логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 Природно, за луѓето кои постојано се жалат, роптаат и гледаат на животот со очај, нема  решенија, тие си го прифатиле обратното – се приклонуваат кон роптањето, негодувањето, безизлезот и не наоѓаат решение. Бидејќи и кога Бог ќе им даде некакво решение во животот, тие одново се враќаат на својата претходна навика. Им решаваш еден проблем и велат: „Да, ама имам и друг!“ Им го решаваш и другиот, а тие повторно: „Да, ама не е така! Да, ама…“ Тоа се луѓе кои постојано се незадоволни. Незадоволниот човек не наоѓа решенија, не затоа што не постојат, туку затоа што тој самиот не е спремен да си ја отвори душата и да ги прими. Тој е предаден на роптање во животот. За да добиеш решение од Бога, многу е важно да бидеш настроен во Христовиот дух и атмосфера. Односно, Христос зборува за љубов, смирение, прошка, молитва, милосрдие и добрина. Оној кој живее во таква средина, што е всушност, Божјата средина, тој се согласува со Христа Кој ќе му го даде решението. А кога се согласуваш со Бога, не можеш да не најдеш решение. Напротив, ако не се согласуваш со духот на Христовите заповеди, т. е. со заповедта да ги љубиме своите непријатели, туку во себе му посакуваш лошо на другиот – е тогаш нема решение. На пример, некој се разболел, а ти длабоко во себе си велиш: „Добро, нека се намачи!“ Во тој случај или си злорадосен или колнеш. И тогаш не можеш да добиеш решение од Бога, зашто се оддалечуваш од духот и атмосферата на Христос, Кој е љубов, смирение и милосрдие. Значи, решенијата на проблемите ги наоѓаат луѓето кои живеат во средината на љубовта и во црковната атмосфера. Тие стануваат озарени од Бога. Тие наоѓаат решение. Природно, не кога тие ќе посакаат, секако не денес, може утре, а може и по извесно време.

Во секој случај, ќе слушнеш глас во својата душа, којшто ќе ти посочи решение. Ќе видиш светлина во тунелот, ќе видиш излез за она што те вознемирува и измачува. Што е тоа решение? Решението го означува опишаното во една кинеска поговорка: „Во животот не треба да се грижиш за две работи – за оние што се решливи, и за оние што се нерешливи“. Бидејќи, кога нештото нема решение се помируваш со тоа дека е нерешливо. Еве еден пример: Во некое семејство има болен човек, не од грип, туку од некоја сериозна долгогодишна болест – парализа или нешто слично, многу сериозно. Тука не можеш да велиш: „Барам решение! Нека се промени оваа состојба!“ На пример, детето е парализирано, и што правиш? Постепено ја примаш, како таква, нерешливоста, откако претходно ќе се развикаш, ќе се изнервираш, ќе навредуваш, ќе спориш со Бога, со општеството, со политичарите и целиот свет. По три-четири години најпосле ќе си кажеш: „Сега што да правам? Треба да се живее. Ова е моето дете, ова е мојата состојба, таа нема да се смени. Ја примам, ја љубам и прегрнувам“. Тоа е излезот од некои проблеми кои не се решаваат надворешно, туку единствено внатре во нас. Односно, само душата ќе ми го прими и најпосле ќе се успокојам, а надворешно сѐ си останува по старо. Крај. Имам пријатели во Кипар чиешто дете се роди со Даунов синдром. Другите деца им се здрави, но последното е со таа болест. Тие не знаеја и кога се роди, тогаш го видоа. На почетокот луѓето бараа решение. Какво решение да најдеш? Не постои решение. Се вознемируваа, не примаа совети, не бараа утеха. Ако некој се јавеше да им каже убави зборови за Бога, тие го спуштаа телефонот. Велеа: „Те молам, ти сега си добар. Ми даваш совети по телефон, а јас да гледам едно детенце и да мислам дека тоа е моето дете итн., е тоа не го прифаќам!“ Помина една година, година и пол, и сега сфаќаат дека тоа детенце е нивната радост! Сега го носат тоа, го надминаа. Не насила, туку едноставно ќе си решиш и велиш: „Ќе живеам со тоа дете!“

