логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Старец Силуан

Старец Силуан секогаш беше кроток, снисходлив, благ, но во суштинските прашања никогаш не отстапуваше од она на што Бог го научил. Неговиот став беше прост и јасен: „Господ го жали секој човек. Тој така ги возљуби луѓето, што врз Себе го зема бремето на целиот свет… И од нас Тој бара да го љубиме својот брат“. Кога го слушаш старецот, со целата душа чувствуваш дека тој зборува вистина. Меѓутоа, да се следи неговиот пример, неизмерно е тешко. Затоа многумина се оддалечија од него. Неговиот духовен миомирис предизвикуваше во душата длабок срам и чувствување на сопствената нечистотија и гнасотија. Ако му се пожалите од оние што ве навредиле, тој ќе ја разбере вашата тага, ќе учествува во вашата болка, но не и во вашиот гнев. Ако, пак, помислувате на злото да вратите со зло, тој ќе се натажи заради вас. Ако мислите дека е штетно на лошиот човек да му вратите со добро, тој ќе ве праша, како тоа ти, кој себеси се нарекуваш христијанин, сметаш дека една постапка која е во согласност со Христовите заповеди, на некој може да му наштети било каква штета. Христовите заповеди за него беа закон на апсолутно совршенство и единствен пат за победување на злото во светот и кон вечна светлина. Исполнувањето на заповедите може да биде само полезно, како за оној што ги исполнува, така и за оној кон кого се исполнуваат. Нема и не може да има таков случај, кога исполнувањето на Христовите заповеди би можело да нанесе штета, освен ако штетата не ја сфатиме во надворешна и временска смисла, туку во план на вистинското вечно битие, бидејќи Христовата заповед пројавува апсолутно добро.

Еднаш некој јеромонах му кажал на старецот: „Кога така би постапиле само непријателите од тоа ќе имаат полза и злото ќе слави“. Старецот се воздржал од одговор бидејќи неговиот собеседник не можел да ги разбере неговите зборови, но подоцна на друг му кажа: „Зарем Христовиот дух може некому да му посакува зло? Зарем Бог на тоа нè повикува?“

Големо и префинето е лукавството во совеста на страстниот човек. Во религиозниот живот човекот кој е опседнат со страст често страстите ги претставува како барање на правда и полза или како борба за слава Божја. Во името на Христа, Кој на смрт се предаде заради непријателите, луѓето понекогаш се подготвени да се борат до крв, но не својата, туку на „братот непријател“. Така се случувало во сите изминати векови. Меѓутоа, животот на старецот течел низ она историско време кога слична изопаченост многу силно се појавила.

„Зарем тоа е патот Христов?“ – праша тој со тага.

„Суров“ е зборот на старецот. Кој може да го слуша? Да се живее по негов начин значи да се предадеш на крајно измачување – до смрт, тоа подразбира и секојдневно страдање.

Не се сеќаваме каде имаме читано за некој богобојазлив човек кој целиот свој живот му се молел на Бога да му дарува маченичка смрт. Кога, во меѓувреме, се приближувал часот на неговата смрт, тој со тага рекол: „Господ не ја услиша мојата молитва“. Но, туку што ги изговорил овие зборови, му било откриено дека целиот негов живот бил примен како мачеништво.

Старецот велеше дека благодатта која ја добил во почетокот била „како кај мачениците“, така што дури помислувал дека Господ му предодредил маченичка смрт. Меѓутоа, исто како оној богобојазлив човек, тој починал тивко.

Старецот имаше трезвен став кон сè. Тој не се занесувал со мечтаење за совршенство. Меѓутоа, гледајќи ја Христовата совршена љубов, тој целиот свој живот се трудел да ја достигне таа љубов. Знаеше подобро од било кој друг дека „духот е силен, а телото слабо“. Затоа велеше дека човекот може да има желба да пострада за Христа, но ако при тоа нема благодат и во телото, не ќе може да ги издржи маките. Затоа не треба да се впушта во таков подвиг. Но, ако Господ го повика човекот, тогаш треба да моли помош од Бога и Тој ќе му помогне.

Старецот не бараше мачеништво, иако ја познаваше „маченичката благодат“. Па сепак, неговиот живот беше вистинско мачеништво. Можеби и повеќе од тоа. Бидејќи, да се подвизуваш со децении, како што се подвизуваше старецот и да се молиш со децении за целиот свет, како што тој се молеше – „да се молиш за луѓето значи крвта своја да ја проливаш“ – тоа е повеќе од обично мачеништво.

