логоFacebookTwitterYouTubeeMail



Свети Преп. Пајсиј Светогорец

✤✣✤

За стариот календар

✤✣✤

Преподобниот Пајсиј беше многу загрижен поради промената на календарот во Грција. Беше загрижен поради многуте проблеми што оваа промена ги предизвика и се молеше за нивно разрешување. Беше особено загрижен поради групите што ги создадоа „Старокалендарците“ и што дејствуваа самостојно, без благослов на Вселенскиот Патријарх и без заедништво со Помесните Православни Цркви. Некои од тие групи беа создадени и во Атина и Солун, меѓутоа со залагање на Преп. Пајсиј повторно се обединија со Грчката Црква.

Преподобниот велеше: „Би било добро овие календарски разлики да не постојат, но причина за нивното настанување не е ниту Црквата ни верата“. На приговорите дека измените во календарот ги направил папата, преподобниот Пајсиј велеше: „Новиот календар го направи папата, но стариот календар го направи идолопоклоник“, мислејќи на Јулиј Цезар.

За да ги разбереме ставовите на Преподобниот по ова прашање ќе го наведеме следниот настан:

Еден православен христијанин со грчко потекло, живеел со своето семејство во Америка долги години. Имал многу сериозен проблем. Тој бил „зилот“, односно старокалендарец, додека неговата жена и деца го следеле новиот календар. „Веќе не можевме ни празниците да ги прославиме заедно. Тие го славеа Божик тогаш кога јас го славев Св. Спиридон. Кога јас го славев Божик, тие го славеа Св. Јован. Но тоа беше нашиот најмал проблем. Најлошо од сѐ беше ‘учењето’ дека новокалендарците се еретици, дека ќе бидат осудени. Не е мала работа непрестајно да слушаш коментари дека твојата жена и деца ја издале сопствената вера и отишле на страната на папата, и тоа дека Светата Причест што тие ја примаат нема благодат. Зборувавме со часови, но не доаѓавме до никаков заклучок. Да бидам искрен, имаше работи кои и мене не ми се допаѓаа кај старокалендарците, особено кога нашите владици доаѓаа да разговараат со нас. Тие не зборуваа со љубов и болка во срцето за заблудените браќа и сестри што го прифатиле новиот календар, туку зборуваа со омраза и радост.

Велеа дека новокалендарците еден ден ќе отидат во пеколот. Беа многу фанатични. А кога тие ќе ги завршеа своите говори, јас чувствував внатрешен немир. Бев истоштен и во голема болка заради целата ситуација. Сигурно нешто ќе ме снајдеше од постојаните, секојдневни грижи. При една посета на Грција му спомнав за својот проблем на мојот роднина Јани. Тој ми кажа за некој старец Пајсиј. И решивме да појдеме на Света Гора за јас да се сретнам со него. Дојдовме на Панагуда каде што живееше Преподобниот. Тој нѐ послужи и со насмевка на лицето ми понуди да седнам кај него. Бев збунет од неговата присност. Чувствував според неговото однесување, дека тој веќе сѐ знае за мене.

-Како стојат работите со автомобилите во Америка? - беше неговото прво прашање. Бев запрепастен. Заборавив да спомнам дека работам на паркинг, занимавајќи се со автомобили по цел ден.

-Добро - беше единствениот збор што можев да го изговорам, гледајќи изненадено во Преподобниот.

-Колку цркви има во местото каде што живееш?

-Четири - одговорив, и ме облеа нов бран на изненадување.

-Со новиот или стариот календар? - дојде следното прашање како гром од ведро небо, па наместо да го зголеми моето изненадување, направи да се почувствувам уште попријатно, восхитен од необичниот дар на прозорливост на Преподобниот.

-Две со новиот, две со следниот календар - одговорив.

-А по кој календар одиш ти?

-Јас по стариот, а жена ми по новиот - одговорив

-Слушај, би требало да одиш таму каде што жена ти оди - ми го рече ова и се подготвуваше да ми даде подетални објаснувања.

За мене тоа прашање веќе беше решено. Веќе не ми беа потребни објаснувања и аргументи. Нешто неверојатно се случи во мене, нешто божествено. Она што веќе долго време ме мачеше замина далеку, ме напушти. Сите аргументи, сите закани и сите анатеми против новокалендарците што со години ги слушав, сега исчезнаа. Ја чувствував милоста Божја која преку Божјиот угодник делуваше на мене, и ме исполнуваше со мирот за кој толку долго копнеев. Мојата внатрешна состојба сигурно се виде и во моите очи. Можеби Преподобниот ја виде таа моја внатрешна состојба, па за момент застана. А потоа продолжи да ми дава уште некои совети и објаснувања. Можеби за да им ги пренесам на другите, а и за сам да ги ползувам за себе во искушенијата, доколку оваа божествена состојба ме напушти“.

„Секако, и ние на Атос го следиме стариот календар“, продолжи Преподобниот. „Но ова е друга ситуација. Ние сме обединети со сите цркви и со Патријаршиите кои го следат новиот и стариот календар. Нивните Свети тајни имаат иста благодат како и нашата. Нивните свештеници сослужуваат со нашите. Меѓутоа, додека овие несреќници беа отцепени, ми беше многу жал, зашто повеќето од нив се побожни, прецизни (во следењето на каноните), борбени во духот и со вистинска ревност. Но сето тоа се случи на еден необјаснив начин. Ни тие не знаеја што прават. Едни си заминаа поради солидарност со другите, други од самољубие, трети поради незнаење.

