логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 rozdenstvo.Bogorodica.jpg

Пресвета Дева Марија се роди од своите стари родители, Јоаким и Ана. Татко Ѝ беше од племето Давидово, а мајка Ѝ од родот Аронов. И така Таа по татко беше од царски, а по мајка од архиерејски род и со тоа го предобразуваше Оној Којшто од Неа ќе се роди, како Цар и Првосвештеник. Нејзините родители беа веќе остарени, а немаа деца. И затоа беа посрамени пред луѓето и скрушени пред Бога. И во својата скрушеност Му се молеа на Бога со плач, да ги израдува во нивната старост и да им подари едно чедо, како што некогаш ги израдува старецот Авраам и старицата Сара подарувајќи им го синот Исак. И семноќниот Бог Којшто гледа сѐ ги израдува со радост што ги надминуваше сите нивни очекувања и најубави соништа.

Бидејќи им подари не само ќерка туку и Божја Мајка; ги озари не само со привремена радост туку и со вечна. Бог им даде само една ќерка, којашто подоцна им роди само еден внук - но каква ќерка и каков внук! Благодатната Марија, прославена меѓу жените, храм на Светиот Дух, олтар на Живиот Бог, трпеза на небесниот леб, кивот на светоста Божја, дрво со најсладок плод, слава на родот човечки, пофалба на женскиот род, источник на девственоста и чистотата - тоа беше од Бога даруваната ќерка на Јоаким и Ана. Родена во Назарет, а после три години одведена во храмот ерусалимски, од каде што се врати подоцна пак во Назарет, за наскоро да ја чуе благовеста на Светиот архангел Гавриил за раѓањето на Синот Божји, Спасителот на светот, од Нејзиното пречисто и девствено тело.

Тропар, Глас четврти:

Твоето раѓање, Богородице Дево, радост му јави на целиот свет, зошто од Тебе изгреа Сонцето на правдата- Христос, Бог наш; рушејќи ја клетвата ни даде благоспол; уништувајќи ја смртта, ни дарува живот вечен.

sv.Ana1.jpgКондак, самогласен, глас 4.

Јоаким и Ана со твоето свето раѓање, Пречиста, се ослободија од срамот на бездетноста, а Адам и Ева - од распадливоста смртна. Затоа и празнуваат луѓето твои, избавени од гревовната вина, кога ти пеат: Неплодна (жена) ја раѓа Богородица и, на Животот наш - Хранителката.
Икос: Молитвата, заедно со воздишките на Јоаким и Ана, поради неплодноста и бездетноста, Му беа благопријатни на Господа и до Неговите уши дојдоа, и тие на светот живоносен плод му произведоа; додека првиот се молеше на гората, втората за својот срам размислуваше во градината.
Но; неплодната со радост ја раѓа Богородица и на Животот наш - Хранителката.

 

 

 

 

Песна 7, глас 2.
Bogorodica.Kapina.nesog.jpgИрмос: Несогорливата капина на Гората, и росоносната печка халдејска, беа јасна праслика за тебе, Богоневесто, зашто во својата вештествена утроба си Го примила божествениот и невештествен Оган кој не те изгоре. Затоа, на Родениот од тебе, Му пееме: Благословен си; Боже, на нашите татковци.
Пречиста (Дево); законодавецот (Мојсеј) тешко можеше да ја разбере големата тајна, предобразена преку вештествени јавувања, иако беше поучен, пред објавениот знак; да ги отфрла сите земни помисли. Затоа; восхитен од чудото; говореше: Благословен си; Боже; на нашите татковци.
Гора и врата небесна, и духовна скала - тоа се имиња што пророците однапред ти ги дадоа; зашто од тебе се отсече Камен; без да бидеш допрена од човечка рака. Ти си; Дево; и вратата низ која мина Господ; Кој е Творец на чудеса и Бог на нашите татковци.
Бессемено си Го родила Господа; Кој им претходи на сите векови - Синот на Отецот; Мудроста и силата Божја; Кој во последно време прими тело; за да ги обнови смртните. Затоа; Дево Пречиста; на Твојот Син Му велиме: Благословен си.

 

Друг канон, глас 8.
Ирмос: Во разгорената печка халдејска, со помош Божја од Духот поросена, младите момчиња пееја: Благословен си; Боже; на нашите татковци.
Го празнуваме; Чиста; и на твоето свето раѓање верно му се поклонуваме; пеејќи Му на твојот Син; преку Кого сега се избавивме од древната осуда Адамова.

