логоFacebookTwitterYouTubeeMail


 markov.sv.Zlata1.jpg

markov.sv.Zlata1.jpg

markov.sv.Zlata1.jpg

 На 26.06.2010 година, во Свечената сала при Соборниот храм „св. Климент Охридски“ во Скопје,  се одржа  промоција  на новата, третат по ред,  поетска  книга  под наслов „Реки  Вавилонски“ на авторот Стојанче Андов.  Оваа духовно- поетска збирка ја претставија  поетот и преведувач  Михаил Ренџов  и богословот Александар Димоски. Сестрите од манастирот на свети Ѓорѓи во Рајчица, исполниа    неколку духовни композиции  надополнувајќи ја  целосно  духовната радост.

markov.sv.Zlata1.jpg

markov.sv.Zlata1.jpg

markov.sv.Zlata1.jpg

markov.sv.Zlata1.jpg

Богослов Александар Димоски: 
 „Следејќи ги поголемите настани во литертурниот свет и набљудувајќи го развојот на поезијата на овој млад поет, можев да заклучам дека во последниве неколку години, на нашиве простори се обновува една многу стара традиција, духовна поезија, поезија која за инспирација го има Христа, вечниот Младоженец и активниот Литургиски живот на Црквата. Тоа што пред единаесет века на ова тло го постави свети Климент, како прв словенски писател и поет, гледаме како денес се враќа меѓу младите богослови, меѓу редот на обновената Светиклиментова славна Охридска Архиепископија, гледаме како се раѓа нов феникс од пепелта која ни ја оставија безбожните народи во текот на историјата. Поезијата јас би ја нареклол говор на срцето, за секој поет песната претставува мала исповед на своите чувстава. Една песна, еден свет. А по онаа реформација и појавата на модернизмот во литертурата со сите негови подправци, поезијата беше ставена во служба на политичките пропаганди. За миг се изгуби сјајот на поезијата, но благодарение на литертурните великани како Пушкин, Александар Блок, тука слободно ќе ги споменам и нашите Миладиновци, Рацин, вистинската поезија не згасна целосно. Таа се одржа, се зачуваа и теолошките мотиви, но само онака пропратно. Денес, гледаме како може Црковниот живот да претставува мотивација за една цела збирка на песни.

Поезијата на Стојанче, сака да го долови моментот на миговниот допир со небото и Бога, со благодатта и љубовта Христова, што и му успева. Читајќи ги неговите песни ќе забележите дека влегуваме во дневникот на една православна душа што живее активен црковен живот.

 Денес, покрај промовирањето на оваа поетска збирка “Реки Вавилонски“, исто така, се собравме и духовно да ја одбележиме матурата на Стојанче, односно неговото матурирање во МПБ “Св. Климент Охридски“, овде во Скопје.

Заеднички да му ја честитаме новата книга и матурата, како е неговото наскоро заминување во САД на студии во Њујорк, на Теолошкиот факлутет во Светотроитскиот манастир – Џорданвил. “

 

markov.sv.Zlata1.jpg

Стојанче Андов :

Излевај покајание за сè
додека телото си го носиме,
крај реките свои Вавилонски
да плачеме...

markov.sv.Zlata1.jpg

markov.sv.Zlata1.jpg

“Тебе Господи, ти го доверуваме сиот свој живот и надеж“.
Зар доволна ќе биде солзата за да Му благодарам на Бога за сите Негови добрини, или, пак една длабока метанија за љубовта Своја Отечка!?
Не можеме вистински да го возљубиме Христа, ако не ги почувствуваме Неговите страдања и Неговиот трнов венец на главата.

Можеби ќе Ви здодеам, но јас не можам, а да не говорам за страдањата на Исуса Христа. Страданија во себе ми се како мал храм или олтар, кој ги чувам и постојано размислувам. Само така научив зошто се распна Христа и зошто јас треба постојано да љубам.

Он беше изнаранет за гревовите мои и мачем заради моите безаконија; казната за мојот мир падна врз Него, а преку Неговите рани јас се излекував!
Да не се фалам, но срцето ми говори дека сум радосен човек. Радосен бидејќи го имам Бога, свети Серафим Саровски, свети Наум и сите светии. Ги љубам сите, затоа што тие непрестано се со мене и ме чуваат. По нивните молитви, јас се спасувам.

Јас го чувствувам животот онака како што го опишав во книгата и во моите книги досега. Чувствувам дека и во иднина ќе го слушам својот внатрешен глас и ќе пишувам онака како што чувствувам. Пишувањето е дел од мојот живот кој духовно ме исполнува. Тогаш посакувам воздухот рајски да го вдишам и да се впуштам од земјата кон небото, во допир со трансцедентното.