Тие сметаа дека ова е догматски проблем, дека сме сите измамени и поради тоа ја напуштија Црквата. Тие не постапуваат по благословот, не припаѓаат никому. И тоа не е сѐ. Најлошо е што тие групи и понатаму се делат и продолжуваат да се анатемисаат едни со други, престанувајќи да комуницираат меѓусебно. Не знаете колку само бев нажален заради целата оваа ситуација. Многу се молев. Важно е да имаме и да им покажуваме љубов, да сочувствуваме со нив и да не ги осудуваме. И уште поважно, треба да се молиме за нив, за Господ да го просветли нивниот ум, и понекогаш, доколку некој од нив побара помош од нас, треба да ги поучиме“, заврши Преподобниот.

Поминаа повеќе од пет години. Овој господин се врати во Панагуда да му се заблагодари на Преподобниот, зашто после првата средба одново ја пронајде својата духовна, но и семејна среќа. И со солзи во очите го раскажуваше овој настан. Со својата љубов, молитва и расудливост, Преподобниот знаеше кога да зборува, како тивко да ѝ помогне на Мајката Црква, избегнувајќи екстремни, скандалозни ситуации и да ги лечи раните што го мачат телото на Црквата.

 Извор. Бигорски манстир



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Јули 01, 2019

„Осаменоста не е во тоа што сме сами, туку во тоа дека не постои ништо по кое копнееме.“

Јас сум академски сликар и наивен писател. Учев да бидам сликар, но писател – не. Впрочем, каде се учи за тоа? На пример, Толстој по занимање бил гроф, Чехов - лекар, Сент Егзипери, авијатичар – а да не го споменеме Чарлс Буковски, кој бил поштар“.
Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…

Акатист кон свети Нектариј Егински

Ное 25, 2018 Полезно и Потребно 1356
КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен…

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1891
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 1254
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

Беседи

БEСEДА за дeцата и нивната пoфалба на Гoспoда

БEСEДА за дeцата и нивната пoфалба на Гoспoда

Oсвeн тoа, вo малитe дeца трeба да сe вбрoјат и самитe апoстoли, и мнoгутe свeтитeли, испoсници, мачeници за Христа и дeвoјки, илјадници и илјадници oд oниe кoи нeвинo и прoстoдушнo...

БEСEДА за кoрисниoт гнeв

БEСEДА за кoрисниoт гнeв

Гнeвeтe сe, браќа, на сeбe и пoвeќe нe грeшeтe. Гнeвeтe сe на свoитe грeвoви спoрeд мислитe и дeлата и пoвeќe нe грeшeтe. Гнeвeтe сe на сатаната, таткoтo на лагата и...

Слово за свети Јован Богослов и свети Тихон Московски

Слово за свети Јован Богослов и свети Тихон Московски

„Да зборувам на сите човечки јазици, па дури и на ангелски, штом љубов немам, ќе бидам бакар, што ѕвони, или кимвал, што ѕвечи. Да имам пророчки дар и да ги...

БEСEДА за бoжeствoтo на Синoт и битната eднаквoст сo Oтeцoт

БEСEДА за бoжeствoтo на Синoт и битната eднаквoст сo Oтeцoт

Затoа, всушнoст, и Синoт сe oвoплoтил за сo Сeбe да им oбјави на луѓeтo и за Сeбe си, и за Oтeцoт и за Свeтиoт Дух, eднoсушнoтo Бoжeствo, трoичнo пo ипoстас....

БEСEДА  за вoскрeснатиoт и живиoт Гoспoд Кoј e вoскрeсeниe и живoт

БEСEДА за вoскрeснатиoт и живиoт Гoспoд Кoј e вoскрeсeниe и живoт

Јас сум вoскрeсeниeтo и живoтoт (Јн. 11:25). Oвиe свeти збoрoви ги изрeкoл Гoспoд Исус Христoс. Oн нe самo штo ги кажал, туку и сo дeлo ги дoкажал. Вoскрeснувајќи ја ќeрката...

Архимандрит Партениј Бигорски: Вечното знаме на Христијаните

Архимандрит Партениј Бигорски: Вечното знаме на Христијаните

Голема е и длабока мистиката што овој четворокрак симбол ја содржи во себе; тој таинствено бил предобразуван низ целата епоха на Стариот Завет, како претсказание за Распетието на Синот Божји...

Отец Александар Шмеман: Воздвижение на Чесниот Крст

Отец Александар Шмеман: Воздвижение на Чесниот Крст

Тоа бил празникот на христијанското царство, кое се родило под закрилата на Крстот, во денот кога царот Константин го видел Крстот над кој пишувало:: „Со ова ќе победиш…” Тоа е...

Методија Митановски: РОЖДЕСТВО НА ПРЕСВЕТАТА ВЛАДИЧИЦА НАША БОГОРОДИЦА И СЕКОГАШ ДЕВА МАРИЈА

Методија Митановски: РОЖДЕСТВО НА ПРЕСВЕТАТА ВЛАДИЧИЦА НАША БОГОРОДИЦА И СЕКОГАШ ДЕВА МАРИЈА

 За едни, среќа е власта, за други-богатството, за трети-славата, јавното признание, за некого семејството, за некого работата.... Многу луѓе можат да кажат разни карактеристики за среќата. Но ниту една нема...

Св. Фотиј Велики - За Рождеството на нашата Пресвета Дева Богородица

Св. Фотиј Велики - За Рождеството на нашата Пресвета Дева Богородица

Девата се раѓа од неплодна утроба, но дури и да била плодна, рождеството пак би било чудесно. О, големо чудо! Штом времето на сеење поминало, тогаш жетвата дошла; штом огнот...

« »