 

Bogorodica.Kapina.nesog.jpg

  

Друго:

  

sv.J.Krstitel.otsecuv.jpg


Од коренот Јесеев, и од бедрата Давидови,
Божественото девојче Марија денес ни се раѓа,
затоа се радосно се радува и сé се обновува.
Радувајте се заедно небо и земјо,
пофалетеја сите јазици!
Се весели Јоакм и Ана торжествува, воскликнувајќи:
„Неплодните ја раѓаат Богородица и Заштитничката на нашиот живот“.

Сечесното Твое рождество севоспеана,
Пресвета Дево Пречиста,
множеството ангели на небесата
и човечкиот род на земјата го слави,
зашто Мајка Му беше на Создателот на сите, Христа Бога.
Него не престанувај да Го молиш за нас, кои на Тебе
ја положивме нашата надеж,
Богородице севоспеана и неискусобрачна.

sv.J.Krstitel.otsecuv.jpg

Пресвета Богородица, родена во Назарет, во благородно семејство чија благочестивост пред Бога се протега со поколенија наназад, е недостигнат монашки идеал и пример на богоподобие низ вековите на човечкото боготрагателство. Нејзиното раѓање е блескава точка во Божествениот План за спасението на човекот од ропството на страстите, од ѓаволот и од смртта: со векови Пророците на Стариот Завет низ Светиот Дух благовестеа за таинството на настаните во кои личниот живот на оваа Дева ќе земе размери на општочовечко спасение за вечноста. Благородничкото потекло на Богородица го сочинуваат две најчесни лози во историјата на Израилот: по татко потекнува од лозата на првосвештеникот Арон, а по мајка од родот на Светиот пророк и цар Давид. Јоаким и Ана, од коишто се роди Светото девојче, до староста беа бездетни. Всушност, по Божјо допуштение сите сестри на Ана се покажаа бездетни до доцната старост и на крајот, родија сите. Овие чудесни раѓања необични за човечката природа се објаснуваат со дејството на Благодатта Божја која кај побожните ќерки на свештеникот Матан, дедото на Пресвета Богородица, ги надмина законите на природата. Една од овие сестри на Ана, Совија, во она време ја роди Елисавета, мајката на Св. Јован Крстител. Немајќи надеж за воскресение и сосем неупатени во тајната на духовното наследување кое има вечно и непропадливо траење, бездетноста Израилците тогаш ја сметаа за Божји укор и знак за неправедност на бездетните пред Бога. Првата прозба кон Бога на Јоаким и Ана со која побараа дете од Севишниот, уследи по еден потресен миг на отфрлање што го доживеа Јоаким пред Божјиот жртвеник во синагогата: кога старецот сакаше да остави дар, свештеникот го оттурна велејќи му: бездетен! Од сесрце во своите топли молитви, уште пред да се роди, своето дете тој стар побожен пар Му го посвети на Бога: на тригодишна возраст, малечката Дева ја принесоа во ерусалимскиот храм, за да расне меѓу слични на себе девици, во најизвонредни услови за напредување во добродетелта и побожноста. Таму на свеченоста со која блиските роднини и пријатели на Јоаким и Ана ја испратија (од Назарет до Ерусалим) и ја воведоа Дева во храмот ерусалмиски, се случи уште еден извонреден настан: толку малото девојче, одеднаш ги претрча скалилата што водеа до светилиштето, во кое инаку единствен првосвештеникот влегуваше еднаш годишно и - по Божјо вдахновение прифатена од тогашниот првосвештеник Захариј - малата Дева си го најде Своето оттогаш бескрајно омилено пребивалиште:

