За книгата говореа Неговото Високопреосвештенство, Митрополитот Дебарско-кичевски г. Георгиј и м-р Стефан Цветановски, професор во Македонската православна богословија 

 Со благослов на Неговото Високопреосвештенство, митрополитот Агатангел, „Православна Светлина“ продолжува да ја исполнува својата мисија 

Затоа е голем благослов да имаш човек со кого можеш да разговараш без страв.

“Знаете, тоа е зачудувачки, но токму така се случува: кога кај научникот ќе се појават сомнежи во врска со неговото сопствено откритие, т

Се повторуваат, се расправаат меѓусебно, предвидуваат, осудуваат, го пресоздаваат минатото и измислуваат иднината.

Понекогаш болката толку долго останува во душата што човекот повеќе не ја препознава како рана. Вели: „Таков сум јас.“ Станува постуден, посомничав, 

 Делото е познато и како „ Лозата на Богородица“ , наслов што привлекува внимание кон неговата необична концентрација на потеклото и детството на Дева Марија.

 „Кога човек се моли на Бога за нешто, а тоа не го добива, па се прашува: „Дали Бог ја слуша мојата молитва?“, самото тоа „дали“ значи дека тој се сомнева во Божјата љубов 

Нивниот ум никогаш навистина не спие. Ги брои проблемите, замислува несреќи, повторно ги проживува разговорите, пресметува пари, болести, деца, 

Затоа повикувај ја во секој миг, без никакво колебање, и во Неа ќе најдеш бесценет Помошник и Лекар во своите страдања.

Знај го ова, чедо мое: нашиот мир и спокој, како и начинот на кој живееме, покажуваат колку навистина веруваме.

Од три видови на дрво: кипарис (зимзелено дрво, што расте во јужните топли краишта), кедар (вид на иглолисно дрво) и певг (вид на бор). Постои и праобраз (еден вид пророштво) за ова, во книгата на пророк Исаиј:

Човекот почнува да ги собира сите свои грешки како докази против себе. Се сеќава што кажал, кого повредил, што не направил навреме. И полека, повеќе ништо 

 Се' започнало кога Бог во лик на три Ангели го посетил Авраам,а потоа го посетил и праведен Лот кој живеел со семејството во Содом и го предупредил да бега од градот 

 А кога го ставија врз него третиот крст, покојникот оживе. По тоа познаа дека е тоа вистинскиот Христов крст, чесен и животворен. Потоа го положија врз една болна жена и жената оздраве.

Има мигови кога душата се уморува не затоа што се случиле премногу големи нешта, туку затоа што се насобрале премногу мали нешта.