логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Треба да одвојуваме многу време за нашите деца. Не е доволно да им зборуваме со „пароли“ – Немој да одиш таму, зашто тоа е лошо! Немој да зборуваш така, зашто тоа не чини! Немој да се однесуваш така и така – тоа ништо не им значи. Треба да одвоиме многу време и најголемиот дел од времето треба ние да ги слушаме нив, а не да им велиме: дојди тука да ти кажам нешто! Многу родители, кутрите, се тревожат за децата и ми велат:

– Отче, со часови му зборувам!

– Ете, тоа ти е грешката. Му зборуваш со часови. Би требало детето да ти зборува со часови. Немој да му зборуваш со часови; и мене да ми зборуваш со часови, ќе ме заболи главата, нема да издржам, па колку и добри и свети нешта да кажуваш. Замислете си сега да ви зборувам едно 4-5 часа без престан! Нема ли да ми кажете:

– Проштевајте отче мој, добри нешта кажувате, но нѐ полудевте! Се изморивме, не можеме повеќе да издржиме! Доста!

Има еден убав израз во Светото Писмо: си нашол мед – јади го со мерка. Бидејќи ако јадеш многу, ќе ти се слоши. Можеби е мед, сладок, многу вкусен, но не можеш да изедеш цело котле! Една, две, три лажички ти се доволно. Ако те хранат само со мед, мед, мед, најпосле ќе ти се смачи.

Грешката е што родителите зборуваат со часови, кога детето е тоа што би требало да зборува. Е тоа би било успех. Едноставно седни го и остави да си зборува со часови. Да ти каже сѐ, како што прават духовниците. Немој да се противиш, не покажувај дека го отфрлаш, ниту гледај нагоре кон таванот и со тоа да покажеш дека си мислиш на нешто друго. Детето знае дали го слушаш внимателно. Ние што ги исповедаме луѓето го гледаме тоа. Сум слушнал луѓе како велат:

– Нема да појдам повторно на исповед кај тој и тој духовник!

– Зошто?

– Затоа што веднаш штом ќе влезам внатре, започнува да си го гледа часовникот, и додека му зборувам е расеан, не ми ја следи мислата, си мисли на нешто друго.

Добро, може и такво нешто да се случи, и ние сме луѓе. И ние понекогаш се расејуваме. Св. Никодим Светогорец вели дека кога човек зборува и си го отвора срцето, тој наликува на елен кој раѓа еленче. Отворањето на срцето на човекот е како раѓање. И како што еленот при најмалиот шум може да се уплаши, да го прекине раѓањето и малото да умре, како и самиот елен, така и ти, отче, ако не внимаваш за време на исповедта, кога го исповедаш другиот и покажеш дека си се изморил, или се проѕеваш, или си го гледаш часовникот, тој ќе разбере дека не го слушаш и толку. Си ја загубил играта! Така и со нашите деца, ако не им дадеме време да ни зборуваат, и тоа неограничено време и можност да ги сослушаме во сѐ, тогаш никогаш нема да воспоставиме комуникација со нив.

Многу пати ми доаѓаат деца, кои навистина имаат сериозни проблеми. Некои проблеми се актуелни, а веќе и други се раѓаат. И му велиш на детето:

–  Слушај, треба да им кажеш на родителите за овој свој проблем.

И детето ми одговара:

–  Отче, се шегувате ли? Ако ѝ го кажам ова на мајка ми, таа ќе умре!

Навистина, беше во право, мајка му, на пример, не можеше да го поднесе ни тоа дека детето ѝ пуши марихуана, да не зборуваме за другите полоши нешта.

– Ако му го кажам ова на татко ми, ќе ме убие!

Овие родители не создале кај своето дете чувство дека може сѐ да им каже. Што и да ми кажеш, што и да слушнам, нема да се избезумам, нема да реагирам грубо и остро, нема да те отфрлам. Кажи ми што сакаш, готов сум да чујам сѐ! Токму како што правиме и ние за време на исповедта. Ни доаѓаат толку многу луѓе и некој ќе те праша:

– Отче, зарем не се ужасна?

– Не.

– Не се згнаси од мене?

– Не.

– Си помислив дека ќе ме исфрлиш надвор.

Ние сме слушаме илјадници такви работи, но во неговите очи тоа изгледа многу страшно. Знаете ли дека има млади луѓе кои се толку чувствителни и многу лесно се вознемируваат, само заради еден лош збор упатен кон некој човек, или заради тоа што одбиле да му помогнат на некого. Тоа го сметаат за толку голем престап, што им е тешко да го кажат.

Еднаш едно девојче во детскиот камп при Митрополијата, сакаше да дојде да се исповеда. Плачеше и велеше:

– Сакам да дојдам, но не можам, страв ми е!

Дојде одговорниот на групата во којашто беше девојчето и ми кажа:

– Отче, детето има да ти каже нешто многу сериозно, но не може. Таа дојде. Се однесував со неа многу внимателно. Беше ученичка во I клас Гимназија.

– Чедо, кажи ми за што станува збор? Јас сум стар и не слушам добро, може и да заспијам додека зборуваш, но ти кажи, Бог ќе чуе…

– Не можам, не можам…

И плачеше. Господи помилуј, што направило тоа дете? Ѝ реков:

– Добро, напиши ми на ливче, стави го под вратата на исповедалната и оди си.

Во најмала рака, си мислев, дека ова ќе да е нешто срамно. Таа напиша едно ливче и што мислите, што беше? Ја клоцнала мачката и таа паднала од балконот!

