логоFacebookTwitterYouTubeeMail

      sv.JOVAN.SHANGAJSKI   

Браќа, вразумувајте ги распуштените, тешете ги малодушните, поддржувајте ги слабите, бидете долготрпеливи кон сите. Внимавајте на некој да не му возвратите зло за зло, туку секогаш  барајте добра и еден на друг и во се”… Така во последната глава од своето послание до Солуњаните говори апостол Павле. Овие зборови се јасни, прости, кратки, но – колку во нив има светлина, колку добро и вистина…

          Тешко живееме ние, луѓето, од нашето човечко зло, и од неговите последици. Човекот страда, пред сe, од злото кое живее во него самиот, а потоа од злото кое живее во другите луѓе. Злото како снежна грутка се зголемува ако не му се спротивстави доброто, ако злото не се топи со зраци на добрина и милосрдие. И во другите луѓе, и во себеси, ние го победуваме ладното, темното зло само со сјајното, загрејно Христово добро. Тоа Христово добро некогаш може да биде гневно, светото да негодува разобличувајќи го злото – тоа понекогаш и мора да биде огнено, но тоа никогаш нема да нанесе зло под маската на доброто. Таква е особината на духовната состојба за која говори апостолот. Ние мораме, пред се, да се грижиме за својата душа и да ја чуваме во мирен дух; а ако тоа сме го постигнале,ќе и  помогнеме и на душата на друг човек, да пребива во добро.

За да излечиме друга човечка душа, ние мора да знаеме, според својата душа, какво е дејството на лековитото средство кое го предлагаме. Лекот на Христовата вистина, на Христовото добро е испитан низ вековите, во двата милениуми, испитан е на сите карактери и кај сите народи во светот. Тој прекрасен лек има необична сила, ако се прими “одвнатре”, ако се внесе во своето срце и во својот ум… Еве една драгоцена капка од тој лек: “Браќа, вразумувајте ги распуштените, тешете ги малодушните, поддржувајте ги слабите, бидете долготрпеливи кон сите. Внимавајте на никој да не му возвраќате на злото со зло, туку секогаш барајте добро и еден на друг и во сe.

          Некои, сакајќи да го оправдаат злото кое во нив се таи, се повикуваат на својот карактер. Меѓутоа, карактерот се формира и создава од слободните човечки реакции на светот кој го опкружува. Оној кој прави добро на другите луѓе добива прекрасен карактер; тоа и е најголема награда, уште на овој свет. А во идниот свет тој ќе биде еден дух со Самиот Бог и со целото соѕвездие битија во Бога спасената твар. Оној, пак, кој прави зло и кој на зло ги поттикнува другите, ќе стекне ужасен карактер и ќе постане бич и несреќа за својата околина, за своето семејство, за својот народ… “секој почеток е тежок”, се говори во посланието. Треба само да се се почне со обидите да се оправдуваат во себе појавите и испадите на зло, и изопачувањето на душата ќе почне само од себе и нејзината погибелност неодложно ќе проследи.

          Моралниот карактер на возрасниот човек – тоа е она што човекот го направил и го прави сам со себеси. Душата – тоа е земја. Човекот е земјоработник на својата душа. Ако во душевната земја се сее зборот Божји, зборот на Вистината и Правдата и љубовта Христова, плод е сладок, радосен – како за самиот човек, така и за оние кои го опкружуваат. Ако, пак, човекот во својата душа го сее коровот на злото, оттаму ќе израсне валкана, отровна трева во духот, која ќе го мачи и него и другите луѓе.

         Душата можеме уште да ја замислиме и како глина, а човекот – како вајар. Вајарот од глина ваја човечки лик. Така и човекот од своите душевни особини и способности ваја – или лик човечки, или ѕверски. 

         Правејќи било какво зло, човекот не само што внесува во своето срце смртоносен отров, туку со тој отров ги прска и другите луѓе, некогаш и најближните… Сепак, во присуство на не-блиски луќе човекот обично одбива да ја покаже својата нечиста страна; грижејќи се за мислењето на другите за него, тој сака за него секогаш да мислат добро. Но, затоа во домачна атмосфера тој го покажува својот вистински лик и ги измачува своите блиски… Скриено или јавно – злото секогаш останува зло, и човекот мора, и тоа што поскоро, да се избави. Како? Пред се, преку спознавање на виШата смисла на својот земен живот, неговата величествена бесмртност во Бога и неговата краткост овде, на земјата; преку познанието на Евангелието и Исус Христос; преку обраќањето кон Неговата вистина и Правда. Христос им го открива сегашното и вечното спасение на луѓето… и, со Својата благодат, ги воведува во тоа спасение. “Јас сум Светлината на светот, - говори Тој. – Кој Ме следи Мене, нема да оди во темнина, туку ќе ја има светлината на животот” (Јн. 8:12). Ако одиме во таа светлина, Ќе станеме синови на светлината; темното зло ќе ја изгуби својата власт над нас, и ние ќе преминеме од власта на темнината во Царството на љубениот Син Божји” (Кол. 1:13) Исус Христос. И ќе бидеме светилници кои ја осветлуваат ноќта на страдањето и во животот на другите луѓе. ќе бидеме во Христос, Ќе бидеме утеха за тажните, ќе бидеме исцеление за оние кои ги ранило злото на светот.

 Подготви: Михаила Поповска

Друго:

Св. Ефрем Сирин - Нашето живеење е на Небесата

 

 



Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Септември 03, 2021
Default Image

Беседа за Успение на Пресвета Богородица oд Викарниот Епископ Јаков Стобиски

Беседа за Успение на Пресвета Богородица изречена од Викарниот Епископ Јаков Стобиски во манастирот Успение на Пресвета Богородица - Берово
Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…

Живот во служба на Бога и на луѓето

Јан 29, 2020 Беседи 3123
3.angeli.so.truba
Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Дек 09, 2019 Полезно и Потребно 2956
7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…