логоFacebookTwitterYouTubeeMail


Зависта – е страшно зло, полно со лицемерие. Таа ја исполнува вселената со многубројни несреќи. Од оваа болест судовите се полни со обвинети. Од неа произлегува страста за слава и стекнување на моќ; од неа е властољубието и гордоста. Од тука започнуваат патиштата на разбојниците и грабачите. Од тука се убиствата по целата вселена; од тука е разделувањето на нашиот род. Какво зло и да видиш, знај дека тоа произлегува од зависта. Таа ја има нападнато и Црквата. Таа од секогаш е причината за многубројните зла. Таа е мајка на среброљубието. Оваа болест ја извртува и вистината, и правдата. Гозбите и подароците ги заслепуваат очите на мудрите; како узда во устата – ги сопираат изобличувањата (Сир. 20, 29). Таа и слободните ги прави потчинети. За неа ние секој ден беседиме, но немаме никаква полза. Нема веќе милосрдни по земјата, нема праведни меѓу луѓето; сите кројат сплетки, за да пролеваат крв; секој му става на брата си стапица (Мих. 7, 2).

И така, дали сега ние треба да плачеме, или е подобро, секој ден да ги кажуваме овие зборови. Но ако подобро размислиме, ќе увидиме дека ние ништо нема да постигнеме со молби, зборови и предупредувања; затоа ни останува само едно – да плачеме, бидејќи и Христос така постапувал: кога ерусалимјаните, после многубројните Негови опомени, воопшто не се поправиле, Он плачел за нивната ослепеност.

Така постапувале и пророците; така треба и ние сега да постапуваме. Сега е време за плач, солзи и оплакување. Побарајте и повикајте да дојдат тажачки; испратете да дојдат вешти жени за таа работа (Јерем 9, 17). Можеби, преку ова ние ќе бидеме во состојба да ги исцелиме од болеста, оние кои со итрина и лага, градат убави домови и се здобиваат со имот.

Благовремено да плачеме; но и вие, ограбени и навредени, земете учество во мојот плач; присоединете се кон мојот плач и моите солзи. Но нема да плачеме за самите себе, туку за нив: не ве навредија тие вас, туку себеси се погубија. Вие за тоа ќе го добиете Царството Небесно, а тие за неправилното збогатување, адот. Затоа подобро е да бидеш навреден, отколку некого да навредиш. Да плачеме за нив, но не со човечки плач, туку со плачот на Светото Писмо, со кој плачеле и пророците. Да заплачеме горко со Исаија и да речеме: Тешко ви вам, што притурате куќа кон куќа, што присоединувате нива кон нива, така што за другите да не останува место, како да сте само вие населени на земјата! Во ушите мои – Господ Саваот рече: – тие многубројни домови ќе бидат пусти, тие големи и убави куќи ќе бидат без жители (Иса. 5, 8-9). Да заплачеме заедно со Наума и да речеме со него: Тешко на оној што високо ја издига својата куќа! Или подобро да плачеме за нив така, како што Христос во тоа време говореше: Тешко вам, богати, зашто веќе сте ја примиле својата утеха! (Лука 6, 24).

Затоа ве замолувам, и ние да станеме и непрестајно да плачеме; а ако тоа е непристојно, да почнеме да се удираме во градите пред очите на негрижата на браќата. Но да не плачеме за тој, кој веќе умрел, туку да плачеме за предавникот, алчниот, среброљубецот и ненаситниот. Зошто да плачеме за починатите, кои нема да имаат никаква полза од нашиот плач? Да плачеме за оние, кои сеуште имаат можност да се поправат.

Но во исто време, кога ние ќе заплачеме, тие можеби ќе ни се смеат? И тоа е достојно за солзи, бидејќи тие се смеат над она, за кое би требало да плачат. Ако тие барем малку би се трогнале, од нашиот плач, тогаш би требало да престанеме да плачеме, со надеж за нивно исправување. Но бидејќи тие остануваат бесчувствителни, тогаш ние ќе продолжене да плачеме, не само за богатите, туку и за среброљубците, измамниците, предавниците и лакомците. Богатството не е зло: него можеме полезно да го употребуваме, ако на пример, ние него го трошиме за помош на бедните. Но злото – е лакoмство; тоа подготвува бескрајни казни.

