логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Немам повеќе од пет-шест години: на плажа сме, на црногорско приморје. Крај мене едно девојче, на иста возраст, прави песочен замок. Се вика „Ружица из Титовог Ужица“ (така ми рече и јас мислев дека „Изтитовогужица“ ѝ е странско презиме). Има златни раце: нејзиниот замок е сто пати поубав од замоците на сите други деца што, следејќи го нејзиниот пример, се обидуваат да го направат истото. Но попусто е: она што го прави Ружица е ремек-дело, она што го прават другите е „демек“-дело. И кога Ружица го завршува замокот, едно мургаво момче доаѓа до неа. Ја гледа со расипана насмевка во очите. Заканувачки ниша напред-назад со ногата, уживајќи во вресоците на Ружица, која повторува: „Немој, немој!“ Конечно, откако садизмот ќе му се засити, со НЕВООБИЧАЕНА РАДОСТ ѝ го разурнува направеното.

И денес, педесет години подоцна, често ја сонувам таа слика. Ама ја гледам и на јаве. Им се случува на уметници, професори и научници, ама им се случува и на студенти и на млади луѓе на самиот почеток, кои својот талент го носат како проклетство, дури и како жиг на омраза од другите.

Во негирањето нечиј талент, се крие, очигледно, негирањето на Бога. Ајде: негирањето на ДНК, за оние што се атеисти. Или, поточно, во секој што урива совршен „замок од песок“ (макар бил и дете), во секој што негира нечиј талент или го премолчува, постои неизговорено обвинување дека Бог или ДНК се неправедни. Постои револт против нешто што ниту доволно го познаваме, ниту можеме да го контролираме: никој нема контрола над Бог или над ДНК. Никој не ја разбира смислата на нивната „правда“. Кутриот Салиери, во култниот филм на Милош Форман, не можеше никако да сфати – што му фали нему, работлив и педантен, па да не му биде даден Божјиот дар на талентот, туку напротив, Бог го бакнал во умот она невоспитано детиште – Волфганг Амадеус Моцарт? Тој гнев е всушност антропоцентрична суета, која смета дека човек подобро би ја поделил земната правда од Бога. Тој гнев е и гнев на сите револуции, кои безумно разурнуваат и вистински, а не само замоци од песок, а нивните жители ги ставаат на гилотина или ги стрелаат, како Романови.

Од таа моја случка се гледа дека дури и децата покажуваат суета и завист. Кој не верува дека децата можат да бидат сурови, нека се сети на генијалниот роман „Господарот на мувите“ на Вилијам Голдинг. Јасно е дека има нешто УНИВЕРЗАЛНО, во различна мера, во секој човек против талентот. Но, исто така, јасно е дека кај извесни поединци и народи тој револт против талентот е поизразен одошто кај други. Горан Стефановски тврдеше дека Македонците ќе ти простат сè, освен талентот. Важни балкански писатели се жалат на истиот синдром – „Убиј го талентираното куче“. Се чини дека талентот повеќе привлекува омраза во сиромашни средини; во побогатите земји, оние што им завидуваат на талентираните, наоѓаат утеха во материјалните уживања на животот. Туѓиот талент не нè вознемирува многу, ако џебот ни е полн. Во сиромашните средини, „неправедната“ распределба на талентот му долева масло на огнот, и ја преполнува чашата на социјално-револуционерниот гнев: па Боже, ако луѓето веќе неправедно стекнуваат материјални богатства, зошто и ти се однесуваш неправедно, па некому даваш и преку мера, а некому воопшто не? Зошто тој (таа), а не – јас?

Во нормална (морална) држава – талентот прави пари. Во ненормална (неморална) држава, парите прават талент. Во нормална држава, самата држава дава пари за талентите, а во ненормална поединецот дава пари (се самофинансира) за да му го признаат талентот (ако го има). А ако го нема, може и да си купи. Секој што купил диплома, знае дека никој од професорите не му напишал пониска оценка од 10 (тоа е оценка за таленти). Така што, талентот, полека ама сигурно, од Божји БЕСЦЕНЕТ дар станува човечка стока СО ЦЕНА. Колку што мене ми е познато, никој овде не се збогатил од својот талент. На запад – да. Затоа и бегаат луѓето, главно за Запад, иако тој си има други мани. Како да се спаси од омраза и завист, па дури и од обиди за физичка елиминација секој што го носи проклетството на талентот? Има два начина: да се исели од завидливата, примитивна заедница во некој друг простор: странство, циркус, манастир. Вториот начин е да стане што помалку видлив и „перциптибилен“ во својата средина. Ако не го направи ни едното ни другото, тие ќе се погрижат да го елиминираат физички. Дури и да чекаат да умре, ќе сторат сè да умре побрзо: ќе го шиканираат на работа, ќе му плетат интриги. Под тие неподносливи напади, талентот често и се самоубива, зашто неговата природа секогаш е етичка: него не го боли каменот што го фрлиле на него, туку намерата на тие што фрлаат. Кога ќе се случи талентот сам да си пресуди, на сите неталентирани им олеснува, затоа што прво, талентот веќе не постои и не ги потсетува на нивната беда, а второ – тој самиот си пресудил, што значи дека самиот бил свесен дека воопшто и не е никаква вредност, туку е безвреден.

