логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Сите ние сѐ повеќе осознаваме дека живееме во еден трагичен свет, во свет во кој се случуваат многу страшни работи. И кога ќе погледнеме на тоа што се случува, станува толку јасно дека светот во овој момент ги жнее плодовите на целата човечка неправда направена во текот на, можеби, многу столетија: неправда со која нашите предци се помирувале; неправда со која ние лесно се помируваме, додека таа не ни се излее со гнев врз нас самите.

Ние со ужас си помислуваме за војната, но многу често сосема спокојно се однесуваме кон оној страшен, бесчовечен мир, којшто ѝ претходи на бурата и крвопролитието. И секој од нас носи одговорност за сите оние страшни работи што се случуваат наоколу; никој да не вели: „Јас сум жртва, јас сум чист, јас само сум подложен на страданија, јас сум сломен од околностите…“ Христијанинот не може да биде сломен од ништо, Христијанинот никогаш не е проста играчка на настаните што го опкружуваат, играчка пасивна, бездушна. Во нас живее силата Господна, и ако со таа сила ние не ја извршуваме на земјата правдата Божја, тоа значи дека сме подобни на онаа сол, за која Христос вели дека ако престане да соли, веќе не е пригодна за ништо – само да се исфрли и изгази од кучињата; а токму такви ние многу често биваме.

Ние често се затвораме во својата средина, обидувајќи се да си направиме тивок поток, не забележувајќи дека тој поток многу брзо се претвора во блато. Не можеме, пред лицето на она што се случува, да се ослободиме од одговорноста што ја носиме со оние кои живееле пред нас и чија плот и крв сме ние. Не можеме, исто така, да се надеваме дека Господ ќе нè заштити и спаси;  не за тоа ја создал Он Црквата, за таа да стане затворена, уплашена заедница на луѓе коишто се кријат под Божјото крило. Христос ја создал Црквата за луѓето да можат, облечени во Неговиот Дух, да влезат во животот и по цена на сопствениот живот, на своето страдање, своите трудови, својата смрт, да создаваат од поколение во поколение еден нов свет, каде што би царувала Божјата правда. Не е доволно да знаеме дека Господ создал сѐ: ние треба да влеземе како соработници во Неговиот труд и да го помниме тоа што им го кажал Христос на Своите ученици, испраќајќи ги во животот, во паганскиот, безбожен, гнил свет – дека Он ги праќа како овци меѓу волци, ги праќа како што Отецот Го пратил Него, за да останат недопрени од неправдата, нечистотијата, скверноста, безбожието на светот, но во исто време да влезат во тој свет со целата си огнена љубов, со сета подготвеност да се жртвуваат себеси, со сета сила на човечкиот дух, со целото смирение пред спасувачката Божја волја.

И секој од нас е должен така да стои во овој свет: да го осудуваме светот не е наша работа, затоа што ние носиме поголема одговорност за него отколку оние што вршат неправда. Кому му е многу дадено, вели Господ, од него многу и ќе се бара; нам ни е дадено исклучително многу, и ќе се бара исклучително многу… А за другите Христос се молел на крстот: „Прости им, Отче, тие не знаат што прават“.

И ете, ние живееме во овој свет. Христос, доаѓајќи во овој свет, рече: „Јас дојдов да го спасам, а не да му судам на светот“. А нас Он нѐ испраќа така како што бил испратен од Својот Отец: не е ли јасно како и за што треба да живееме?.. Секој од нас, според мерката на силите – нека никој не ги смета за помали отколку што сѐ – е должен да носи во овој свет колку што е можно повеќе љубов, смирение, разбирање на патиштата Божји, милосрдие, сострадание и прошка – секој! И секој има сила да го направи тоа, зашто доволно е да бидеш онеправдан, да се предадеш со вера на Божјата волја; доволно е да поседувате макар и нешто најмало за да го споделите со оној кој го нема ни тоа. А кога на нас ќе натежне напреднатата старост, кога ќе нѐ притиснат болестите, кога веќе ќе немаме телесни сили, тогаш сето ова за коешто зборував, останува при нас, а останува при нас уште и горештата молитва, за да бидат простени сите неправди, да бидат помилувани сите луѓе, да бидат спасени сите.