И така, да почнеме да плачеме. Можеби тоа ќе повлијае да се поправиме. Ако оние кои паднале во овој грев, не се ослободат од него, можеби другите, кои не подлегнале на ова зло, ќе се запазат. Да даде Бог, и тие да се ослободат од оваа болест, и никој од нас да не потпадне под нејзиниот јарем, за сите да се удостоиме за ветените блага, по благодатта и човекољубието на нашиот Господ Исус Христос, Кому слава му оддаваме во сите векови. Амин!

20-ти март 2018 лето Господово



Извор: http://vsemolitva.ru

Преземено од: http://www.pppe.mk/2018/kako-da-se-borime-so-zavista/



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Декември 09, 2019
7.Vselenski.sobor

Почитување на Пресветата Мајка Божја

Таа е заштитничка и покров на христијанскиот род. Како Мајка на Синот Божји, таа има најголема слобода и моќ пред престолот Божји, и нејзе Црквата, по Бога, најмногу ја почитува и прославува во своите безброј молитви и химни, како најсилна заштитничка и…
Декември 05, 2019
7.Vselenski.sobor

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни односи. Религиозниот човек размислува во рамките на првата категорија, а црковниот човек размислува и дејствува во откровението на втората категорија.Догматиката е многу…

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот,…

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Ное 09, 2019 Житија 148
st-demetrius
Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 370
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Беседи

БEСEДА за сoвршeниoт чoвeк

БEСEДА за сoвршeниoт чoвeк

Eдинствoтo на вeрата, браќа, и пoзнавањeтo на Синoт Бoжји, Гoспoда Исуса Христа Спаситeлoт, сoeдинува двајца луѓe вo eдeн чoвeк, илјада луѓe вo eдeн чoвeк и мнoгу милиoни луѓe вo eдeн...

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Митрополит Струмички Наум: ВОВЕДЕНСКИ РАЗМИСЛУВАЊА

Премногу размислуваме во категоријата Бог – човек, наместо во категоријата личносни односи. Религиозниот човек размислува во рамките на првата категорија, а црковниот човек размислува и дејствува во откровението на втората...

Арх.Партениј Бигорски: За разумноста и безумието

Арх.Партениј Бигорски: За разумноста и безумието

Следствено, грев е човек да биде острастен кон материјалните нешта, кон земните блага, кои се минливи и му се дадени на човека да му послужат за добро, а не тој...

митр. Павел Сисанијски: Сите за еден

митр. Павел Сисанијски: Сите за еден

 Бог Го покажа Своето човекољубие не со евтини слова, но со принесувањето на Својот Син. Христос се појави во светот, со низа конкретни дела на љубовта. Првото дело е наклонетоста...

Митрополит Струмички г. Наум: Познанието на Бог е едноставно својство на просветлениот ум

Митрополит Струмички г. Наум: Познанието на Бог е едноставно својство на просветлениот ум

Посебно по воплотувањето Христово и Неговиот Домострој на нашето спасение, ѓаволот станува како играчка со која малите деца си играат (свети Атанасиј Велики) или како спаринг-партнер за оние што се...

о. Горан Стојчевски: Дар на светот, икона на човекот, учителка на послушанието, педагог на служењето, првиот исихаст, родителка на вечниот живот, божествен цвет на сè создадено

о. Горан Стојчевски: Дар на светот, икона на човекот, учителка на послушанието, педагог на служењето, првиот исихаст, родителка на вечниот живот, божествен цвет на сè создадено

 Таа единствена тихувателка и патоводителка низ исихијата, нè приведува во заедницата од која се откинавме, а еве повторно ни е дадена можност, не само да се вратиме, туку да црпиме...

Арх. Јован Крестјанкин - Да ги оживееме срцата  поради Бог !

Арх. Јован Крестјанкин - Да ги оживееме срцата поради Бог !

Денес, драги мои пријатели, поученоста од животот на старозаветните праведници ме наведува со вас да зборувам за верата. Имено, нивната големина е одредена само со верата, точно живата и дејствителна...

Викарен Епископ Јаков Стобиски:  „Епископот седи на место и во обличје Христово“

Викарен Епископ Јаков Стобиски: „Епископот седи на место и во обличје Христово“

 Епископот не станува Епископ поради некаква своја заслуга, туку исклучиво по благоволение Божјо, во послушание кон Светиот Архиерејски Синод, поради молитвите, и најважно од сѐ, заради потребите на Црквата. Затоа,...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

 Страшна е потребата на човекот да се самооправдува; за мене, дури најпогубната појава од сите гревовни појави во човековиот душевен и ментален свет. Самооправдувањето е главна карактеристика на паднатиот човек,...

« »