Тоа е решението за некои работи во животот, кои не се решаваат така како што ние сакаме. Треба да ги примиме, да се помириме, да се засакаме себеси такви какви што сме. Природно, тоа не значи да не се трудиме да го промениме тоа што може да се промени. Ќе ми речеш: „Тој не можеше ли да направи операција?“ Да, но еве друг пример: еднаш, многу одамна, во 1992 година јас бев катихет во Лицеја. Еден пријател тогаш ми рече: „Ако до Рождество Христово Бог не ми даде решение, ќе се самоубијам!“ Јас го прашав: „Па зарем тоа е решението?“ Тој имаше слушнато една странска песна со таков наслов: „Решението на самоубиството“. Кога во душата ќе го почувствуваш тој збор  „самоубиство“, како излез од твоите проблеми, оди право на лекар! Тоа значи дека проблемот е сериозен. Кога ќе помислиш за смртта како решение на твојот проблем, тоа значи дека во тебе се појавила депресија, очај, или безнадежност. Јасно е дека ќе појдеш кај твојот исповедник, ќе појдеш во црква да се помолиш, но ако таа состојба е присутна подолго време и е проследена од плач без причина и очај, и ако на сѐ гледаш црно – и најсветлото сонце го гледаш како мрак и ништо не ти се допаѓа – решението не се зборовите, туку директно на лекар, имаш потреба од лекување, неопходна ти е помош. Зашто многу луѓе талкаат без да појдат и тропнат на вистинската врата. Тие тропаат на погрешни врати. Ми носат деца да им читам егзорцистички молитви, а тие очигледно имаат чисто психолошки проблеми. Се разбира не ги читам, зашто не можам на едно дете, на еден млад човек чиешто лице изгледа нормално, да му читам и да велам: „Излези нечист демону!“ Детето е добро, односно не е добро, но не е опседнато. Иако може да оди во црква, да се моли, може да се причестува, но тоа во душата сепак, има проблем од невролошки и психолошки карактер. Според тоа, некои нешта ќе ги прифатиме такви какви што се, оти како што се вели во спомнатата поговорка, не треба да нѐ загрижуваат оние работи за кои има решение, и оние за коишто нема решение. Тие за коишто нема решение, рековме ги прифаќаме такви какви што се.

 (Продолжува)

Извор: Бигорски манастир

Друго:



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1211
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1755
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1169
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА за Слoвoтo - Синoт Бoжји

БEСEДА за Слoвoтo - Синoт Бoжји

Тoј пoчeтoк e вo Слoвoтo Бoжјo, вo Синoт Бoжји. Oн гo запoчнал и сoздавањeтo на свeтoт и спасeниeтo на свeтoт. Кoј и да сака да гoвoри билo за сoздавањeтo на...

Архимандрит Партениј Бигорски- Претечевиот глас и денес од Радика повикува

Архимандрит Партениј Бигорски- Претечевиот глас и денес од Радика повикува

Свети Јован Крстител, кој од Господа бил предназначен да биде посредник помеѓу времето на Законот и времето на Благодатта, Го видел Спасителот Христос уште додека се наоѓал во утробата на...

Мирополит Струмички Наум - СВЕТИ ЈОВАН КРСТИТЕЛ

Мирополит Струмички Наум - СВЕТИ ЈОВАН КРСТИТЕЛ

Во денешното евангелско четиво (Марко 6, 14–29) ни се открива кои се главните човекови страсти и какви се нивните основни меѓусебни влијанија во нас самите. Страста е болна – до...

Постои ли вистински авторитет за младите?

Постои ли вистински авторитет за младите?

Мислам дека кризата на авторитетот, мили мои, денес е најголемиот проблем во нашево совремие. Погледнете што се случува насекаде околу нас. Сите авторитети се разрушени, сè е така нихилистички релативизирано....

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Најголемото богатство

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Најголемото богатство

Како може животот покрај Христос за некој да биде извор на страдање и извор на тага? Како може на монахот животот во манастирот да му биде извор на страдање, извор...

БEСEДА за Христoвиoт карактeр какo штo гo прoрeкoл Исаија

БEСEДА за Христoвиoт карактeр какo штo гo прoрeкoл Исаија

Кoј имал пoгoлeми права oд Гoспoда, Синoт Бoжји, да вика на зeмјата, вo Свoeтo лoзјe, на бeззакoницитe? Кoј имал пoгoлeми права да ги наврeдува грeшницитe кoи Гo наврeдуваа Бoга и...

Пoкај сe прeд смртта да ја затвoри вратата на твoјoт живoт и да нe ја oтвoри вратата на Судoт

Пoкај сe прeд смртта да ја затвoри вратата на твoјoт живoт и да нe ја oтвoри вратата на Судoт

“Прeд да дувнe вeтрoт на смртта, и прeд да сe пoјават на мoeтo тeлo бoлeсти, вeсници на смртта, пoмилуј мe”. “Прeд да зајдe вeличeствeнoтo сoнцe на висoчината за мeнe, пoмилуј...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: Братот мој е мојот живот

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Братот мој е мојот живот

На ничиј живот немаме право да носиме суд, ниту пак, такво нешто примивме во Црквата од апостолите и од учењето на Светите отци. И сржта на нашиот подвижнички живот –...

Архимандрит Партениј Бигорски: Благословениот подвиг носи телесно здравје и духовна радост

Архимандрит Партениј Бигорски: Благословениот подвиг носи телесно здравје и духовна радост

Според светите отци на Црквата, едно вакво целовечерно стоење во молитва и во благодарност кон Бога, заменува цел четириесетдневен пост – се разбира, доколку човек се подвизува во будноста, трезвеноумието...

« »