Моето духовно образование го надоградив во духовната институција –Македонската православна богословија “Св. Климент Охридски“ во Скопје, а сега со благослов на мојот архиереј архиепископот Стефан ќе зачекорам на факлутет во САД, во Светотроитскиот манастир во Џорданвил, за еден ден да застанам пред престолот Божји и со подигнати раце да Му благодарам од сите и за сè!

Ете, даде Бог да се собереме на промоција и на оваа моја трета книга. Сите знаете, насловена е како “Реки Вавилонски“. Главно во дел од песните го величам покајанието, како што се вели во песната:
Излевај покајание за сè
додека телото си го носиме,
крај реките свои Вавилонски
да плачеме...
Ќе почнам од себе: додека го носам своето тело, јас грешам. Грешам со телото, со духот, со мислата, со погледот... но кога ќе седнам крај својата река и да почнам да плачам, за да разберам колку грешам?!

Во една молитва се вели: нема човек кој поживеал, а не згрешил. Само ти си надвор од секој грев и Твојата правда е вистина.
Времето е кратко за да мразам, а долго за да љубам! Пишувам за љубовта, но можеби јас се уште не знам да љубам? Можеби грешам зашто јас не знам да љубам, затоа се молам на Бога со зборовите: направи да бидеме едно семејство, што живее во едно срце, со една љубов,како еден човек, по предвечната Твоја промисла за првородениот Адам, и уште никогаш да не заборавиме дека братот наш е нашиот живот!
При првиот мој чекор во Светата Црква, подршката ја имав од неговото блаженство, архиепископот Стефан.
Ваше блаженство, благодарам за сè! Вашите молитви ми требаат, зашто се силни!
Мојот духовен отец, архимандритот Партениј со своите молитви правилно ме водеше и ме води кон вратите на спасението на својата душа.
Благочестивото семејство Стојковски, тетка Велика и чичко Јове
не знам дали ќе имам доволно зборови за да ги кажам нивните добрини кон мене.

 Возљубена мама Велике: твојата мајчинска љубов јас ја почувствував! Ти ме научи да љубам, да се борам во овој свет. При сите мои искушенија ти наоѓаше време за мене. Не можам да речам дека можам да ти се оддолжам, затоа што не можам, па затоа само едно ќе ти речам: Ти засекогаш остануваш моја духовна мајка! Ти благодарам за љубовта која ми ја подари!...

Мојот говор ќе го завршам со зборовите на свети Серафим Саровски: Радувајте се! “

markov.sv.Zlata1.jpg

markov.sv.Zlata1.jpg

Богослов Александар Димоски:

„Пред неколку месеци Стојанче ме повика и ме запраша дали би сакал да ги погледнам песните што ги подготвува за неговата нова збирка. Најискрено, знејќи го неговото старо творештво, не очекував некаков напредок и созревање на поетската мисла, но очегледно е дека се излажав! Пред мене гледав песни од кои бев воодушевен, песни за кои не можев да поверувам дека Стојанче е авторот. Забележав сериозен напредок во духовниот опит и богословската мисла, забележав оригинални и автентични изрази, нешто што изостануваше во неговите две предходни збирки. Бев почестен да сведочам за враќањето на теолошките мотиви во поезијата, за возбнувњето на црковната поетика. Започнав да си го поставувам прашањето: дали Стојанче се вброја во плеадата на гиганските поети кои го одржаа пулсот на поезијата? Секако мора да почекаме за времето да го даде тој одговорот.

Нашиот млад автор започна да прави нешто што не се среќава често на нашиве постори, а и пошироко во литературниот свет. Читајќи ги песните, се потсетив на многу неуспешни поети во литературната историја кои се обидоа да го доловат миговниот допир со Трасцедентното. На сите нив им недостасуваше едно нешто кое длабоко се чувствуваше во нивната поезија, тоа беше искуството од активниот Црковен живот на Православната црква, но во оваа поезија на Стојанче тоа длабоко се почувствува, а со тоа се гарантира и нејзиниот успех. Се покажа дека неговото Богословско школување оставило длабока трага во неговата личност, во неговото битие и во неговиот живот. Тоа посебно се гледа во песната Реки Вавилонски, по која е нсловена и самата збирка. Таму се чувствува оттуѓеноста на светот од Бога и отсуството на покајание. Низ православната и библиска лексика е доловен секој момент од бурниот живот на современиот човек, од немањето време и простор за Бога кој држи сè.

