Постот не е време кога човекот ги штеди своите страсти, туку време кога ги изнесува од нивното скривалиште.

Љубовта, пак, секогаш го бара начинот никогаш да не дојде последниот збор во една врска.

Бог не го повикува човекот да живее заробен во својата вина, туку слободен во Неговата вистина.И додека има здив, има и можност за нов почеток

А еден ден сфаќаме дека Тој целиот наш живот нè барал нас.
Бил во луѓето што ни ги испраќал.

Постот не е само промена на храната, туку почеток на соочување со сопствените страсти. Кога телото се воздржува, на површина 

Денес, со трепет и со духовна радост, го прославуваме Илинден – големиот настан од нашата народна и црковна историја, денот 

Недефинираното и магловитото поимање на духовниот живот е одлична атмосфера во која може да се сокрие нашата индивидуална 

Истата онаа пештера која е прикажана на иконите на Св.Илија пештерата каде што гаврани му донесувале јадење.

Ангел во тело, столб на пророците,втор претеча на Христовото доаѓање, - Илија славен,

„Ако не можеш да Го најдеш Христос во сиромавиот пред вратата на црквата, нема да Го најдеш ни во путирот.“

Вистинското каење не го парализира човекот, туку го води кон исповед. Не ја крие раната, не ја оправдува и не ја претвора во свој идентитет. 

Затоа повеќе се потпирам на Неговата милост за твојата мајка, отколку на сопствените стравови и мисли.

Понекогаш еден поглед без осуда може да спречи нечиј пад. Еден добар збор може да извлече едно срце од работ на очајот.

Според Достоевски, најголемата трагедија не е тагата. Најголемата трагедија е рамнодушноста.

Исцелението започнува со нешто што често боли – со признавањето на вистината. Исповедта