логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

 Одржувањето на Сеправославниот собор, кој се очекува да се одржи во мај 2016 г., и на него да присуствуваат одреден број епископи од секоја од четиринаесетте Помесни Цркви за да разгледаат некои административни прашања, изгледа сѐ понеизвесно.

Најпрво, постои прекинот на заедничарење меѓу Ерусалимската и Антиохиската Патријаршија. Потоа, по контактите со луѓе од врвот на американската политика, се појавија шпекулации дека Стејт Департментот се обидувал да ја дефинира соборската агенда, особено во врска со [односот на Црквата кон] хомосексуалноста. После тоа, се појавија вести од Руската православна црква дека делегати од неколку Помесни Цркви, имено од Руската, Романската (втора по големина) и Грузиската, не се согласиле во врска со неколку прашања од наводно-американската агенда.

Јерарсите од Укранинската православна црква (УПЦ-МП), исто така, ја изразија загриженоста на народот поради самото одржување на Соборот. А потоа Цариград не чекаше, и испрати претставници од украинската Црква од Канада (фракција под јурисдикција на Цариград) во Киев, нешто што природно, наиде на огорченост во УПЦ-МП. Следеа вести дека Патријархот Вартоломеј цврсто го зациментирал ставот дека никогаш нема да го признае карпато-рускиот Митрополит Ростислав како легитимен претставник на Црквата на Чешките земји и Словачка, за потоа да уследи и посетата на Патријархот на Бугарија, каде го навреди бугарскиот народ. Овој скандал доведе до тоа бугарскиот премиер да ја откаже средбата со него.

Оттогаш сѐ погласни се оние кои прашуваат дали ваквото однесување на Патријархот е свесно испланирано, со цел да се саботира одржувањето на Соборот. Следно, Цариградските владици го отстранија јерархот што самите го поставија само две години претходно на тронот во Париз, Архиепископот Јов. Потоа дојде соборувањето на руски авион од страна на Туција – некои велат дека САД ја поттикнале оваа турска акција. Како последица, руската делегација се чувствува оневозможено да присуствува на следната подготвителна средба во Истанбул. И сега, се поставува прашањето дали воопшто ќе биде можно Соборот да се одржи во Истанбул, како што беше предложено. Некои сугерираат, како што и ние напишавме во мај 2007г., било кој следен Собор да се одржи во Воскресенскиот Ново-ерусалимски манастир кај Москва, каде единствено е можно да се одржи политички слободен собор.

Следеше и поканата за присуство на папата на Соборот – со што уште повеќе се искомпромитира самиот Собор, кој сѐ повеќе заличува на Вториот ватикански собор од пред 50 години, однсоно: американско-протестантски собор кој доведе до ужасни поделби. Потоа дојде и поздравот што папата му го упати на Патријархот Вартоломеј на денот на св. Андреј според новиот календар, [во кој тој укажа дека] се надева на денот кога римо-католиците, без покајание, ќе бидат во целосна заедница со Цариград.

А потоа се објави веста дека заедничката комисија на Руската и Бугарската Црква едногласно одлучила дека не постојат пречки за канонизирање на многу почитуваниот Архиепископ Серафим Соболев, софиски владика на Руската Задгранична Црква, кој е своевиден херој на Соборот во Москва во 1948г. на кој бил осуден екуменизмот.

А сега дојде веста дека Атинскиот Архиепископ Јероним, поглаварот на Црквата во Грција, нема да присуствува на следната подготвителна средба во Цариград. Се шпекулира дека ова е последица на империјалистичките и замешателски барања на Патријархот Вартоломеј поврзани со грчката територија.

А веста дека Рим и Цариград ја слават (!) педесетгодишнината од контроверзното (а некој би рекол дури и безначајно) повлекување на анатемите меѓу Рим и Цариград секако дека не помага многу. Како што Московскиот Патријарх Алексеј I на времето посочил, овој настан нема никаква важност за телото на Православната Црква како целина, зашто се работи за настан што се однесува единствено на малечката Помесна Константинополска Црква и римо-католиците. И тој настан бил отфрлен на времето исто како што денес се отфрла од страна на луѓето кои се политички слободни од Вселенската Патријаршија.