Можев да забележам дека општ мотив на целата збирка и главната мисла која преовладува во речиси сите песни, е преголемата желба за покјание и повикот за обраќање на луѓето кон Бога. И сето тоа Стојанче го прави со една воочлива и забележителна ревност, а тоа уште еднаш сведочи дека поезијата е говор на срцето. Помеѓу стиховите се чита убавината на православниот духовен живот, а во слоговите се гледа неговата љубов и чистота. Се величаат добрите дела, а се осудуваат омразата и гревот, како болест на душата и вериги на срцето.

Поезиајта на Стојанче, се карактеризира со една духовна ведрина. Ведрина која може да ја почуствува секој читател. Исто така забележав дека овие стихови наликуваат и на неговите карактерни особини како млада личност која сè уште само се учи да плива во теолошките води.

Го молам нашиот Бог секогаш да го озарува неговото творештво и неговата поезија усувршувајќи се да сведочи за неговиот духовен напредок и созревањето на богословската мисла во неговиот разум. Бог секогаш да го укрепува неговото срце и за него да нема друга инспирација освен Нашиот милостив и човекољубив Бог! “

markov.sv.Zlata1.jpg

 markov.sv.Zlata1.jpg

markov.sv.Zlata1.jpg

 markov.sv.Zlata1.jpg

markov.sv.Zlata1.jpg

markov.sv.Zlata1.jpg

markov.sv.Zlata1.jpg

markov.sv.Zlata1.jpg

 

 

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Наука и Култура

Август 18, 2019
чехов

Карактеристиките на вистински културен човек според Чехов

„Животот има свои услови. За еден човек да биде прифатен меѓу вистински образовани луѓе, тој мора да биде образован“, вели во едно писмо рускиот писател Антон Павлович Чехов кое му го испратил на неговиот помал брат, во кое му напишал и листа на услови што…
Јули 04, 2019

Рабиндранат Тагоре:„Погрешно го читаме светот и велиме дека нè залажува.“

Љубовта е еден од најзастапените и најуниверзалните мотиви во сите уметнички облици. Поезијата на Рабиндранат Тагоре, индиски книжевник, филозоф и драматург, е сплетена од стихови кои го докажуваат тоа.Творечкиот опус на овој книжевник го чинат 1000 поеми,…

Петтата сесија на Охридската школа на природното право

Јул 02, 2019 Научни трудови 197
Првата сесија од овој настан ја отвори акад. Владо Камбовски, раководител на Центарот за…

Доделени наградите „Златен був“ на 9. Филозофски филмски фестивал

Мај 18, 2019 Филм, Театар 295
Рускиот филм „Ноќен разговор со џелат“/ Night Talk With a Hangman и режисерот Јаков…

Како може да им се помогне на оние кои размислуваат за самоубиство?

Апр 08, 2019 Друго од култура 503
Според проценката на Светската Здравствена Организација во просек 1 милион луѓе умираат…

Беседи

БEСEДА  за Христoвoтo мирoтвoрствo

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

Да, и пoкрај тoа штo сè уштe има вoјни. Глeдај, вoјнитe пoмeѓу христијанскитe нарoди нe сe истo штo и вoјнитe пoмeѓу нeзнабoжцитe. Нeзнабoжцитe вoјувалe сo гoрдoст, христијанитe вoјуваат сo срам....

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Мојсеј влегол во тој облак и му било дозволено да разговара со Бога како пријател со пријател; му било дозволено да види како Бог поминува покрај него, сè уште без...

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

„Според православната црковна антропологија на Светите Отци, суштината на умот се наоѓа во срцето како духовен центар на човекот, а енергијата на умот преку  сетилата се расејува по светот. Насочувањето...

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Многу е важно правилно да разбереме и да ги запомниме зборовите на тропарот на великиот празник на Успението на Пресвета Богородица: „... По Успението не си го оставила светот, Богородице...’’.Нејзината...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Ние можеме да се молиме за здравје и за сè друго што нам ни се чини дека е добро да бараме, но не смееме да очекуваме дека ако одиш во...

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Сите сме жртви на суетата, помалку или повеќе. Забораваме дека гревот што го „препознаваме“ кај нашиот ближен, според Светите Отци, постои и во нас или е најчесто само наша проекција....

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН  и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Просто, сме станале верна копија на старозаветните Црква, храм и свештенство – во нивната изобличеност, со слични рестриктивни правила кон обичниот верник (сепак носител на царското свештенство) и со ист...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Оваа состојба на демоноопседнатост не е некаков мит или обична приказна, или пак, средство за заплашување. Не, таа е реалност и постои. Колку и да се обидуваат некои да ја...

« »