Се разбира, тие лицемери забораваат дека чкрапалото на револверот на челото од самоубиецот не го повлекува самоубиецот, туку целото општество. Ние ги самоубиваме луѓето, без разлика што најлицемерно го сфаќаме самоубиството како „нивен личен избор и чин“. Повторувам: сите ние ги самоубиваме, во драма полна одвратни интриги, во кои повлекувањето на чкрапалото е само спуштање на завесата откако сите заедно сме го одиграле последниот чин на нивно понижување. Како ги самоубиваме самоубијците? Лесно. Со она садистичко, заканувачко нишање на ногата пред нивниот раскошен замок од песок.

Сè што се кажа за талентираните важи и за работливите, особено во мрзливи средини. Работливоста е само другата страна на паричката, на која на аверсот стои „талент“. Толку.

 Извор: https://www.novamakedonija.com.mk/mislenja/kolumni/%d1%82%d0%b0%d0%bb%d0%b5%d0%bd%d1%82-%d0%b8-%d1%81%d0%b0%d0%bc%d0%be%d1%83%d0%b1%d0%b8%d1%81%d1%82%d0%b2%d0%be/?fbclid=IwAR1ZPbs-awt3GGbEMwg0onnC5EV2ZKCc8x1Jmiba98BjLuaTwV7CIqbQ_jU

 

Друго:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

dobrotoljubie

Духовност

Ноември 10, 2020

Се упокои во Господ Митрополитот Црногорско-приморски Амфилохиј (30.10.2020)

Митрополитот Амфилохиј е роден на Божик, 7 јануари 1938 година, во Бари Радовиќ, во Долна Морача. Завршил Богословија во Белград, а на Богословскиот факултет на СПЦ, во Белград, дипломирал во 1962 година. Покрај теолошките науки, студирал и класична…
Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…

Живот во служба на Бога и на луѓето

Јан 29, 2020 Беседи 1122
3.angeli.so.truba
Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Дек 09, 2019 Полезно и Потребно 1242
7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 1121
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Како одат работите... (22.11.2020)

Митрополит Струмички Наум: Како одат работите... (22.11.2020)

Носењето на негативен заклучок многу лесно се надоврзува на трите посебно опасни илузии што ги имаат прифатено „христијаните“, во текот на својата историја, кои ги одделуваат од Вистината Христос, од...

Митрополит Струмички Наум: Ангелите се светлина (пример) за монасите; монасите се светлина (пример) за луѓето...“

Митрополит Струмички Наум: Ангелите се светлина (пример) за монасите; монасите се светлина (пример) за луѓето...“

Кога говориме за фанатизмот, отсекогаш ме воодушевувал примерот на светиот архангел Михаил. Некогаш, во кризниот момент на општото отпаѓање на ангелите, излажани од дотогаш најсветлиот и најбли- скиот ангел до...

БEСEДА за вoздигнувањe на чoвeкoт прeку вoскрeснатиoт Христoс

БEСEДА за вoздигнувањe на чoвeкoт прeку вoскрeснатиoт Христoс

Eвe ја висината дo кoја Бoг гo вoзвишил чoвeчкoтo битиe! Бидeјќи oвдe нe станува збoр за бoжeствeната прирoда Христoва, туку за чoвeчката, нe сe збoрува за вeчнoтo Слoвo Бoжјo, туку...

Митрополит Струмички Наум: Што е разликата помеѓу опсесија, илузија, прелест и помисла?(15.11.2020)

Митрополит Струмички Наум: Што е разликата помеѓу опсесија, илузија, прелест и помисла?(15.11.2020)

За разлика од демонските, мислите што ни доаѓаат од Божјата страна се суптилни, смирени, срамежливи, не сакаат да ја нарушат нашата слобода, а ни носат, главно, смиреност, покајание и плач....

Митрополит Струмички Наум: Со кого може да се разговара и за што (08.11.2020)

Митрополит Струмички Наум: Со кого може да се разговара и за што (08.11.2020)

 Тоа што е очигледно, за секој нормален, е дека, во овој период, против Македонската Православна Црква – Охридска Архиепископија се води специјална војна чија цел е растурање на нејзиното единство....

БEСEДА за срцeтo пoдгoтвeнo за Бoга

БEСEДА за срцeтo пoдгoтвeнo за Бoга

Пoдгoтвeнo e срцeтo мoe, Бoжe, спрeмнo e срцeтo мoe (Пс. 56:7). Блазe му на oнoј, браќа, кoјштo мoжe така да Му рeчe на свoјoт Гoспoд! Блазe му на oнoј чиe...

Митрополит Струмички Наум: За оние што се мислат безгрешни, пречисти и сигурно спасени, па сега ќе ја спасуваат и Црквата (30.10.2020)

Митрополит Струмички Наум: За оние што се мислат безгрешни, пречисти и сигурно спасени, па сега ќе ја спасуваат и Црквата (30.10.2020)

Пак ќе те прашам, уште ли се гледаш како чист!? Уште ли се гледаш како безгрешен!? Уште ли се гледаш како правоверен!? Уште ли се гледаш како спасен!? Гледаш, сега,...

Митрополит Струмички Наум:  Секташки дух (25.10.2020)

Митрополит Струмички Наум: Секташки дух (25.10.2020)

Секташкиот дух не го познава и признава покајанието. Тој дух во луѓето бара зло, вистинско или привидно, и на тоа се задржува. Се фаќа за еден збор, наместо за илјадници...

Беседа во спомен на Преподобен Теофил Струмички и Св. мч-ци Евлампиј и Евлампија

Беседа во спомен на Преподобен Теофил Струмички и Св. мч-ци Евлампиј и Евлампија

Нема ништо поблажено, возљубени, од тоа постојано да се предаваме на волјата Божја, постојано да живееме испитувајќи што навистина е според волјата Божја. Но тоа предавање и тоа испитување не...

« »