Светоста на светите, во која Израилците со трепет го чуваа кивотот со табличките на кои Мојсеј им ги предаде од Бога старозаветните Десет заповеди. Овде почнува најпривлечната страница од развојот на Пречистата Дева како тихувателка, во која ние можеме за себе да го најдеме својот пример, ако сакаме барем малку да ја следиме во светоста. На ова место Таа постојано се занимаваше со молитвено тихување. И се знае дека овде се повеќе напредуваше во постот - и почнаа да ја хранат ангелите - и умот непрестајно го напрегаше кон Бога како своја единствена цел и непогрешлива мисла и го достигна она што денес аскетите го нарекуваат дкружно движење на умоте, а кое е највисоката и најсоодветна активност на човековиот ум. Во таа првоповикана состојба умот на човекот станува постојано непрекинливо изговарање на Божјото име и води до вистинско гледање на Бога во нашето внатрешно срце. Луѓето коишто преку молитвата доаѓаат до ваква чистота на својот ум достигнуваат огромна отпорност и непобедливост во страдањата, тие се непоколебливи пред злото, пред нив демоните отстапуваат и таквите луѓе не подлежат на променливите закони од овој свет. Вака приготвена, кога времето се исполни, архангелот Гавриил и благовестеше на Дева за две големи чудесни вести: дека во Неа бессемено ќе се воплоти Единородниот Божји Син роден предвечно од Бога Отецот и дека Таа ќе Го роди во тело како Син Човечки, и второ: дека нејзината братучетка Елисавета, која е веќе старица и дотогаш неродна - ќе го роди Светиот Предвесник и Крстител Јован.

sv.J.Krstitel.otsecuv.jpg


Првата жена на светот која посака да Му се посвети на Бога во доживотна девственост - она што ние денес го нарекуваме монахиња - е Пречистата Богородица и Секогашдева Марија. Но бидејќи вакво нешто дотогаш не беше познато во Израилот и во Законот ништо не стоеше за тоа, упатени во нејзината ретка побожност и решени да и помогнат докрај во заветот на девственоста и во исполнувањето на старозаветниот закон, свештениците на ерусалимскиот храм смислија решение: да најдат стар и добродетелен сопруг, кој живеејќи со Неа под вид на брак, ќе ја остави да живее во девственост. Изборот падна на праведниот Јосиф. Чудесното поклопување на овие два настани - заветот за девствен живот којшто Дева го побара пред ерусалимските свештеници и Божественото зачнување во Нејзината пречиста утроба - ќе станат прашање на духовна живот или смрт пред сите што ќе се соочат со тој несфатлив знак на Божјото присуство меѓу луѓето на земјата. Оттогаш во Нејзиниот свет живот дојде време кога ќе се сомневаат во Неа и време кога заради Нејзиниот Единороден Син ќе ја прогонуваат: прв, но на кратко, се посомнева Јосиф кога ја прими како бремена Онаа за Која му рекоа дека е Дева - но ангел небесен му јави вест во сон и го увери во зачнатото од Светиот Дух во Нејзината утроба - а по раѓањето на малиот Богомладенец, се посомневаа и свештениците што и го дадоа благословот да девствува доживотно, се бунтуваа фарисеите што им се противеа на оние што ја сметаа за Дева и дојдоа колебањата и препирките меѓу децата на праведниот Јосиф од првиот брак.

Оттогаш Нејзиниот живот и Нејзината крајна духовна полнота и најдлабок човечки плач се испреплетуваат со животот на Господ Христос на земјата. Меѓу монасите и тихувателите со векови се знае дека животот на вистинскиот боготрагател и молитвеник меѓу луѓето е полн со неискажливи страдања. Бог се роди од Дева во јасли во една витлеемска пештера и дојдоа и Му се поклонија пастирите од тој крај што од ангели беа известени за раѓањето на долгоочекуваниот Помазаник, Спасител, Цар на Избраниот народ Божји и Господ Христос. Тројца боговдахновени мудреци од Исток водени од ѕвезда Му се поклонија на Неговото смирено раѓање од Дева. Тоа се познатите величествени моменти од Нејзиниот живот исполнет со возвишено молчење. Кога како четириесетдневно бебенце отиде да Го посвети со грлица и гулаб во ерусалимскиот храм, според старозаветниот обичај за првородено машко дете, еден праведник и една пророчица и пристапија за да го чествуваат роденото од Неа нарекувајќи се Негови слуги и пророкувајќи ја уште понесфатливата иднина: Еве, Овој лежи за паѓање и подигање на мнозина во Израилот и знак е против Кого ќе се говори. А и на Тебе самата меч ќе ти ја прободе душата, за да се откријат мислите на многу срца. Очистувањето на човечките срца од страстите преку благодатта Божја која им се дава заради исповедта со покајание е денешната полнота на тие зборови кои осознаените христијани ги живеат во сила. Набрзо по оваа прочуена средба новородениот Христос беше прогонет. Царот Ирод дозна од Вавилонските Мудреци за раѓањето на Христос во Витлеем. И бидејќи оние го нарекоа Цар, се уплаши за својот престол и прати да го убијат новородениот незнаен Помазаник. Триесет и три години Богочовекот Исус ги збунуваше вака затворените за Бога човечки очи: каков Цар е Он? Од Кого треба да се плашиме или Кого треба да Го љубиме и да Му ја положиме нашата доверба и надеж? Царот Ирод не прогледа и испрати да Го убијат. А праведниот Јосиф доби вест во сон да ги однесе Дева и Младенецот во Египет за да се скријат пред потерата на избезумениот цар Ирод. Две илјади деца во Витлеем на возраст до две години ги убија затоа што царевите гонители не Го најдоа Богомладенецот и надевајќи се да биде убиен меѓу нив.