Добро, страшно е, но…  за среќа живее на првиот кат и на мачката ништо не ѝ било. Сепак девојчето тоа го преживеало толку трагично во себеси, што човек би помислил дека убила некого. Јас ѝ објаснив:

– Добро чедо, намерно го направи тоа?

– Не отец.

Ѝ реков дека на мачката ништо не може да ѝ се случи, но да не го прави тоа повторно, бидејќи ние треба да ги сакаме мачките, да се грижиме за нив, а не да ги клоцаме.

Детето силно го преживуваше ова, се плашеше и за него тоа беше голема трагедија. И ако некој, слушајќи го ова што за детето е толку трагично, се насмее гласно, или ги презре нејзините зборови, тогаш детето ќе си каже:

– Не ме разбира што му велам! Не сфаќа дека за мене тоа е толку многу важно и трагично…

Кога зборуваме со децата, треба секогаш да им зборуваме сериозно за сериозни работи и никогаш на инфантилен начин. Без инфантилни постапки. Детски да, но не и инфантилно. Зашто на таков начин ги омаловажуваме сериозните работи во очите на децата, а детето нема да остане дете, утре ќе стане млад човек и нема да знае зошто треба да оди во црква, да се помоли, да се причести, да разговара со свештеникот.

И така, проблемот на пубертетот не треба да го фокусираме на младите луѓе, туку на возрасните. И ако сакаме да ги решиме проблемите на младите, треба да почнеме од себеси. Ние, родителите, ќе поработиме на себе и тогаш ќе видиме дека ќе имаме резултати и во односот со децата. Ако сакаме да ги поправиме, без да се поправиме себеси, сѐ ќе направиме прав и пепел, само ќе отвориме рани и ништо нема да постигнеме.

Се молам Бог да нѐ просветлува сите, а особено оние кои имаат деца во пубертет, да го применуваат ова големо искуство и да ги одгледаат на прекрасен начин, така што и вие да се радувате, а и тие да бидат урамнотежени и здрави личности!

 

Извор: Бигорски манастир



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1211
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1755
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1169
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА за Слoвoтo - Синoт Бoжји

БEСEДА за Слoвoтo - Синoт Бoжји

Тoј пoчeтoк e вo Слoвoтo Бoжјo, вo Синoт Бoжји. Oн гo запoчнал и сoздавањeтo на свeтoт и спасeниeтo на свeтoт. Кoј и да сака да гoвoри билo за сoздавањeтo на...

Архимандрит Партениј Бигорски- Претечевиот глас и денес од Радика повикува

Архимандрит Партениј Бигорски- Претечевиот глас и денес од Радика повикува

Свети Јован Крстител, кој од Господа бил предназначен да биде посредник помеѓу времето на Законот и времето на Благодатта, Го видел Спасителот Христос уште додека се наоѓал во утробата на...

Мирополит Струмички Наум - СВЕТИ ЈОВАН КРСТИТЕЛ

Мирополит Струмички Наум - СВЕТИ ЈОВАН КРСТИТЕЛ

Во денешното евангелско четиво (Марко 6, 14–29) ни се открива кои се главните човекови страсти и какви се нивните основни меѓусебни влијанија во нас самите. Страста е болна – до...

Постои ли вистински авторитет за младите?

Постои ли вистински авторитет за младите?

Мислам дека кризата на авторитетот, мили мои, денес е најголемиот проблем во нашево совремие. Погледнете што се случува насекаде околу нас. Сите авторитети се разрушени, сè е така нихилистички релативизирано....

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Најголемото богатство

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Најголемото богатство

Како може животот покрај Христос за некој да биде извор на страдање и извор на тага? Како може на монахот животот во манастирот да му биде извор на страдање, извор...

БEСEДА за Христoвиoт карактeр какo штo гo прoрeкoл Исаија

БEСEДА за Христoвиoт карактeр какo штo гo прoрeкoл Исаија

Кoј имал пoгoлeми права oд Гoспoда, Синoт Бoжји, да вика на зeмјата, вo Свoeтo лoзјe, на бeззакoницитe? Кoј имал пoгoлeми права да ги наврeдува грeшницитe кoи Гo наврeдуваа Бoга и...

Пoкај сe прeд смртта да ја затвoри вратата на твoјoт живoт и да нe ја oтвoри вратата на Судoт

Пoкај сe прeд смртта да ја затвoри вратата на твoјoт живoт и да нe ја oтвoри вратата на Судoт

“Прeд да дувнe вeтрoт на смртта, и прeд да сe пoјават на мoeтo тeлo бoлeсти, вeсници на смртта, пoмилуј мe”. “Прeд да зајдe вeличeствeнoтo сoнцe на висoчината за мeнe, пoмилуј...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: Братот мој е мојот живот

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Братот мој е мојот живот

На ничиј живот немаме право да носиме суд, ниту пак, такво нешто примивме во Црквата од апостолите и од учењето на Светите отци. И сржта на нашиот подвижнички живот –...

Архимандрит Партениј Бигорски: Благословениот подвиг носи телесно здравје и духовна радост

Архимандрит Партениј Бигорски: Благословениот подвиг носи телесно здравје и духовна радост

Според светите отци на Црквата, едно вакво целовечерно стоење во молитва и во благодарност кон Бога, заменува цел четириесетдневен пост – се разбира, доколку човек се подвизува во будноста, трезвеноумието...

« »