логоFacebook  Twitter  YouTube  eMail

 

о. Горан Стојчевски

АПОСТОЛОТ НА СОЛЗИТЕ

„Та човекољубивиот  Бог наш, откако ќе ги прими (предложените и осветени чесни Дарови) во Својот свет, наднебесен и духовен жртвеник, како благопријатен духовен мирис, да ни ја испрати божествената благодат и дарот на Светиот Дух, да се помолиме„ – Литургија на св. Јован Златоуст
„Како што водата може да ги избрише буквите, така и солзите можат да ги избришат гревовите„. -свети Јован Лествичник
„Петар не беше врзан за пари, за овоземното, тој беше врзан за Личност, за прекрасната Личност на нашиот Господ – Богочовекот Исус Христос, и тоа му даде сила на покајание„. („Јуда или Петар„) – митрополит Наум

Ми надојде едно сеќавање кога го пишуваш овој текст за светиот апостол Петар, тоа беше сеќавањето за текстот кој во мал дел погоре го цитирав, но сакајќи да го парафразирам само заклучувам дека нема разлика меѓу предавството на Јуда и одрекувањето на Петар. Со различните термини сепак се издвојува личносниот однос што го имал Петар со Христа и со останатите апостоли, за разлика од Јуда кој го немал ниту со апостолите, ниту пак преку нив како живи и конкретни личности, како и секој човек со кого се поистоветува Христос, немал ни со Самиот Господ. Не сакам да ги релативизирам зборовите предавство за едниот е поголемо зло, а одрекување за другиот е помало, туку дека и едното и другото е отпаѓање од единството со  Бога, откинување од заедницата со Бога, отстапување од благодатниот Извор на нашето суштествување кое подразбира благодат, заедница и единство на Бог, ближниот и јас. Од Светото Евангелие дознаваме и за Петар и за Јуда, но она што прави особена разлика покрај посочената е секако преумувањето, покајнието, едниот се покајал и ги вратил парите, но се уби, другиот се покаја и почна да плаче. Секако личносниот однос е превасходен, но одлучноста за покајние како што сведочат светите Отци, раѓа солзи, благодатниот дар на огненото покајание. Токму свети апостол Петар ги посведочува на дело зборовите на светиот апостол и евангелист Јован, и од Неговата полнота ние сите примивме благодат врз благодат (Јн.1,16). Солзите на светиот апостол Петар беа токму тоа, на дарот на покајние кое го положува добива друг дар, дар на солзи, која е вовед на актуелизацијата на слегувањето на Светиот Дух врз апостолите преку исполнување на Христовата заповед, одете и научете ги сите народи, да се крштеваат во името на Отецот, и Синот, и Светиот Дух, и учејќи ги да пазат сè што сум ви заповедал (Мт.28,19-20), и таа прва проповед во Црквата на денот Педесетница, Петар ја заклучува онака како што почнува и самата Блага Вест (види Мр.1,15), покајте и секој од вас да се крсти во името Исуса Христа за опростување на гревовите и ќе примите дар на Светиот Дух (Дела 2,38). Ако некој не се роди од вода и Дух, нема да влезе во царството небесно, вели Господ, што се однесува на крштевањето како што гледаме на Педесетница од проповедта на Апостолот. И ако со крштевањето се измиваме од сите гревови, вклучително и првородниот грев кој се пренесува од Адам наваму, а воедно ги примаме и благодатните дарови на Светиот Дух во миропомазанието, тогаш единствен начин како што велат светите Отци погоре споменато во цитатот на свети Јован Лествичник, на приемчив схоластички или школски начин ни е објаснето дека сторените гревови направени по крштевањето или отстапувањето благодатните Божји енергии се измиваат со солзи. Тој видлив дар на покајние ни го посведочиле многу свети Отци кој го одржале во чистота православното исихастичко предание, дека дарот на Светиот Дух за кој зборува светиот апостол Петар во проповедтта на Педесетница е дарот на умносрдечната молитва (види Дела 4,12 и „Ако не се родите одозгора..„ – митр. Наум), понатаму посведочен во личностите во кои се изобразил Светиот Дух (види В. Лоски „Мистична теологија на Црквата од Исток„), онака како што Отецот е изобразен во Христа Исуса, и како што во Светиот Дух е изобразена личноста на Синот Божји. А, и дарот на умносрдечната молитва е посведочен со благодатниот дар на покајничките солзи. Секако и крвта на мачениците врз кои се зацврстувала Црквата е „второ крштевање„, како солзите, или како што бил случај во првиот век и чин на само крштевање. Но, за плачот и солзите за разлика од погоре напишаново, предале од свое лично сведоштво многу, многу подобро  мнозинство првославни светилници кои ни се пример за подражавање, а верувам некој од вас бил во допир и денес со такви сведоци на покајнието во Христа.


