логоFacebookTwitterYouTubeeMail

Извор:

Обраќајќи се кон поклоници од Грција и Кипар, веднаш по Литургијата во спомен на преносот на моштите на свети Јован Златоуст, Неговата Сесветост беседеше во Фанар по повод седумдесетгодишнината од востоличувањето на блажениот патријарх Атинагора и зборуваше за делото и за повеќедимензионалната служба на Мајката Црква.

Вселенскиот патријарх Вартоломеј, кој присуствуваше на светата Литургија што се отслужи во Фанар на 27 јануари, во спомен на свети Јован Златоуст, еден од тројцата светители и вселенски учители на Црквата, чии мошти се чуваат во сечесниот патријаршиски храм, се осврна на долгогодишната работа на Мајката Константинополска црква. Според преданието, Вселенскиот патријарх стоеше на паратронот, додека на патријаршискиот трон беше поставена иконата на свети Златоуст.

Беа присутни, исто така, митрополитите Мирски Хризостом, Калиполски и Мадитски Стефан, Кидониски Атинагора, Јанински Максим, Тарту Илија и Авдиски Кирил, архонтите официјали, верници од Константинопол, како и многу поклоници од странство.

Во својата беседа, Вселенскиот патријарх се осврна на личноста и на бесценетото духовно дело на неговиот претходник, светиот Златоуст, кој беше одведен во прогонство, каде го испушти својот последен здив, зашто не се двоумеше да ги укорува делата и безаконијата на световната власт во неговото време. „Многупати политичарите, особено во областите и во земјите што не се демократски, не сакаат и не прифаќаат критика. Кога еден духовен водач, како свети Јован Златоуст, ќе се осмели да ги критикува, политичката власт го злоупотребува авторитетот за тој да биде затворен, протеран, или убиен. Така и свети Јован Златоуст, овој велик архиепископ Константинополски и вселенски учител, се најде во Ерменија, во Комана“.

Во продолжение Патријархот се осврна и на јубилејот – седумдесет години од востоличувањето на секогаш спомнуваниот Вселенски патријарх Атинагора, кој ја наследи Патријаршијата во едни благопријатни услови, но само после неколку години, заедно со паствата се соочи со многу тешки состојби. Меѓу нив беа и настаните од септември 1955, „тој погром што уништи сè христијанско“, затворањето на Богословското училиште во Халки и намалувањето на дијаспората.

„Вселенската Патријаршија, Црквата што води и страда, сепак издржува. И останува овде, цврста и непоколеблива, ве прима, им се поклонува на своите светители и од нив повторно ги пали светилките на Мала Азија, не само на седумте цркви од Откровението, туку и во многу други чесни и осветени места на нашата вера, во Кападокија, во Понт, во Пергам, во Ефес итн. Го продолжуваме дијалогот со другите цркви, како што беше сонот на патријархот Атинагора; нашата Патријаршија го оживеа автономниот статус на Естонија, даде автокефалија на Украина. Постојано се сообразува со барањата на времињата, има визија за иднината и, што се однесува до неа, Константинополската црква ја исполнува во целост својата вселенска мисија. И, како што би рекол александрискиот поет, никогаш од долгот не отстапува“.

Патријархот Вартоломеј им посака добредојде на групата поклоници од Јанина, од Ламија и од Солун, поточно од парохијата посветена на преподобен Серафим Саровски, при митрополијата на Неапол и Ставропол.

„Митрополитот Неаполски, направи дело достојно за пофалба и ја создаде оваа парохија за нашите славофони  браќа, кои се населија во Грција после распадот на Советскиот сојуз, не оставајќи ги да се мачат, туку ја направи оваа парохија каде богослужбите се извршуваат  според нивните обичаи, на нивниот јазик и го следат јулијанскиот календар. Со ова уште еднаш се покажа дека тринаесетте дена што го делат јулијанскиот од григоријанскиот календар не се прашање на вера, како што тоа го направија расколниците старокалендарци во Грција и на други места, кои го издигнаа календарот на степен на догма на верата. Сега, пак, последниве години го најдоа и екуменизмот, за да си ги зацврстат своите ставови и се оградуваат од канонската Црква, мислејќи дека таму, во тринаесетте дена и во навредите кон канонската Црква и нејзините служители, ќе го најдат спасението. Но, заблудени се од жална прелест“.