Ако не живееме со тој дух во однос на светот што нѐ опкружува, тогаш ние не Го поседуваме Христовиот Дух и нема зошто да се лажеме – кон нас се однесуваат зборовите на Спасителот: „Не секој што Ми вели: Господи, Господи, ќе биде примен од Мојот Отец, туку тие што ќе бидат творци на спасителните слова за милоста, простувањето, љубовта…“ Нашиот свет е страшен за мнозина, и дури многумина од нас, коишто не биле допрени од никаков ужас од овој свет, живеат во страв, криејќи се од него. Со тоа, сепак, нема да се скриеме од Божјиот суд: ние сме должни или со труд, или со молитва, но секогаш во духот на Христовото милосрдие, во името на спасението, да го живееме во овој свет.

Ете како пред секого од нас лежи сега неумоливиот завет Господов; затоа да ги собереме не само сите сили на духот, коишто може да се покажат многу мали, туку и сите зрнца на вера, коишто се во нас, и да се предадеме во рацете Божји: нека Он преку нас ја твори Својата волја. Но да го помниме и тоа дека оваа волја се создава понекогаш и на наша сметка и дека треба да принесеме жртва за некој друг да добие прошка и нов живот. Тоа се однесува и на поголемо, широко поле, и на полето на најпростите, најблиски наши односи. Амин!

 Извор: Митрополит Антоний Сурожский, Проповеди: об ответственности христиан за весь мир.

Превод: Наташа Наумоска

Извор: Бигорски манастир

21-ви март 2018 лето Господово

 

 

 

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1109
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1671
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1102
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

БEСEДА за Христoвoтo мирoтвoрствo

Да, и пoкрај тoа штo сè уштe има вoјни. Глeдај, вoјнитe пoмeѓу христијанскитe нарoди нe сe истo штo и вoјнитe пoмeѓу нeзнабoжцитe. Нeзнабoжцитe вoјувалe сo гoрдoст, христијанитe вoјуваат сo срам....

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Антониј, Митрополит Сурошки: Преображение

Мојсеј влегол во тој облак и му било дозволено да разговара со Бога како пријател со пријател; му било дозволено да види како Бог поминува покрај него, сè уште без...

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

Митрополит Струмички Наум: Преображение, наше (18.08.2016)

„Според православната црковна антропологија на Светите Отци, суштината на умот се наоѓа во срцето како духовен центар на човекот, а енергијата на умот преку  сетилата се расејува по светот. Насочувањето...

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Свети Лука (Војно- Јасеницки): СЛОВО ЗА УСПЕНИЕТО НА ПРЕСВЕТА БОГОРОДИЦА

Многу е важно правилно да разбереме и да ги запомниме зборовите на тропарот на великиот празник на Успението на Пресвета Богородица: „... По Успението не си го оставила светот, Богородице...’’.Нејзината...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Нашето одење во црква

Ние можеме да се молиме за здравје и за сè друго што нам ни се чини дека е добро да бараме, но не смееме да очекуваме дека ако одиш во...

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Митрополит Струмички Наум: ВО СТИЛОТ НА СВЕТИОТ ПРОРОК ИЛИЈА

Сите сме жртви на суетата, помалку или повеќе. Забораваме дека гревот што го „препознаваме“ кај нашиот ближен, според Светите Отци, постои и во нас или е најчесто само наша проекција....

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН  и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Митрополит Струмички Наум: „ВНАТРЕШЕН и НАДВОРЕШЕН АВТОРИТЕТ“

Просто, сме станале верна копија на старозаветните Црква, храм и свештенство – во нивната изобличеност, со слични рестриктивни правила кон обичниот верник (сепак носител на царското свештенство) и со ист...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Викарен Епископ Јаков Стобиски: За маченички етос

Имаме можност да бидеме маченици Христови – во секоја минута, во секоја секунда од нашиот живот. Мачеништво е да се избориш со една лоша помисла, со помисла на завист, со...

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Архимандрит Партениј Бигорски: Острастеноста – пат кон демоноопседнатост

Оваа состојба на демоноопседнатост не е некаков мит или обична приказна, или пак, средство за заплашување. Не, таа е реалност и постои. Колку и да се обидуваат некои да ја...

« »