логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

Ова е една приказна како треба цврсто да се држиме за заповедите Божји и во секое време и околкност неизоставно да ги исполнуваме.

Приказната тече вака:

Некој човек си спечалил 3 гроша и отишол во меана да јаде, и гледа дека сите зборат, само еден молчел. Кога прашал зошто молчи, му одговориле дека неговите зборови вредат злато. Па тој си рекол. Имам три гроша ќе го прашам да ми каже нешто мудро.

За првиот грош старецот му рекол: „Никогаш не суди“

За вториот грош му рекол: Никогаш не лажи

И за третиот : утрото е попаметено од ноќта

Одејки по пат сретнал некоја принцеза која влечела по неа некое дртаво магаре. Му дошло да го осуди магарето неножејки да прифати како може убавата принцезата баш него да го избери, ама се сетил на зборовите од старецот и не осудил.

Тоа магаре всушност бил некој принц кој се претварал сакајки да ги виде какви се неговите луѓе.

Бидејки и не го осудил, принцот му дал една торба злато.

По пат го сретнале разбојници и го прашале што носи во торбата, тој се сетил за втората поука од стариот им рекол дека носи злато и не излагал. Тие му се потсмевале како тој толку искинат може да носи торба злато, па не му поверувале и го пуштиле.

Вечерта кога стигнал дома ја видел силуетата на жена си со некој маж, му дошле лоши помисли, но се сетил и за третата поука дека утрото е попаметно од ноќта, не рекол ништо и со легнал. Утреден кога станал ја прашал жена си кој бил човекот таа му релка дека бил нејзиниот брат и му давала пушка да ги брани од разбојници и целиот случај завршил среќно.

Тоа е поуката од оваа приказна.

Најчесто велиме дека не сме направиле големи гревови, не сме убиле и сл., но многу потрагично е кога малку по малку правиме ситни гревови. Големиот грев прилега како камен, кој го гледаме и кога ќе ни попречи, можеме да го дигнеме и да го фрлиме, меѓутоа, ако имаме ”ситни“ гревчиња, затоа што Господ рекол дека се што е пишано во Евангелието, е Божја заповед и нашиот живот треба да го усогласиме со тоа, затоа што Исус Христос е Вистина, Љубов, Пат и Живот.

Извор: Прохор блог



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Ноември 12, 2019

Старец Георгиј Капсанис: МОНАСИТЕ СЕ ЕКСПЕРТИ ВО НАУКАТА НА ПОКАЈАНИЕТО

Луѓето прво треба да го распнат и да го погребат своето поранешно „јас“ (т.е. егоизмот, страстите и себичната волја) на Крстот и Гробот Христов за да можат да воскреснат со Него и „да одат во обновеноста на животот“ (Рим. 6, 4).Ова е дејството на покајанието…
Ноември 09, 2019
st-demetrius

Свети великомаченик Димитриј Солунски

Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ Бог со сето свое срце и душа, па веднаш по враќањето од царската престолнина почнал јавно да проповеда и својот народ да го одвраќа од многубоштвото, водејќи го така кон…

Митрополит Струмички Наум-Царството небесно прилега... на простување (19.08.2017 )

Ное 07, 2019 Беседи 116
7.Vselenski.sobor
Честопати и мене ме прашуваат зошто примам или им помагам на луѓе за кои мнозина од…

Митрополит Струмички Наум - Последна надеж за спасение

Ное 04, 2019 Беседи 81
Uspenie.Bogorodica.jpg
Она нѐ научи Кој Е смислата на нашиот живот. Она нѐ научи Кој Е вистинска љубов. Она нѐ…

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Окт 28, 2019 Беседи 209
7.Vselenski.sobor
Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто…

Беседи

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

Митрополит Струмички Наум: Самооправдувањето е одрекување од Богочовекот Христос како наш урнек...

 Страшна е потребата на човекот да се самооправдува; за мене, дури најпогубната појава од сите гревовни појави во човековиот душевен и ментален свет. Самооправдувањето е главна карактеристика на паднатиот човек,...

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

БEСEДА за Христа какo глава на ситe свeтии

Грeвoт избeзумува, грeвoт oбeзглавува. Чoвeк пoтoнат вo грeвoви и вo пoрoци сличeн e на кoкoшка, чија глава e oтсeчeна, та умирајќи грчeвитo прeта и скoка ваму-таму. Цeлиoт нeзнабoжeчки свeт прeд...

Слово на Неговото Високопреосвештенство Митрополит Тимотеј – Дваесет и прва недела по Педесетница

Слово на Неговото Високопреосвештенство Митрополит Тимотеј – Дваесет и прва недела по Педесетница

Такви луѓе во Христово време имало многу, но и денес не се малку. Тие малку се интересираат за Евангелието, или, пак, и воопшто не се интересираат, а некои се дури...

Два приода кон слободата

Два приода кон слободата

Првиот, после неговата средба со Ослободителот и Спасителот Христос, од корен се променува: од гол постанува „облечен и разумен“; од несоцијален, којшто живеел по гробовите и пустината, сега се наоѓа...

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Излезе сејач да сее семе (10.11.2019)

Во трњето кое го уништува Словото на Божествената вистина, освен богатството, насладите и животните грижи (Лк. 8,14), во нашето време треба ги видиме и различните лажни учења кои ги шират...

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

Архиепископот Охридски и Македонски г.г. Стефан: „Како христијани сме повикани денес да бидеме сведоци Христови“

И ние, кои го носиме името христијани, кои живееме со верата на мачениците – сме сведоци за Христа. Некои, можеби, со право, ќе се запрашаат – па како можеме ние...

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

“Нe e пoтрeбнo бoгатствo на oнoј кoј лeбoт и вoдата ги смeта за царски ручeк”

Така пoстапувал и св. Авeркиј. Кoга видeл мнoгу нарoд вo маки и вo бoлeсти, тoј клeкнал на eднo мeстo и сe пoмoлил на Бoга, да oтвoри тoпла и лeкoвита вoда...

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Старец Ефрем Катунакиотски: Поука

Кога ќе се очисти садот на душата, тогаш сам по себе ќе биде исполнет од благодатта Божја. Од послушанието се раѓа молитвата, а од молитвата – теологијата.

Митрополит Струмички Наум:  Зошто пишувам?

Митрополит Струмички Наум: Зошто пишувам?

Битно е дека, без тие – собраните околу мене, којзнае дали воопшто и ќе беше нешто напишано. На крај, нашето заедничко давање, нашиот заеднички опит преточен и во слово, е...

« »