логоFacebookTwitterYouTubeeMail


 Korica.Detetovosvetotnatv.jpg

ОД КАДЕ ДОАЃААТ ПОМИСЛИТЕ И КАКО ДА СЕ БОРИМЕ СО НИВ

Светите Отци одговараат: „Некои помисли потекнуваат од ѓаволот, некои од нашата природа и некои од светот што не опкружува".
Достоевски, големиот познавач на човековата душа, честопати прикажува луѓе кои се страсно обземени со помислите.
На пример, во романот „Момче" постои една занимлива епизода. Еден од јунаците, Версилов, го набљудува внатрешниот расцеп на својата личност: како покрај вас да стои вашиот двојник - им раскажува тој на своите ближни. - Вие самите сте паметни и разумни, а тој покрај вас упорно настојува да направи некоја бесмислица... и одеднаш забележувате дека и вие самите сакате да го направите тоа... сакате, некако, против својата волја. Понатаму, тој признава дека во тој момент му се наметнала помислата дека, ако ја земе во раце старата семејна икона и ако „со неа ја удри печката, токму во тој агол, таа ќе се распадне на два дела". Версилов го продолжува својот монолог, ја искажува својата намера да тргне на патување - и одеднаш скокнаува, ја грабнува иконата и ја разбива од аголот на печката! „Неговото бледо лице поцрвенува, добива скоро боја на крв, и секоја најмала црта на неговото лице почнува да трепери и да се изобличува..."
Јасно е дека во дадениот случај помислата е сугерирана од страна на лош дух - таа е толку бесмислена, апсурдна и необјаснива со ништо, освен со ѓаволската омрааа кон светоста на иконата.
Древните пустиници кои го зауздувале своето тело со повеќегодишни постови и биле лишени од општење со надворешниот свет, најчесто воделе страшни духовни борби токму против демонските помисли.
Постојат помисли што доаѓаат и од паднатата човечка природа. На пример, оној што е навикнат на угодување на своето тело, честопати е победен од помислите што го наведуваат да ужива во вкусни јадења и пиења.
И накрај, световните луѓе најчесто се подложни на нападите на помислите што доаѓаат од страна на светот што ги опкружува.
За разлика од древните испосници, кои живееле далеку од светот, ние кои живееме среде современиот свет, постојано добиваме безбројни впечатоци однадвор: нешто гледаме, слушаме, чувствуваме... И за да се појави помислата што не наговара на некој грев, не треба многу, таа доаѓа сосема неочекувано, останува или си заминува, сменувајќи се една по друга и така без крај. Ползувајќи го споредувањето на светите Отци, тоа можеме да го прикажеме преку следната слика.
Низ отворените прозорци на собата влетуваат и излетуваат птици, така што во воздухот непрестајно се слуша шум и мавтање со крилјата. Многу птици остануваат во собата и таму свиваат гнезда, така што останува малку слободно место. Во гнездата пиштат пилиња, се е извалкано, темно е, шумно, страшно...
Ако собата е слика на нашата душа, тогаш низ кои прозорци влетуваат впечатоците од околниот свет во неа?
Човечките сетила: видот, слухот, мирисот, допирот, вкусот, светите Отци ги нарекуваат: „прозорци на душата" за нејзино општење со надворешниот свет. „Преку нив - речено е во книгата „Невидлива борба" - душата „излегува" надвор и преку сетивата ги забележува и ги испробува работите, се насладува на тие забелешки и впечатоци..." Така, преку „прозорецот на сетивата и на чувствата", во човечката душа влегува и непристојна слика, и недолична песна или збор, или било кој грешен впечаток. Затоа и се вика „влијание", т.е. она што влијае врз душата и во неа остава трага: се што гледаме, слушаме, чувствуваме - се во душата остава свој печат.
Такви впечатоци се собираат во помнењето, ја разгоруваат и ја трујат фантазијата, давајќи и „отровна храна" на мечта, претворајќи го човечкото срце во нечист сад за различни отпадоци.
И токму заради тоа што „прозорците на нашите души" после духовното невнимание или негрижа се отворени кон околниот свет и што не умееме да се воздржуваме од радозналоста и да господариме со своите мисли, зборови и дела, нашиот ум скоро секогаш е обземен со помисли.
Веќе рековме дека е потребен напор на волјата човекот да се ослободи од помислата што веќе влегла во душата и што проба да ја зароби. Каков е тој напор?
Како да не се размислува за нешто, ако ти се мисли, ако мислите се веќе тука, во умот? Како да не се присетува и да не се фантазира, ако ти се фантазира, да не се замислува и да не се мечтае? Дали тоа може на себеси да се забрани?
Мислата може да се изгони, само ако таа се замени со друга. Пожелно е, природно, лошата помисла да ја изгониме со добра и со богоугодна мисла. Ако постои навика на побожно размислување, тогаш ни замислувањето не претставува пречка, туку може да биде употребено на добро. Така, да речеме, свети Игнатиј Брјанчанинов во изгледот на оголеното зимско дрво гледа утеха со што Бог го утешува човекот со „надеж на обновување на душата..."
Има и обични мисли со што не е грев да се вработи умот во слободното време. Така, светите Отци заповедале да се размислува за конкретни работи: за тоа како да се изгради куќа, да се запали печка, да се сошие облека, да се подготви храна итн.
Проверен начин на борба со помислите е нивното почесто откривање, т.е. исповедување на тие тајни помисли на искусен духовник. Светите Отци многу пишувале за ползата од откривањето на помислите зашто на тој начин ја губат својата погубна сила над умот и над човековата душа. Во манастирите (на пример, во Оптинскиот манастир) бил прифатен обичајот секојдневно да се откриваат помислите пред старецот-духовник.
Световните луѓе, кои живеат внимателно духовно, водејќи сметка за својата внатрешна состојба, треба што почесто да ги откриваат своите помисли на свештеникот-духовник, на исповедта. Се смета дека не треба да се исповедаат сите помисли што ни доаѓаат на ум што, впрочем, и не е можно (бидејќи тие безбројно долетуваат и одлетуваат); потребно е да се откриваат само оние помисли што посебно нападливо не прогонуваат, а особено ако по оваа или онаа причина ги прифатиме (за што стана збор во претходното поглавје)...

