логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 Браќа, должни сме постојано со испитување да го бараме животниот пат и тоа од каде ни доаѓа смртната казна што ја примаме секој ден и час, и да се прашуваме: како тоа, кога веќе бевме нераспадливи, станавме распадливи. Бидејќи нашиот прадедо Адам го послуша советот на ѓаволот, ја прекрши Божјата заповед и ја фрли боготкаената облека, со престапот се врати во земјата и во распадливост, беше истеран од рајот поради непослушноста. Нели Бог му рече: „Бидејќи не ја запази Мојата заповед, ти си земја и пак во земја ќе отидеш!” Оттогаш нашето тело беше расплакано и нажалено и смртно, зашто прадедовската клетва и нас нè достигна, кога Бог му рече: „Со потта на твоето лице ќе го јадеш твојот леб; трње и троскот ќе ти раѓа земјата“ (1 Мојс. 3, 17-19). Поради тоа, откако бевме ранети од страстите, паднавме во многу прелести во овој живот.

Но пак се обновивме со милосрдието на Човекољубецот Бог и на првиот рајски пат имаме многу наставници кои можат да нè воведат во првобитниот рај: покајанието, солзите и воздишките. Зашто покајанието е незаоден светилник на душата; преку него разбојникот, откако се просветли на крстот, во рајот се всели; преку него и блудницата, откако си го озари умот и го прими изворот на солзи, миејќи ги со нив нозете на Господа и со својата коса бришејќи ги, прими исцеление. И митарот, откако се наслади со тоа покајание и со воздишкии смирение си го просветли своето срце, влезе оправдан во својот дом. И блудниот син, огладнет за храна, со покајание пак ја прими поранешната нетлена облека, која одозгора беше исткаена со крштелната вода, стана учесник на трпезата, откако со вера се наслади од татковото милосрдие.

3.angeli.so.truba

Затоа, браќа, и ние сме должни со истите зборови и со покајание да го испросиме милосрдието на Отецот, непрестајно викајќи и говорејќи: „Отче, згрешив против небото и пред Тебе, и не сум достоен да се наречам Твој син, но прими ме како еден од Твоите наемници“ (Лк. 15, 19-21). Знам дека Бог не ја сака смртта на грешникот, туку дека го очекува неговото обраќање и покајание. Го знам Неговото неискажливо човекољубие, ја знам Неговата неизмерна милост, и дека е близу до оние што имаат смирено срце; ја знам благодатта…

Изадок од книгата: Свети Климент Охридски. Собрани дела: слова, поуки, житија, Скопје 2012, 365-366.

Извор:

https://bigorski.org.mk/slova/pouchni/slovo-za-pokajanieto/

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Дек 09, 2019 Полезно и Потребно 1109
7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 1047
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…