логоFacebook  Twitter  YouTube  eMail

Hristos.HORA.tr

Фатени од гревот (31.07.2021 15:51)

Верата или верувањето многу зависи и се разликува од тоа на кој степен од духовниот развој се наоѓа човек. Она во што уште верува и кон што се стреми оној што се наоѓа на степенот на чистење на срцето од страстите (на пример: умно-срдечната молитва), веќе е знаење и опит за оној кој е просветлен, а не прашање на вера. Она во што уште верува и кон што се стреми оној кој се наоѓа на степенот на просветлување на умот (на пример: гледањето на несоздадената светлина на богопознанието), веќе е знаење и опит за оној кој е обожен, а не прашање на вера.

Но, за да премине верата во знаење и опит, потребни се голем подвиг на благодарност и смирение. Таков голем подвиг на благодарност и смирение гледаме и во напорот, пред сè, на фатениот да дојде до Богочовекот.

Напорот да се дојде до Христос со надеж за исцеление, а наместо тоа јавно да ја слушне само причината за својата болест – гревот, и без помисла и негодување да се прифати сето тоа, зарем ова не покажува смирение и благодарност? Да, однесувањето на фатениот покажува дека тој ја освестил причината за својата болест, а тоа е гревот – како што потврди и Христос, и со смирение и благодарност ја прифаќа Господовата одлука, сметајќи се себеси недостоен и за „толку“ – да му се простат гревовите.

Прифаќањето на Божјото слово за нас, прифаќањето на Божјата волја за нас, како и прифаќањето на Божјата промисла за нас, со смирение и благодарност, истовремено значи и наше отворање и наше прифаќање на несоздадената Божја благодат. А, конкретно ги прифаќаме преку послушанието кон духовниот отец. И следствено, тоа значи и наше исцеление; пред сѐ, душевно, а ако е за спасение – и телесно. Ако е за спасение...

Друго нешто што истакнува денешното евангелско четиво е и гревот, и отпаѓањето од Бог како причина за нашите болести, и душевни и телесни. Суштината на гревот е несмиреноста, а конкретно се пројавува како непослушание.

И последно нешто што е истакнато во денешното евангелско четиво е и вистината дека Господ Исус Христос е единствениот Кој има власт да ги простува гревовите. Со секој наш грев првенствено и суштински го нарушуваме личниот однос со Него и единствено Он може вистински да прости, т.е. да го возобнови овој однос со својата несоздадена енергија (благодат).

Неповторување на гревот значи вистинското покајание. Дека гревот вистински е простен, исто така, се препознава од неповторувањето на гревот. Оној што има вистинско покајание може да добие и исцелување од последиците на гревот.

Токму овој момент, простувањето на гревот, е причина за помислите на книжниците. Тие знаат од Книгите на Законот дека единствено Бог има власт и сила да простува гревови. Затоа, немаше можеби и ништо да помислат ако Христос само го исцелеше фатениот, зашто тоа ќе беше само уште едно исцеление од многуте кои Он ги правеше; но, објавата на простувањето ги соблазнува. Но, за да се уверат и во власта на простувањето, Христос го исцелува фатениот.

Заради нивно обраќање и спасение, Богочовекот Христос постапува по редот по кој следуваат настаните: ем љубовно – без да ги кара, како што Он знае кога ќе види непокајание – им ги открива помислите на нивните срца, ем им ја пројавува Божјата сила и власт од Себе со исцеление на фатениот. Ова го потврдува и самото Евангелие: „така што сите [без исклучок] се дивеа и Го славеа Бог, велејќи: ’Никогаш вакво чудо не сме виделе!‘“

Но, внимавајте, чудото е за тие што од страна гледаат, од болниот се бара смирение на дело и благодарност. Од тие што гледаат и слушаат се бара вера.

Исцелувајќи ја видливата телесна болест на фатениот, Христос ја исцели и невидливата душевна болест на присутните – многу пострашна од телесната. Едно е да си само телесно болен, а друго е хула на Светиот Дух, односно неверувањето во Богочовекот Христос и непослушност.

Пресвета Богородице, спаси нѐ!

Митрополит Струмички Наум

 

 

 

 



Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Септември 03, 2021
Default Image

Беседа за Успение на Пресвета Богородица oд Викарниот Епископ Јаков Стобиски

Беседа за Успение на Пресвета Богородица изречена од Викарниот Епископ Јаков Стобиски во манастирот Успение на Пресвета Богородица - Берово
Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…

Живот во служба на Бога и на луѓето

Јан 29, 2020 Беседи 3199
3.angeli.so.truba
Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Дек 09, 2019 Полезно и Потребно 3040
7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…