 

(Продолжува)

Korica.Detetovosvetotnatv.jpg

Прот. Александар Дубњин - ДЕТЕТО ВО СВЕТОТО НА ТЕЛЕВИЗИЈАТА И НА КОМПЈУТЕРИТЕ

Со благослов на Неговото Високопреосвештенство
Господин Тимотеј
Православен Митрополит Дебарско - Кичевски и Плаошко – Струшки

Издавач: Издавачка установа „Канео“- Охрид, 2004

Друго:

 

 

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Септември 03, 2021
Default Image

Беседа за Успение на Пресвета Богородица oд Викарниот Епископ Јаков Стобиски

Беседа за Успение на Пресвета Богородица изречена од Викарниот Епископ Јаков Стобиски во манастирот Успение на Пресвета Богородица - Берово
Јуни 30, 2021
3.to.Naoganje.glava.sv.Jovan.Krstitel

СКОК ПРЕКУ ЈАЖЕТО НА НЕСОГЛАСУВАЊЕТО

Затоа, секогаш кога можеш прескокни го јажето на несогласувањето и фати се за оној дел од приказната кој ветува радост, насмевки и љубов. Горчината плисни ја со бран од морето, измиј го отровот на искажаните зборови и погледни кон залезот на сонцето. Тоа ќе…

Се упокои во Господ Митрополитот Црногорско-приморски Амфилохиј (30.10.2020)

Митрополитот Амфилохиј е роден на Божик, 7 јануари 1938 година, во Бари Радовиќ, во Долна…

Свети свештеномаченик Харалампиј

Фев 23, 2020 Житија 2673
ih3387
Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот…

Живот во служба на Бога и на луѓето

Јан 29, 2020 Беседи 1830
3.angeli.so.truba
Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат…