логоFacebookTwitterYouTubeeMail


Свети Теофан Затворник

Три страни на човечкиот живот. Прва страна: телесен живот, неговите органи и потреби; нормална и прекумерна грижа за телото

Колку прашања поставивте по повод претходните две писма! Тоа покажува дека сте вредна, жива, и духовно љубопитна ученичка, и ветува успех. Заради тоа јас уште повеќе имам желба да Ви пишувам. Но нема на се да Ви одговорам сега, туку некои прашања ќе ги оставам за друг пат. Ќе се позанимавам со она што Вас најмногу Ве интересира. Пишувате: „Вашите зборови за страните, силите и потребите на човечката природа ме водат внатре во себе. Влегувам. Гледам понешто, но поголемиот дел останува час замаглен, час сосема невидлив за мене. Силно сакам да знам што е тоа духовна, душевна и телесна страна во човека, какви се потребите на секоја од тие страни и како се задоволуваат. Јас навистина би сакала да се држам на рамниште со човечкото достоинство – вистинското, такво какво што Творецот ни го наменил“.
 
Добро е! Вие сега се допирате до самите основи на нашиот живот, чие објаснување ќе ни даде основа за сите подоцнежни расудувања. Оти како на друг начин човек и да живее, освен онака како е и устроен. Ако стекнеме здрава претстава за тоа како човек е устроен, ќе го добиеме најточното упатство за тоа како треба да се живее. Мене ми се чини дека многумина затоа и не живеат како треба, што мислат дека правилата на добриот живот се наметнати однадвор, дека не произлегуваат од самата човекова природа и дека не им се потребни. Кога би биле уверени дека е така како е навистина, тогаш не би им се ниту противеле, ниту би отстапувале од нив. Значи, повелете слушајте.

Нашето тело се состои од разни органи, од кои секој ја извршува сопствената функција и суштински е неопходен за телесен живот. Има три вида на главни органи: 1) желудникот со белите дробови, срцето, артериите и вените, лимфните жлезди и мноштво на други крвни садови и жлезди кои служат за разни излачувања од крвта и излачувања на телесните сокови; функција на сите овие органи е – исхрана или изградба на телото; 2) систем на мускули и коски, чија функција е движење внатре и надвор; и 3) система на нерви, чиј центар е главата, рбетната мождина и системот на ганглии кој се шири по целото тело; нивната функција е – сетилност (чувствителност). Кога одот на тие функции и нивниот взаемен однос е во ред, телото е здраво и животот не е во опасност; а кога тој поредок е нарушен, телото заболува и животот доаѓа во опасност. Секоја функција има своја потреба која живо се чувствува и бара задоволување. Потребите на желудниот, односно прехрамбениот и градивниот дел се храната, пиењето, воздухот и сонот; потребите на мускулатурно-коскениот дел се потребата за напрегање на мускулите, која ја чувствува секој од нас кога долго седи, и потребата за движење која не тера да одиме, шетаме или да работиме нешто; потребните на нервниот дел: пријатна надразба на нервите на целото тело, како кај рамномерниот однос на топлина и студенило или слично; а особено е пријатна надразбата на нашите пет чула низ кои нервниот систем излегол на површина заради општење со надворешниот свет.

Сето тоа е, како што гледате, телесно – и како сето тоа би се однесувало на душата? Но бидејќи таа, заради најтесното соединување со телото, го примила телото во својата личност, таа сите телесни потреби ги смета за свои. Затоа велиме: сакам да јадам, пијам, спијам, сакам да одам, шетам, работам, сакам да видам разнобојност, сакам да слушнам различни гласови, да помирисам различни мириси и останато. Усвојувајќи ги сите телесни потреби душата како своја работа го смета и нивното задоволување, па се грижи за храната, пиењето, сонот, облеката, кровот и се останато, сакајќи на секој начин тоа да го добие, како телото би било мирно и како не би ја вознемирувало со своите упорни барања. Таквиот однос на душата кон телото, кога таа се држи сама од себе, ненаучена, по некаков внатрешен поттик, се манифестира кај неа во вид на некаков инстинкт – љубов кон животот, љубов кон телото, желба телото да се умири и да му се пружи се што е потребно. 

Севкупноста на сето тоа ја претставува телесната страна на човечкиот живот. Но тука не е се подеднакво телесно, или плотско, или чулно. Изразено плотски е само хранителниот дел, иако и тој се облагородува со прилагодување на задоволувањето всушност на душевните потреби и цели. Органите за движење и чулата им служат повеќе на потребите на душата, отколку на телото. А еден орган, кој како да стои надвор од системот на останатите органие, органот на зборување, исклучиво е орган на душата, наменет да и служи само на неа.

Телесниот, плотски, сетилен живот – лош во морален поглед – е оној кога човек до крајност и е посветен на љубовта кон животот и телото, и за своја главна цел и грижа го поставува телесното спокојство, или сестраното задоволување само на телесните потреби, со заборавање на душата и така уште побргу и духот. При тоа секоја телесна потреба, природна и едноставна, се разгранува во мноштво накалемени потреби, преку навика и врзаност за различните начини на нејзино задоволување. Земете ја храната, или пиењето, или облеката. Ништо поедноставно, би се рекло, од она што спаѓа во тоа. Меѓутоа, колку уште нераздвојни потреби има тука: умри ако треба, но дај! Затоа гледаме дека некои немаат ни момент слободно време трчајќи по она што им е  потребно како би биле задоволени, иако десетина други луѓе се зафатени барајќи го истото тоа за нив. Кај таквите неизбежно се гладни и душата и духот, ако не се и сосема угушени, заборавени и угнетени во сетилност.

Повелете размислете за сево ова. А за душата – во следното писмо.


(Продолжува)

Посети:{moshits}

 

 

 

Подготви: Б.Ѓ.



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1115
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1672
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1107
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

Да, и пoкрај тoа штo сè уштe има вoјни. Глeдај, вoјнитe пoмeѓу христијанскитe нарoди нe сe истo штo и вoјнитe пoмeѓу нeзнабoжцитe. Нeзнабoжцитe вoјувалe сo гoрдoст, христијанитe вoјуваат сo срам....

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Мојсеј влегол во тој облак и му било дозволено да разговара со Бога како пријател со пријател; му било дозволено да види како Бог поминува покрај него, сè уште без...

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

„Според православната црковна антропологија на Светите Отци, суштината на умот се наоѓа во срцето како духовен центар на човекот, а енергијата на умот преку  сетилата се расејува по светот. Насочувањето...

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Многу е важно правилно да разбереме и да ги запомниме зборовите на тропарот на великиот празник на Успението на Пресвета Богородица: „... По Успението не си го оставила светот, Богородице...’’.Нејзината...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Ние можеме да се молиме за здравје и за сè друго што нам ни се чини дека е добро да бараме, но не смееме да очекуваме дека ако одиш во...

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Сите сме жртви на суетата, помалку или повеќе. Забораваме дека гревот што го „препознаваме“ кај нашиот ближен, според Светите Отци, постои и во нас или е најчесто само наша проекција....

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН  и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Просто, сме станале верна копија на старозаветните Црква, храм и свештенство – во нивната изобличеност, со слични рестриктивни правила кон обичниот верник (сепак носител на царското свештенство) и со ист...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Оваа состојба на демоноопседнатост не е некаков мит или обична приказна, или пак, средство за заплашување. Не, таа е реалност и постои. Колку и да се обидуваат некои да ја...

« »