Хармонијата меѓу најпобожната од сите личности во историјата на човештвото и воплотениот Бог Кој како Нејзин Син израсна на човечки начин воведен од Нејзините мајчински дланки во овој овоземен живот не можеме да ја осознаеме. Кога се наближи времето Господ да твори и да им јави на луѓето за Своето спасително Евангелие, Богородица во еден миг го откри Своето вистинито познание за Него: на слугите во домот на Симон Зилот на свадбата во Кана, кога снемаа вино, им рече: Правете што ќе ви рече, имајќи предзнаење за првото чудо што ќе го изврши Господ пред очите на луѓето. И за миг Он водата ја претвори во највкусно вино. Тивката небоземна Богородица по страдањата и Воскресението на Нејзиниот единороден Син стана неисцрпна духовна утеха за Неговите ученици. Нови и нови што ќе поверуваа го бараа Нејзиното лице, патувајќи оддалеку за да ја видат Мајката на Спасителот и Господ и од погледот на Неа блеснуваа Божествено осенети.

Пресвета Богородица Го надживеа Христос на земјата речиси една и пол деценија. Сепак не е најточно позната годината кога се упокои. Нејзината лична самоисполнетост и смислата на Нејзиниот страдален живот стануваа се поцелосни како што се ближеше крајот: Црквата Божја на земјата устроена од Оној што Го роди и одгледа како Син Човечки раснеше на рамениците на богожедниот свет и занавек ги соединуваше небото и земјата. Патот на човекот до Бога, по изгонувањето од Рајот, стана светол и отворен за луѓето од сите народи и времиња до свршетокот на векот.

 sv.J.Krstitel.otsecuv.jpg


Пресвета Богородица се упокои на петнаесетти август, во третиот час од денот, како што однапред и благовестеше архангелот Гавриил. За Своето успение се подготви сама со најревносна богокопнежливост, со оглед дека одеше кај Оној по Кого цел живот копнееше. Сепак, пред смртта посака да ги види сите Христови апостоли собрани во домот на Јован Богослов, каде што живееше по страдањата и воскресението на Исус. И Бог и ја исполни желбата на Нејзиното срце. Од разни страни на светот каде што во маки и чудотворејќи го проповедаа Христовото спасително Евангелие, на чудесен начин носени со ангел апостолите се собраа крај Пречистата. По скриената Божја Промисла, доцнејќи не дојде само апостолот Тома. Во мигот на Нејзиното успение покривот на куќата се отвори и Царот Израилев, Господ Христос слезе и ја преисполни со сета Своја слава и ангелско воинство и со Своите Божествени раце Сам ја прими душата на Онаа што Го роди меѓу луѓето. Богородица издивна безболно, а апостолите гледаа со свои очи како Господ ја носи Нејзината душа во небесните обители.

Поворката со телото на покојната Дева беше вознемирувана од некои неверни Евреи. Единствениот од нив што се осмели да го оскверни допирајќи го Нејзиното тело и посегна по одарот, во истиот миг остана без раце и научен Од апостолите почна да Ја исповеда Мајката Божја и верата во Нејзиниот Божествен Син. Во тој миг се случи првото исцеление извршено од Пречистата и оној Евреин повторно ги доби своите раце здрави. Оттогаш многубројни верни и припаѓаат со молитва и солзи на нашата Небесна Владичица и многумина како брза и семилостива утешителка ги крепи видливо и невидливо чудотворејќи. Три дена Светите апостоли ја воспеваа во псалми и духовни песни славата на Бога на гробот на Пресвета Богородица. Кога по три дена се појави и апостолот Тома тагувајќи што беше изоставен и не прими последен благослов и поука од Пресветата, за да го утешат, апостолите го отворија гробот сакајќи да му го покажат Нејзиното тело. Но гробот го најдоа празен. Така Бог сакаше да извести за воскресението на Својата невеста неневесна и Мајка на Единородниот Негов Син, во слава на Пресвета Троица и на нашата Небесна Владичица Богородица и Секогашдева Марија, во сите векови да ја молиме и ние за нашето спасение. Амин.