Петровите солзи на покајние (Мт.26,75) ќе бидат јасен показател на сите Свети Отци низ вековите подробно од лично искуство на животот во Христа за пројавување на Светиот Дух во нивните личности преку покајничките солзи, или како што вели свети Јосиф Спилеот, треба да имаме трпение и покајние до самата смрт, за кого неговите духовни чеда посведочиле дека од неговите солзи со часови се натопувала земјата, а и самиот старец пак сведочи за некои негови претходници, сведочејќи го на тој начин преданието на Црквата. Подвижничкиот етос на отците, како што вели ахимандрит Захариј, особено ги цени солзите, бидејќи како плод на молитвата означуваат дека целиот наш ум  сосредоточен во Бога, но тоа за кое сведочат подвижниците се покајните, а не психолошките солзи. Мал момент од Светото Евангелие е горкото просолзување на Петар како резултат на неговото покајание заради одрекувањето од Христа, тоа е она држење на умот во адот, но без да очајува, како што вели старец Силуан, а сепак овој миг понатаму го отвора патот за сведоштво за аскетскиот плач во акетско-литургискиот живот во Црквата. Еве, што би издвоил за заклучок во однос на Петровите солзи, споменати во однос на една позната евангелска парабола за покајнието, и се вели,со усвојување на мислата „јас сум виновен за сè“ се отвора простор за молитвата на митарот: „Господи Исусе Христе, помилуј ме грешниот!“. Се раѓа чувството на покајание и плач и, воопшто, текот на мислите е сосема спротивен (самоосудување) од оној што следи после мислата дека другиот е виновен (осудување). Кога во своето срце ја прифаќаме и се согласуваме со помислата дека другиот е виновен, покажуваме и дека ни е туѓ подвигот на аскетската љубов. Оној што го љубиме, макар и аскетски, никогаш не е виновен („Аскетскиот плач на митарот„ – митр. Наум).
Еве, уште еден извадок којшто ни го открива апостолското предание низ вековите кај многумина „карпи„ на кој се соѕидува Црквата Христова (Мт.16,18), „вие, пак, ако ја љубите умносрдечната молитва, радосно тагувајте и плачете барајќи го Исуса. Он ќе се открие во огнената љубов, којашто ќе ги согори сите страсти. Ќе бидете како некој, којшто е многу вљубен и којшто само што ќе се сети на личноста што ја љуби веднаш му затреперува срцето и му течат солзи од очите. Таков божествен ерос и оган на љубовта треба да гори во срцето. Штом ќе слушне или каже – Господи Исусе Христе мој, слатка љубов!, или – Моја слатка Мајко, Пресвета Дево!, веднаш да течат солзи„. – старец  Јосиф Спилеот.
Под вакви карпи, да ни даде Бог да сме сунѓери.

 

 

Извор: ПРЕМИН бр 137/138

 

 

 

 



Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Септември 03, 2021
Default Image

Беседа за Успение на Пресвета Богородица oд Викарниот Епископ Јаков Стобиски

Беседа за Успение на Пресвета Богородица изречена од Викарниот Епископ Јаков Стобиски во манастирот Успение на Пресвета Богородица - Берово
Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…

Живот во служба на Бога и на луѓето

Јан 29, 2020 Беседи 3198
3.angeli.so.truba
Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Дек 09, 2019 Полезно и Потребно 3039
7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

Отец Александар Шмеман: Воздвижение на Чесниот Крст

Отец Александар Шмеман: Воздвижение на Чесниот Крст

Тоа бил празникот на христијанското царство, кое се родило под закрилата на Крстот, во денот кога царот Константин го видел Крстот над кој пишувало:: „Со ова ќе победиш…” Тоа е...

Митрополит Струмички Наум: Воздвижение на Чесниот Крст (26.09.2022)

Митрополит Струмички Наум: Воздвижение на Чесниот Крст (26.09.2022)

Ако некое страдање (Крст) ни предизвикува очај наместо радост, тоа е знак дека треба да го смениме нашиот однос со Бог, односно знак дека нашиот однос со Бог сигурно е...

Беседа на г. Дамаскин, Митрополит на Додимотихо, Орестиада и Суфли

Беседа на г. Дамаскин, Митрополит на Додимотихо, Орестиада и Суфли

Како што видовте на Светата литургија, на двата јазика, сите заедно ја служевме оваа литургија без да постои прекин или пречка. Познато ми е за да дојдеме до овој момент,...

Митрополит Струмички Наум - Напразно потрошено време

Митрополит Струмички Наум - Напразно потрошено време

Што правиме ние? Најчесто, не се трудиме доволно да ги извршуваме нашите дневни обврски во послушание, свесно и согласно Божјите заповеди – во слава Негова и за добро на ближните,...

арх. Андреј (Конанос) - Јас имам нешто добро, а тој- не!

арх. Андреј (Конанос) - Јас имам нешто добро, а тој- не!

Непријателот веќе не го попречува духовниот живот, но настојува да го оскверни, а потоа и да го уништи тоа што е стекнато на тој пат. Тој ти всадува славољубие и...

Митрополит Струмички Наум – Рождество на Пресвета Богородица (2022)

Митрополит Струмички Наум – Рождество на Пресвета Богородица (2022)

Освен ова благодатно проникнување, проземање, друг начин на постоење и спасение за нас, христијаните, е невозможен, и незамислив. Ние не сме етичко тело, ние сме Тело Христово – еден со...

Митрополит Софрониј - ПРОПОВЕД ЗА РОЖДЕСТВО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Митрополит Софрониј - ПРОПОВЕД ЗА РОЖДЕСТВО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Во Ветената земја - Палестина, дадена на израилскиот народ од Бога, во планините на Галилеја се наоѓа градот Назарет. Во тоа време тој бил толку непознат и малку важен, што...

Св. Фотиј Велики - За Рождеството на нашата Пресвета Дева Богородица

Св. Фотиј Велики - За Рождеството на нашата Пресвета Дева Богородица

Девата се раѓа од неплодна утроба, но дури и да била плодна, рождеството пак би било чудесно. О, големо чудо! Штом времето на сеење поминало, тогаш жетвата дошла; штом огнот...

Митрополит Струмички Наум: Компатибилност на човечкиот со демонскиот разум (Архива)

Митрополит Струмички Наум: Компатибилност на човечкиот со демонскиот разум (Архива)

 Знаењето на умот е љубовното познание на Бог (како просветленост или обоженост), додека, пак, знаењето на разумот – само по себе е познание на практичниот опит во овоземните науки и...

« »