логоFacebookTwitterYouTubeeMail

Премилостивиот Господ, Кој не љуби, Кој сака да не спаси  и да не сочува да не застраниме, да не бидеме робови на своите страсти, ни испраќа различни страданија, болести и лишувања, така што ние сфаќајќи ја нашата суета и не наоѓајќи утеха, би се приклониле кон Него, “врвот на нашите желби“.

        makarij.optinski].jpgНашето срце бивајќи рането од различни опасности и тага, несвесно умира за овој свет, то ест за страстите, барајќи подобра утеха. Тагата предизвикува  срцето да умре за овој свет, т.е. за похотливоста, за среброљубието, за славољубието.

        Душата застрашена од бучните искушенија, ита кон Бога со смирение, сакајќи да се сокрие од маката на страдањето под заштитата на Неговата Промисла; така очистена со чести мисли за Него, доаѓа до познание за себе, во осаменоста го гледа ужасот на своите гревови и започнува плач – кој претставува врата кон најдлабокото место во животот на новиот човек.

        Ние во нашата лудост, се сметаме среќни и на врвот на својата среќа, кога задобиваме богатства, чест, слава и почитување; но Бог знае подобро од нас. Кога Он гледа дека состојбата на нашата душа е оштетена со порастот на овие работи, тогаш ги одзема од нас овие благослови, како мудар татко кој одбива да му даде на својот син штетни, наместо благотворни работи.

        И како што добрите работи на овој свет, се штетни и неблаготворни за нас, бидејќи не туркаат во раскош или во гордост ако ги положиме своите надежи на нив, тогаш Господ ќе ги одземе од нас заради Неговото сочувствување, за да не погинат нашите души; заради што мораме да Му заблагодариме на Господа заради Неговото трпение.

        Можам да ви кажам со сигурност, дека сте на патот на спасението тогаш кога сте посетени со страданија. Постои крст за секој христијанин, и секој е единствен. Кога нашиот Господ Исус Христос, Царот на славата го зема нашето тело, Он страдаше заради нашето искупување дури со смрт на Крст, оставајќи ни пример за да можеме да ги следиме Неговите стапки; и повикувајќи не и нас рекол: “Ако некој сака да врви по мене, нека се одрече од себеси и нека го земе крстот свој и нека оди по мене“ (Матеј 16:24). Што е крстот ако не страданија кои ни се испратени на секого од нас по Промисла Божја, спрема силата која ја поседуваме за неговото носење?

        Гледаме дека милоста Божја се’ што прави, прави за наше добро; ни испраќа тага, такашто ние живеејќи во утеха и без грижи, не постанеме надуени со суета и вообразеност, зашто тоа е непријателска стрела која може ненадејно да не погоди; нема да забележите кога ќе се забоде во срце. Но, тагата не прави посмирени; затоа Светиот Пророк Давид вапи кон Бога: “Добро ми е што страдам“. “Пред своето страдање, лутав“ (Псалм 119:67).

        Мораме да ги прифатиме страдањата како испратени од Бога, како проверка на нашата вера или како казна, и не смееме да роптаме и стенкаме, чувствувајќи дека тие ни го расипуваат расположението; не смееме да ја обвинуваме нашата тага, туку да се обвинуваме и прекоруваме себеси за нашата малодушност, зашто преку тоа се раѓа смирение. Кога нашите страданија ги прифаќаме малодушно и кога ќе се скршиме под нивната тежина, ние се лишуваме себеси од плодовите  на трпението.

        Мора да веруваш дека ниту една несреќа не може да ти се случи, ако за тоа не дозволи Господ. А Он допушта страдање од љубов кон нас. Па така, ако го прифатиш твоето страдање како казна, но таква која покажува дека не си лишен од Божјата Љубов, како што пишува св.Апостол Павле: “Сине мој, не презирај ја казната од Господа и не опаѓај со духот, кога те изобличува, зашто Господ го казнува оној, кого што го сака; го бие секој син, кого што го прима”. Ако трпите казна, Бог со вас постапува како со синови. Зашто кој е тој син, кого што таткото не го казнува? Ако, пак, останете без казна, во која сите станаа соучесници, тогаш сте деца незаконски, а не синови“ (Евр. 12:5-8).

        Гледаш, кога сме казнети, тогаш како деца се завртуваме кон Господа, а ако немаме казна, тогаш постануваме сурогати, а не вистински деца. Така, кога си во жалост (кога страдаш), тогаш знај дека Господ не те заборавил и дека мисли за тебе; и можеш да бидеш сигурен дека нема да ти испрати повеќе искушенија отколку што можеш да поднесеш, и дека заедно со искушението ќе ти испрати и олеснување. Во страдањата кои те снашле немој да обвинуваш никого од оние кои те навредуваат, зашто Господ е Оној Кој те казнува, а луѓето се само орудија Божји, преку кои Он делува.

        Прифати го ова со вера и надеж и принеси Му ја на Господа својата благодарност за Неговата неискажлива милост, зашто од тоа ќе примиш олеснување и утеха во поднесувањето на твоите страдања, а ако е тоа волја Божја, и потполно избавување од нив.

 Извор: АКМПЕ

Посети:{moshits}

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1113
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1672
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1104
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

Да, и пoкрај тoа штo сè уштe има вoјни. Глeдај, вoјнитe пoмeѓу христијанскитe нарoди нe сe истo штo и вoјнитe пoмeѓу нeзнабoжцитe. Нeзнабoжцитe вoјувалe сo гoрдoст, христијанитe вoјуваат сo срам....

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Мојсеј влегол во тој облак и му било дозволено да разговара со Бога како пријател со пријател; му било дозволено да види како Бог поминува покрај него, сè уште без...

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

„Според православната црковна антропологија на Светите Отци, суштината на умот се наоѓа во срцето како духовен центар на човекот, а енергијата на умот преку  сетилата се расејува по светот. Насочувањето...

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Многу е важно правилно да разбереме и да ги запомниме зборовите на тропарот на великиот празник на Успението на Пресвета Богородица: „... По Успението не си го оставила светот, Богородице...’’.Нејзината...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Ние можеме да се молиме за здравје и за сè друго што нам ни се чини дека е добро да бараме, но не смееме да очекуваме дека ако одиш во...

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Сите сме жртви на суетата, помалку или повеќе. Забораваме дека гревот што го „препознаваме“ кај нашиот ближен, според Светите Отци, постои и во нас или е најчесто само наша проекција....

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН  и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Просто, сме станале верна копија на старозаветните Црква, храм и свештенство – во нивната изобличеност, со слични рестриктивни правила кон обичниот верник (сепак носител на царското свештенство) и со ист...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Оваа состојба на демоноопседнатост не е некаков мит или обична приказна, или пак, средство за заплашување. Не, таа е реалност и постои. Колку и да се обидуваат некои да ја...

« »