 sv.J.Krstitel.otsecuv.jpg

Извор: Манастир Рождество на Пресвета Богородица, с. Велјуса

 

Друго:

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Дек 09, 2019 Полезно и Потребно 1122
7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 1057
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Митрополит Струмички Наум:  Секташки дух (25.10.2020)

Митрополит Струмички Наум: Секташки дух (25.10.2020)

Секташкиот дух не го познава и признава покајанието. Тој дух во луѓето бара зло, вистинско или привидно, и на тоа се задржува. Се фаќа за еден збор, наместо за илјадници...

Беседа во спомен на Преподобен Теофил Струмички и Св. мч-ци Евлампиј и Евлампија

Беседа во спомен на Преподобен Теофил Струмички и Св. мч-ци Евлампиј и Евлампија

Нема ништо поблажено, возљубени, од тоа постојано да се предаваме на волјата Божја, постојано да живееме испитувајќи што навистина е според волјата Божја. Но тоа предавање и тоа испитување не...

Митрополит Струмички Наум: Куќа без темели (21.10.2020)

Митрополит Струмички Наум: Куќа без темели (21.10.2020)

   Така е кога човек има световно знаење, но нема духовно знаење. Тој може да има знаење и вештини од разни области како бизнис, економија, политика, што јас знам, градежништво,...

 Митрополит Струмички Наум: Секташко однесување во Црквата (17.10.2020)

Митрополит Струмички Наум: Секташко однесување во Црквата (17.10.2020)

 Богочовекот Исус Христос е единствената Глава на Црквата. Епископот на локалната Црква е икона Христова, седи на место Христово и претставува обличје Негово. Тој не е Самиот Христос, туку е...

Митрополит Струмички Наум: За самооправдувањето (11.10.2020)

Митрополит Струмички Наум: За самооправдувањето (11.10.2020)

Самооправдувањето е болест која е пораширена, понезабележлива и потешка од судењето и осудувањето. Самооправдувањето и осудувањето се две страни на една гревовна состојба – гордоста.Пораширена – затоа што, најчесто, дури...

  Јане Илиев: СЕДУМНАЕСЕТТА НЕДЕЛА ПО ПЕДЕСЕТНИЦА

Јане Илиев: СЕДУМНАЕСЕТТА НЕДЕЛА ПО ПЕДЕСЕТНИЦА

 Современиот човек брза по светските суети, бега од скромниот живот и во празните и лажни авантури бара да ја заборави душевната горчина, која му ја создава свеста за безбожните дела....

Стефан, Архиепископ Охридски и Македонски: БЕСЕДА

Стефан, Архиепископ Охридски и Македонски: БЕСЕДА

 Траат светиите, зашто е вечен Изворот на нивната светост! Зар ќе ја спомнувавме првопокрстената Лидија или Светите Ахилеј Лариски, Еразмо Охридски, Петанесетте Тивериополски свештеномаченици, рамно¬апостолните Кирил и Методиј и нивните...

Митрополит Струмички Наум:  За судењето и осудувањето на другите (03.10.2020)

Митрополит Струмички Наум: За судењето и осудувањето на другите (03.10.2020)

Да те прашам, човеку, зошто ти е помило да му судиш и да го осудуваш некого врз основа на озборување, кога веќе ти се достапни и познати неговите дела и...

СВЕТА СОФИЈА И НЕЈЗИНИТЕ ЌЕРКИ,МАЧЕНИЧКИТЕ ВЕРА, НАДЕЖ И ЉУБОВ

СВЕТА СОФИЈА И НЕЈЗИНИТЕ ЌЕРКИ,МАЧЕНИЧКИТЕ ВЕРА, НАДЕЖ И ЉУБОВ

Откако сите четири бестрашни маченички биле изведени пред царот, смирено и одлучно ја исповедале верата во Христа Господа и одбиле да принесат жртва пред идолската божица Артемида. Пред страдањата, Софија...

« »