логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Свети Лука (Војно- Јасеницки)

Слово прво


На нашиот Господ Исус Христос Му беше угодно да го одбележи крајот на телесниот човечки живот на Својата Пречиста Мајка како голем настан во историјата на Црвата па дури и во историјата на светот.
Светата Црква го чествува Успението на Пресвета Богородица со двонеделен пост кој е рамен по строгост со Великиот Пост.
Вие ги помните длабоко вознемирувачките за нас зборови на нашиот Господ Исус Христос кој ги изговори висејќи на Крстот обраќајќи се: „Жено, ете Ти син!’’(Јован 19:26) и свртувајќи го погледот кон Својот сакан ученик Јован: „Ете ти мајка!’’(Јован 19:27).
И до Својата смрт Пресвета Богородица живееше со Својот именуван син Јован, а во големата горна соба во неговиот дом се изврши великото Нејзино Успение.
Таа лежеше на смртната постеа, над главата И‘ блескаше со небесна светлина рајска гранка која архангел Гаврил И‘ Ја принесе на Пресвета Богородица, непосредно три дена до Нејзината смрт. Во близина на смртната постела седеше Нејзиниот именуван син Апостол Јован и ги следеше Нејзините тивки воздишки.
Одеднаш, горната прострија на Богородица стана небо: беше исполнета со облаци, на кои чудесно беа принесени светите Апостоли, проповедајќи во сите краишта на тогашниот земен свет. Со последната воздишка на Богородица, рајското гранче згасна и само погребните свеќи продолжија да горат...


Тогаш се случи чудо: со цела низа ангели Се симна од небесата кон постелата на Својата Пречиста Мајка по плот, Самиот Господ и Бог наш Исус Христос, за да Ја прими Нејзината света душа. Со Неа и со низата ангели Он повторно се вознесе на небото – останаа само Апостолите.
Тие ги пееја погребните песни, го покадија телото со темјан и подигнувајќи го Нејзиниот одар на нивните раменици, го однесоа во Гетсиманската градина каде што требаше да се погребе Богородица. Го поставија телото на починатата во камена гробница, вдлабната во карпата и ја затворија со голем плочест камен.
По Божјо уредување, Апостол Тома кој проповедаше во далечната Индија, на третиот ден после погребението на Пречистата беше доведен на облак во Ерусалим. Во големата гора тој ги праша Апостолите да му кажат каде е гробот на Пресвета Богородица. Го одведоа во Гетсиманија, го тргнаа каменот кој ја покриваше гробницата и со воодушевување увидоа дека е празна.
Но, можеше ли да биде поинаку?!! Би можел ли нашиот Господ Исус Христос да дозволи телото на Најсветите Свети, Пречистиот Храм Спасов да биде подложен на разложување и распаѓање исто како и телата на сите грешници? О, не, се разбира не! Самата помисла за ова е неподнослива за нас.
Ние православните го прифаќаме непроменливото предание на Црквата за воскресение и вознесение на Пресвета Богородица на Небесата.
Кај нас постои и материјално сведоштво за длабоката древност и вистинитост на тоа црковно предание. Во шпанскиот град Сарагоса, во црквата Света Енграција се чува досега камен саркофаг, на кое што е врежана слика на вознесението на Небото на Пресвета Богородица. Тој саркофаг стои во Сарагоса од првата половина на IV век после Раѓањето Христово. На некои древни руски икони наоѓаме јасни траги од верата на нашите дамнешни предци со Вознесението на Богородица.


Многу е важно правилно да разбереме и да ги запомниме зборовите на тропарот на великиот празник на Успението на Пресвета Богородица: „... По Успението не си го оставила светот, Богородице...’’.
Нејзината смрт не беше иста како смртта на сите луѓе, за кои се пее во вториот Антифон на Литургијата: „Излегува духот негов и тој се враќа во земјата своја: во тој ден исчезнуваат сите негови помисли’’(Псалм 145:4).


