураСтариот систем беше човечки – и затоа расиплив, корумплив, видлив.
Новиот систем е нечовечки – поефикасен, постуден и многу потежок за оспорување.А Трамп е само транзициска фигура, и можно е ни самиот да не е свесен за тоа.Трамп не е спасител.
Но не е ниту случајност.Неговата улога не е конечна, туку преодна.
Тој ги руши старите структури, го дестабилизира поредокот и отвора простор системите да се преформираат.Историски гледано, секоја голема транзиција бара фигура на хаос.
Некој мора да ја скрши вратата за внатрешноста да може да се реновира.Но најголемата и најопасната илузија на нашето време не се ниту глобализмот, ниту Трамп.Најопасната илузија е верувањето дека:ако старото се сруши, новото мора да биде подобро.Историјата го докажува спротивното.
Секој нов систем станува посуптилен, поневидлив и поефикасен во управувањето.
Помалку политика.
Повеќе технологија.
Помалку избори – повеќе „комфор“.Тоа е како да си среќен што си го отпуштил стариот шеф,
додека истовремено потпишуваш договор со алгоритам што никогаш не спие.И сега доаѓаме до пошироката слика што малкумина сакаат да ја видат.Ова не е борба:
– Левица против Десница
– глобалисти против суверенистиОва е транзиција:
од човечки систем на владеење кон нечовечки, технократски систем.И се плашам дека многумина, во незнаење и за време на транзицијата, ќе слават уште многу пати, не сфаќајќи дека обрачот всушност се стега. Како она што се урива, всушност се трансформира.Политиката е бучава.
Технологијата е структура.И затоа во оваа фаза не победува оној што најмногу се бори, туку оној што не паѓа.Новиот систем не ти треба твоето убедување.
Му треба твоето учество, твојата согласност.И запира во моментот кога:ја гледаш игратапрестануваш да бараш спас во фигурија задржуваш внатрешната сувереност без емоционална идентификацијаЗашто вистинската моќ не доаѓа од рушење,
туку од неприфаќање учество во илузијата.