 

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Декември 09, 2019
7.Vselenski.sobor

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има најголема слобода и моќ пред престолот Божји, и нејзе Црквата, по Бога, најмногу ја почитува и прославува во своите безброј молитви и химни, како најсилна заштитничка и…
Декември 05, 2019
7.Vselenski.sobor

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни односи. Религиозниот човек размислува во рамките на првата категорија, а црковниот човек размислува и дејствува во откровението на втората категорија.Догматиката е многу…

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот,…

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Ное 09, 2019 Житија 152
st-demetrius
Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 394
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Беседи

БEСEДА за сoвршeниoт чoвeк

БEСEДА за сoвршeниoт чoвeк

Eдинствoтo на вeрата, браќа, и пoзнавањeтo на Синoт Бoжји, Гoспoда Исуса Христа Спаситeлoт, сoeдинува двајца луѓe вo eдeн чoвeк, илјада луѓe вo eдeн чoвeк и мнoгу милиoни луѓe вo eдeн...

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни односи. Религиозниот човек размислува во рамките на првата категорија, а црковниот човек размислува и дејствува во откровението на втората...

Арх.Партениј Бигорски: За разумноста и безумието

Арх.Партениј Бигорски: За разумноста и безумието

Следствено, грев е човек да биде острастен кон материјалните нешта, кон земните блага, кои се минливи и му се дадени на човека да му послужат за добро, а не тој...

митр. Павел Сисанијски: Сите за еден

митр. Павел Сисанијски: Сите за еден

 Бог Го покажа Своето човекољубие не со евтини слова, но со принесувањето на Својот Син. Христос се појави во светот, со низа конкретни дела на љубовта. Првото дело е наклонетоста...

Митрополит Струмички г. Наум: Познанието на Бог е едноставно својство на просветлениот ум

Митрополит Струмички г. Наум: Познанието на Бог е едноставно својство на просветлениот ум

Посебно по воплотувањето Христово и Неговиот Домострој на нашето спасение, ѓаволот станува како играчка со која малите деца си играат (свети Атанасиј Велики) или како спаринг-партнер за оние што се...

о. Горан Стојчевски: Дар на светот, икона на човекот, учителка на послушанието, педагог на служењето, првиот исихаст, родителка на вечниот живот, божествен цвет на сè создадено

о. Горан Стојчевски: Дар на светот, икона на човекот, учителка на послушанието, педагог на служењето, првиот исихаст, родителка на вечниот живот, божествен цвет на сè создадено

 Таа единствена тихувателка и патоводителка низ исихијата, нè приведува во заедницата од која се откинавме, а еве повторно ни е дадена можност, не само да се вратиме, туку да црпиме...

Арх. Јован Крестјанкин - Да ги оживееме срцата  поради Бог !

Арх. Јован Крестјанкин - Да ги оживееме срцата поради Бог !

Денес, драги мои пријатели, поученоста од животот на старозаветните праведници ме наведува со вас да зборувам за верата. Имено, нивната големина е одредена само со верата, точно живата и дејствителна...

Викарен Епископ Јаков Стобиски:  „Епископот седи на место и во обличје Христово“

Викарен Епископ Јаков Стобиски: „Епископот седи на место и во обличје Христово“

 Епископот не станува Епископ поради некаква своја заслуга, туку исклучиво по благоволение Божјо, во послушание кон Светиот Архиерејски Синод, поради молитвите, и најважно од сѐ, заради потребите на Црквата. Затоа,...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

 Страшна е потребата на човекот да се самооправдува; за мене, дури најпогубната појава од сите гревовни појави во човековиот душевен и ментален свет. Самооправдувањето е главна карактеристика на паднатиот човек,...

« »