Во моментот на смртта кај сите луѓе се прекинуваат сите функции на телото и душата и се губат сите врски со земниот живот. Останува само вечниот живот на духот, ослободен од врската со телото и душата. Ова не се случи со смртта на Божјата Мајка. Само за некое време Нејзината свесност избледе и Нејзиното дишење запре, но сите функции на Нејзиното свето тело само се променија. Засекогаш исчезна потребата за сон, храна и пиење. Започна ангелски живот, но духовната врска со земниот свет не се прекина. Вистината е кажана во празничниот тропар: „...Светот не го остави Богородице...’’ Таа е наша вечна молитвеничка пред Бога, со Своето посредништво нé спасува од вечна смрт – Застапничка ревносна на родот христијански.
Да Ја љубиме и чествуваме со сето срце како заедничка Претставничка за сите нас смирени и грешни пред Нејзиниот Божествен Син, нашиот Господ Исус Христос. Нему слава и сила со Безпочетниот Отец и Пресветиот Дух.
Амин.
1958 г.

 

Подготви:

Снежана Корнет

 

 

Друго:

Пештерната црква на Свети Павле во Неа Фокеа, Халкидики (13.07.2019)

СТАРЕЦ КЛЕОПА: Што ќе ни кажете за верниците кои доаѓаат во манастирите

Свети Јован Златоуст: Ти не гледаш што имаш добиено од Бог, а што - од демонот...

Свети Јован Кронштатски: Учете да се молите

Свети Јован Кронштатски: Без самоприсилување на добро нема да се спасиш

 

 

 

 

 

 

 

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Ноември 12, 2019

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот, страстите и себичната волја) на Крстот и Гробот Христов за да можат да воскреснат со Него и „да одат во обновеноста на животот“ (Рим. 6, 4).Ова е дејството на покајанието…
Ноември 09, 2019
st-demetrius

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ Бог со сето свое срце и душа, па веднаш по враќањето од царската престолнина почнал јавно да проповеда и својот народ да го одвраќа од многубоштвото, водејќи го така кон…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 114
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Митрополит Струмички Наум - Последна надеж за спасение

Ное 04, 2019 Беседи 80
Uspenie.Bogorodica.jpg
Она нѐ научи Кој Е смислата на нашиот живот. Она нѐ научи Кој Е вистинска љубов. Она нѐ…

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Окт 28, 2019 Беседи 209
7.Vselenski.sobor
Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто…

Беседи

Бранислав Стојанчов: Недела дваесет и втора по Педесетница

Бранислав Стојанчов: Недела дваесет и втора по Педесетница

Денешната евангелска приказна за богатиот човек и сиромавиот Лазар, во својата содржина опфаќа повеќе теми, како на пример: богатството и сиромаштијата, милосрдието и немилосрдноста, задгробниот живот, наградата и казната во...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

 Страшна е потребата на човекот да се самооправдува; за мене, дури најпогубната појава од сите гревовни појави во човековиот душевен и ментален свет. Самооправдувањето е главна карактеристика на паднатиот човек,...

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

Грeвoт избeзумува, грeвoт oбeзглавува. Чoвeк пoтoнат вo грeвoви и вo пoрoци сличeн e на кoкoшка, чија глава e oтсeчeна, та умирајќи грчeвитo прeта и скoка ваму-таму. Цeлиoт нeзнабoжeчки свeт прeд...

Слово на Неговото Високопреосвештенство Митрополит Тимотеј – Дваесет и прва недела по Педесетница

Слово на Неговото Високопреосвештенство Митрополит Тимотеј – Дваесет и прва недела по Педесетница

Такви луѓе во Христово време имало многу, но и денес не се малку. Тие малку се интересираат за Евангелието, или, пак, и воопшто не се интересираат, а некои се дури...

Два приода кон слободата

Два приода кон слободата

Првиот, после неговата средба со Ослободителот и Спасителот Христос, од корен се променува: од гол постанува „облечен и разумен“; од несоцијален, којшто живеел по гробовите и пустината, сега се наоѓа...

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Во трњето кое го уништува Словото на Божествената вистина, освен богатството, насладите и животните грижи (Лк. 8,14), во нашето време треба ги видиме и различните лажни учења кои ги шират...

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

И ние, кои го носиме името христијани, кои живееме со верата на мачениците – сме сведоци за Христа. Некои, можеби, со право, ќе се запрашаат – па како можеме ние...

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

Така пoстапувал и св. Авeркиј. Кoга видeл мнoгу нарoд вo маки и вo бoлeсти, тoј клeкнал на eднo мeстo и сe пoмoлил на Бoга, да oтвoри тoпла и лeкoвита вoда...

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Кога ќе се очисти садот на душата, тогаш сам по себе ќе биде исполнет од благодатта Божја. Од послушанието се раѓа молитвата, а од молитвата – теологијата.

« »