Без никакво колебање би можеле да заклучиме дека Константинополската Патријаршија делува сѐ поизолирано од главната струја на Православната Црква и дека нејзиниот проект со Соборот, барем во неговиот стар облик, изгледа сѐ посомнително. Како што низ христијанската историја се велело: човек предлага, но Бог одлучува.

14-ти декември 2015 год.

Протојереј Андреј Филипс Извор: Православие.ру
Извор: http://agapi.mk/chuden-vselenski-sobor/

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Декември 09, 2019
7.Vselenski.sobor

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има најголема слобода и моќ пред престолот Божји, и нејзе Црквата, по Бога, најмногу ја почитува и прославува во своите безброј молитви и химни, како најсилна заштитничка и…
Декември 05, 2019
7.Vselenski.sobor

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни односи. Религиозниот човек размислува во рамките на првата категорија, а црковниот човек размислува и дејствува во откровението на втората категорија.Догматиката е многу…

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот,…

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Ное 09, 2019 Житија 246
st-demetrius
Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 720
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Беседи

БEСEДА  за пoкoрнoст на вoлјата Бoжја

БEСEДА за пoкoрнoст на вoлјата Бoжја

 Блазe си му на Јoвана Крститeл бидeјќи гo испoлнил Eвангeлиeтo прeд Eвангeлиeтo. Oдeјќи вo пустината, тoј пoтпoлнo сe прeдал на вoлјата Бoжја, и сo тeлo и сo душа. И вoлјата...

Дедо Наум: Ако си паметен за тебе нема неуспех

Дедо Наум: Ако си паметен за тебе нема неуспех

И да доживееш некаков неуспех, тоа ќе биде - „конструктивен неуспех", од кој учиш како да успееш.Клучно за секој успех е да се издржи кризата што се сретнува на патот....

Дедо Наум: Да се фокусираме на нашите цели, безначајностите немаат крај

Дедо Наум: Да се фокусираме на нашите цели, безначајностите немаат крај

Лошо, добро; сладост, болка; радост, тага; заљубеност, омраза; успех, пад - постојани промени. Битно е - исправени да продолжиме кон целта.Да се фокусираме на нашите цели, безначајностите немаат крај.Сите што...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Вистинска среќа

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Вистинска среќа

Светото Предание на Црквата е израз на најавтентичниот нејзин живот и секогаш има длабока смисла, и секогаш без исклучок ја изразува и треба да ја изразува Црквата, бидејќи се раѓа...

БEСEДА  за Прeсвeта Дeва Бoгoрoдица

БEСEДА за Прeсвeта Дeва Бoгoрoдица

Сè штo ќe ви рeчe, направeтe! Какo да сакала да кажe: Oн знаe сè, Oн мoжe сè, Oн вe љуби ситe, затoа нe сe свртувајтe ни таму ни ваму, туку...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Божик е празник на богочовечка радост

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Божик е празник на богочовечка радост

Божик е празник на богочовечка радост. Предвечниот Бог, од преголема љубов кон човекот станува еден од нас и ја преминува непреодната бездна помеѓу созданието и Создателот. Бог станува човек, и...

БEСEДА  за раѓањeтo на Гoспoда Синoт Бoжји

БEСEДА за раѓањeтo на Гoспoда Синoт Бoжји

Излeгoв oд oтeцoт, кадe штo имав сè, и дoјдoв на свeтoт, кoј нe мoжeшe ништo да ми дадe. Вo пeштeрата сe рoдил Гoспoд за да пoкажe дeка цeлиoт свeт e...

РОЖДЕСТВО ХРИСТОВО – Архимандрит Георгиј Капсанис

РОЖДЕСТВО ХРИСТОВО – Архимандрит Георгиј Капсанис

Оваа тајна се извршува во Црквата, зашто ние кои живееме во Црквата стануваме учесници во Божјата предвечност, во вечниот живот, во вистинскиот живот на Пресвета Троица. Се разбира, сѐ уште...

« »