Воопшто, патот на вистинскиот христијанин е мачеништво. Оној што оди по овој пат како што треба, тешко се одлучува да проповеда. Неговата душа е обземена со желбата да го види својот брат како причасник на вечната светлина, но страдањата сака да ги поднесува тој самиот и затоа, пред сè и над сè, се моли за целиот свет.


Извадок од книгата: Архимандрит Софрониј, Старец СилуанВелес 2014, 229-231

Извор: Бигорски манастир



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Февруари 23, 2020
ih3387

Свети свештеномаченик Харалампиј

Секој човек со своето раѓање добива лично име по кое го препознаваат во текот на целиот живот. Името е наша сопствена карактеристика, но малкумина го знаат вистинското потекло на своето име и неговото вистинско значење. Секое православно име има своја суштина…
Јануари 29, 2020
3.angeli.so.truba

Живот во служба на Бога и на луѓето

Неговите слова зрачат со силна нагласеност на светиклиментовиот образец и претставуваат целосно легитимирање на македонското црковно и духовно наследство. Дедо Стефан е ревносен борец за македонскиот јазик што неизмерно го сака и постојано го збогатува. Еве…

Почитување на Пресветата Мајка Божја

7.Vselenski.sobor
Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има…

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Дек 05, 2019 Беседи 412
7.Vselenski.sobor
Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни…

Свети Антониј Велики: Кој е ѓаволот и кога напаѓа...?

А кога ќе се всели Божјиот Дух, Он ги успокојува, им дава да го вкусуваат спокојот во…

Беседи

БEСEДА за расудувањe пo тeлoтo и пo духoт

БEСEДА за расудувањe пo тeлoтo и пo духoт

Така им рeкoл Сeзнајниoт Гoспoд на Eврeитe: “Виe судитe пo тeлo”, бидeјќи тиe фатилe вo прeљуба eдна жeна и сакалe да ја камeнуваат заради тeлeсниoт грeв. Нo Гoспoд ја сoглeдал...

Прот. Александар Шмеман: ПРИКАЗНАТА ЗА СТРАШНИОТ СУД- НЕДЕЛНИ БЕСЕДИ (8)

Прот. Александар Шмеман: ПРИКАЗНАТА ЗА СТРАШНИОТ СУД- НЕДЕЛНИ БЕСЕДИ (8)

За големото мнозинство на верни луѓе Великиот Пост - тоа, пред се, е кратката молитва, позната под името молитва на Ефрем Сирин, еден од источните христијански учители од ИВ век...

Месопусна недела: Страшниот суд

Месопусна недела: Страшниот суд

Христијанската љубов е „возможна невозможност“ да се види Христос во секој човек, кој и да е, човекот што Бог, по Својата вечна и тајна промисла, решил да го воведе во...

 о. Горан Стојчевски:  МАЈЧИНСКАТА ЉУБОВ И СИНОВСКИОТ ОДНОС

о. Горан Стојчевски: МАЈЧИНСКАТА ЉУБОВ И СИНОВСКИОТ ОДНОС

Во Светото Евангелие, како и на фреските и иконите што ги доловуваат сите искупителни и спасителни моменти од сведоштвото на Богочовекот, преку кои човекот и светот се спасени, наидуваме и...

Отец Методиј Митановски: ЗА БЛУДНИОТ СИН

Отец Методиј Митановски: ЗА БЛУДНИОТ СИН

Кога го слушаме Евангелието за блудниот син најголем проблем е што го поврзуваме со други луѓе а не со самите нас.Така секогаш се сеќаваме на некој мал човек што прокоцкал...

Митрополит Европски Пимен: Беседа за Блудниот син

Митрополит Европски Пимен: Беседа за Блудниот син

Но да си споменеме и дека има браќа (како братот од денешната парабола) кои ќе стојат на вратата и ќе роптаат кон таткото зошто нè примил и кои ќе се...

Беседа за блудниот син (втор дел) (29.02.2020)

Беседа за блудниот син (втор дел) (29.02.2020)

Да дојдеш на себеси е да видиш дека без Бог си гол и бос, и дека без Бог си никој и ништо, и дека без Бог си ветер и магла,...

Беседа за блудниот син (прв дел) (16.02.2020)

Беседа за блудниот син (прв дел) (16.02.2020)

 Бог и Отец на секого од нас подеднакво, без збор и без услов, ни ја дава полнотата на Својата благодат. Од нас самите, од нашата слободна волја зависи како ќе...

Св.  Григориј Палама - Беседа за блудниот син

Св. Григориј Палама - Беседа за блудниот син

Ќе настане глад - рекол Пророкот, оплакувајќи го Ерусалим - но не глад за леб и вода, туку чулен глад за словото Божје (Ам. 8, 11). Глад, тоа е состојба...

« »