Ако во себе не ги најдеме богатите плодови на љубовта, мирот, радоста, умереноста, смирението, простотата, исправноста, верата и трпението – целиот наш труд е залуден, вели свети Макариј Египетски. Трудот се принесува за жетва, но жетвата Му припаѓа на Господа.

 Знаете ли кој бил тој човек?! Тоа бил оној разбојник што бил распнат повеќе од триесет години по овој настан, покрај Христос, на крстот, кому Господ му рекол:
„Вистина, ти велам, уште денес ќе бидеш со Мене во Рајот!“

Гревот и слабоста секогаш носат последици; некој ги пренесува свесно, некој несвесно, но раната останува.
Покајанието е клучниот миг во кој почнува преумувањето. Тоа не значи дека ќе успееме да исправиме сè што сме „зафркнале“ со сопствените деца, но е многу важно барем

         Господ сака меѓусебно да се љубиме; слободата е во љубовта кон Бога и кон ближните. Во тоа е нашата вистинска слобода и еднаквост. Во општествените положби не може да има еднаквост, но тоа не е важно за душата.

На 10.12.2025 година, во НУ „Музеј на националната борба за самостојност“ се одржа промоција на две монументални книги: „Посланија и беседи“ од Архиепископ Доситеј и „Таков Архијереј ни требаше – зборник на трудови во чест на Архиепископот Доситеј“.

Не се знаат ни гробовите на многу големи и свети луѓе. Непознат остана гробот на пророк Мојсеј; па гробовите на многу апостоли и Христови маченици; па гробовите на пустиножители и подвижници. Нивните имиња се со црвени букви во календарот. Го славиме нивниот спомен, им градиме цркви, им воздигнуваме молитви. А гробовите нивни не ги знаеме.

      Личните „врски“ постоеја и во стариот изумрен, а постојат и во новиот, дигитален свет. Сето тоа покажува дека ВРЕДНОСТИТЕ се превртеа уште одамна, иако денес се доживува климакс на тој свет што стои на глава. Вредностите почнаа да се превртуваат уште во социјализмот, а се засилија со неговиот пад. Под паролата на „демократијата“ се протнаа и многу лажни вредности,

“Заштo кoј сe вoздига ќe бидe пoнижeн, а кoј сe пoнижува, ќe бидe вoздигнат” (Мт. 23:12).Акo нe сe пoнижимe спoрeд дoбрoдeтeлта, ќe нe пoнижи грeвoт. Дoбрoдeтeлта вoди кoн дoбрoвoлнo и приврeмeнo пoнижувањe, а грeвoт кoн нeпoвратнo и вeчнo пoнижувањe.

Одделувањето на човекот од демонот е исто што и барање Божја, а не човечка правда. Секогаш сме ние виновни и никој друг, затоа што сме различни од Богочовекот Христос.
Да повторам: јас сум виновен за сѐ, и апсолутно никој друг!

На 8.12.2025 година, денот во кој Црквата го прославува празникот на заштитникот на Македонската Православна Црква – Охридска Архиепископија, свети Климент Охридски, Неговото Блаженство, Архиепископот Охридски и Македонски г. г. Стефан чиноначалствуваше со Божествена Литургија во Соборниот храм ,,Свети Климент Охридски” во Скопје.

 И кога тие петмина се запишувале, другите студенти им се потсмевале велејќи: 'Зарем не гледате дека со верата е готово?' Денес, по сто години, на истиот универзитет има неколку стотици студенти на богословијата.“

Гoспoд Исус, спoрeд Свoeтo чoвeкoљубиe, сe спуштил тoлку нискo штo пoнискo нe мoжeлo, а пoтoа сe издигнал висoкo, тoлку висoкo штo навистина пoвисoкo нe мoжeлo. Тoј сe спуштил вo најдoлнoтo мeстo на зeмјата, т.e. вo самиoт ад, oд кадe штo ги oслoбoдил и ги привeл вo нeбeснoтo царствo праoтцитe, прoрoцитe и правeдницитe.

Во денешно време се водат кампањи за рамноправен третман на лицата со посебни потреби од типот на оваа подгрбавена жена. Но дали ние не сме тие кои покрај овие луѓе поминуваме со исправено тело, но со згрбавена душа. Размислете само колку пати сме поминале покрак хендикепираните лица без воопшто да помислиме како им е на тие луѓе; колку пати сме го отргнале погледот од овие страдалници, сметајќи се себеси за подобри и подостојни од нив.