логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Искушенијата што се раѓаат од човечкиот јазик, се едни од најжестоките искушенија, бидејќи изреченото слово ја предава целата страст која што се крие во душата. А сопките на јазикот најдобро ги покажуваат сопките на душата. Затоа оној кој го пази својот јазик од падови, тој станува совршен човек. Во своето соборно послание Св. Апостол Јаков вели: А така и јазикот е мал орган, но големи работи зборува. Ете, мал оган, а колку голема гора запалува; и јазикот е оган, свет полн со неправда; јазикот се наоѓа во таква положба меѓу нашите органи, што го осквернува целото тело и го пали времето на нашиот живот, воспалувајќи се сам од пеколот (Јаков 3, 5-6).

Најнизок степен на добро однесување е да се воздржуваме од причинување штета на другите. И ви велам, дека за секој лош збор, што ќе го изговорат луѓето, ќе одговараат на судниот ден; оти по зборовите свои ќе бидеш оправдан, и по зборовите свои ќе бидеш суден (Мат. 12, 36-37). Словото може да го соблазни чистиот слух или да го наруши добриот авторитет, или да оговара, или да клевети. Тоа слово најпрвин го труе својот сопственик, а после тоа го валка или му предизвикува злоба или го повредува другиот човек.

Човекот е одговорен за секој збор што ќе го изговори, тој не треба да претерува со необмислените зборови; неговите зборови треба колку што може повеќе да соодветствуваат на разумот, така што во никој случај да не го надминуваат разумот. Човекот се изразува преку двата свои најмали органи – јазикот и срцето, доколку срцето му се излева преку неговата уста.

Неопходноста од хармонија меѓу внатрешноста и надворешноста на човекот, поттикнува будност над изреченото слово и тоа таква будност која што во својата суштина е едно прекрасно запазување на духовниот живот. Освен лажното слово постои и таканаречено празно слово. Ние го изговараме за да си ја разонодуваме душата која се испразнила од сѐ; во неа нема ништо полезно што би можело да ја запази душата во тивко созерцание. Затоа дрдорењето е израз на нашата желба да станеме „нешто“ во очите на другиот човек, затоа што сме станале ништо во своите сопствени очи. И така ние редиме зборови, за да не се исправиме пред својата празна, внатрешна дејствителност…

Затоа молчењето во современиот свет е неопходно средство за негово очистување. Затоа ни се налага да се држиме до краткото слово како кон добродетел, но и да одвоиме време за молчење, за душата да не претрпи пораз.

Пустиниците и подвижниците го избрале молчењето како пат кон блаженството, кон она големо блаженство во кое човекот се издигнува над страста и емоционалноста. Во душите на тие луѓе кои се успокоиле во својот Господ, зборува единствено Бог. Проговорат ли, ќе му ги испратат на светот Божјите помисли.

Георгиј Ходр, Митрополит на Библос, Ал-Батрун и Ливан

 

Извор: Бигорски манастир

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Дек 09, 2019 Полезно и Потребно 1122
7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 1057
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…