логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Старецот Јосиф, кога ја виде големата ревност на послушникот Харалампие, го повика  еднаш кај него.
- Онаму на врвот на оние карпи кои ги гледаш има една мала пештера. Те уварувам дека таму е рај. Ќе појдеш таму и ќе останеш сé додека не те повикам. Во ред?
- Како ќе благословите, отец.
"Направив поклон пред Старецот, - раскажува отец Харалампиј, - и почнувам да се искачувам по карпата.
Приближувајќи се кон пештерата.... и, што може да се каже... Совршено диво место каде што можат да живеат само змии. Пештерата е толку тесна што само можеш да влезеш внатре свиткувајќи се.

Отпрвин, како човечко суштество, ме фати страв и си реков: Отецу, зошто ли ме прати овде? Зарем е ова рај? Да, ова е пекол, а не рај. Ќе видам како би можел овде подобро да се сместам, за да го исполнам правилото, додека Старецот не ме викне да се симнам. Ако тој така нареди, нема да се повлечам дури и да умрам: ако Старецот не ме повика назад, нема да се вратам. Подобро да се умре за послушание, отколку да се дезертира".
Така започнувам да го извршувам правилото. Поклони, поклони, молитва. Полека стравот почна да одминува и почнав да се чувствувам поудобно.
"Така, - си велам себеси, - ако овде те прати Старецот за молитва, моли се Харалампие, цврсто, колку те држи силата".
Се принудувам себеси, се принудувам... Наскоро, срцето почна да се загрева и да извира плач, славословие и благодарност. Таму јас за прв пат бев удостоен на созрцание, кога, како што говорат оците, умот замрзнува, ја прекинува својата работа и се движи со Светиот Дух кој го носи него каде сака и го воздигнува дури до небесата.

Си дојдов при себеси, а потоа ново восхитување во други небесни обители. Така се повторуваше два- три пати. Јас се чувствував себеси точно како   Христовите ученици на Тавор и си велев: "Добро ни е да бидеме овде. Навистина, овде каде што ме испрати мојот Старец е рај. Само кога тој не би ме повикал да се симнам од овој рај.
После два- три дена, слушам од доле од страна на ќелијата, познат глас.
"Харалампиј, старецот те вика да се симнеш".

Нема да верувате колку бев тажен кога го слушнав овој благослов. Поинаку не можев да  постапам освен да послушам.
Кога се вратив, сé што ми се случуваше, јасно се забележиваше на моето лице.
Старецит праша: "Јас сакам Харалампие, искрено да ми кажеш. Таму каде што те пратив, рај е или не?"
Длабоко возбуден со наведната глава и очи исполнети со солзи одговарам: "Да, отец, навистина таму е рај". Тогаш отец Јосиф не издржа, ме прегрна и бакна.
Во принцип тој беше строг во искаживање на чувства. Но, понекогаш кога ќе го забележи духовниот напредок на своите монаси, тој не може да се воздржи од радост. Тогаш Старецот ни се покажуваше таков каков што тој всушност е: тој нé прегрнуваше нас и од преголема возбуда не можеше да ги задржи солзите.

 

 

 Подготви: Снежана Корнет

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 506
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…