логоFacebookTwitterYouTubeeMail

о. Григориј Јакимов

ГЛАД

Денес, напладне, посакав да одморам. Уште пред да легнам си замислив желба: кога ќе се разбудам, барем половина од грижите да ги снема. Не знам за вас дали ќе се насмеете, ама јас го направив тоа, знаејќи си за неостварливата желба. Нормално, во себе, оти таквата реакција – да се смееш за ништо, е помалку чудна. И уште од почеток да разјаснам: моите грижи, на кои им нема крај, се банални, повеќе се секојдневни работни и семејни обврски. Значи, банални грижи што многумина со радост и повеќе од тоа би прифатиле, само да им се врати времето или да ги одмине чашата, како што се вели. Многумина би прифатиле и трипати или петпати повeќе од типот на моите грижи, само да се здрави, само за да имаат чиста и здрава облека, да можат да сркнат топла чорбичка.
Луѓе страдаат – си велам, а јас паѓам, тонам во бездната. Од ни од што во битие создадениот се враќам кон ништото. Боголикиот јас, наместо кон вподобување, образот го губам. Зарем затоа Животодавецот животот ми го подарил? Зарем затоа Словото умот ми го дал? Зарем не е животот живеење со сопнувања, паѓања, но и станувања? Зарем не е умот за преумување (покајание)? Како амнезичар се прашувам каде сум, што требаше да направам, што е тоа што во стомакот ми вие, а стивнува со корка леб.


Глад!
Тоа е зборот заборавен. Телесна и духовна глад. Се раскинуваат овие две како прегладнети кучиња за време на оброк. Телото е гладно за секоја страст, а душата за духовна храна (за Словото). Ако изеде телото повеќе, душата останува гладна, а гладот предизвикува слабеење, суши, изнемоштува, омалаксува... А ако, пак, душата изеде повеќе, тогаш за радост негова телото не останува гладно, т.е. колку повеќе јаде душата, толку повеќе останува и за телото. Но, прашањето е зошто овде постои баланс, а со хранењето на телото се предизвикува дисбаланс? Бидејќи душата сака да се храни здраво или барем тежнее кон здравата исхрана, сака да јаде од оние пет леба и две риби што Христос ги благословил, и нахранил пет илјади мажи плус жени и деца (Матеј 14, 13-21). Сака да биде нахранета со Самиот Христос. Но, зошто дозволуваме душата да гладува? Што ќе предизвика нередовната исхрана?
Кога кучињата се гладни и кога стопанот ќе им фрли парче леб, тие се раскинуваат меѓу себе, и тука јаде посилниот. А, од друга страна, сигурно знаете колку пријателски се однесува заситената мачка со глувчето пред неа, во состојба е цел ден да си игра и пак нема да го изеде. 


Ова ни фали на повеќето од нас воцрковените. Редовна исхрана, или континуиран литургиски и аскетско-исихастички живот под будното око на својот Старец. Ова е тоа што го забораваме: редовност во молитвеното правило, редовност на Литургија, редовност во исповед. Затоа сме во постојана падни-стани ситуација, затоа сме во гранично, т.е. противприродно кон природно, или природно кон противприродно живеење, зависи. Затоа, постојано сме (ако сме воопшто) во процес на чистење на срцето од страстите. Затоа сме како мрзлива домаќинка која ги остава садовите насапунети за да ја изгледа турската сапуница, а потоа уште неколкупати ќе се прекине во плакнењето за да ги провери известувањета на FB. А Апостолот Павле ни вели: Молете се непрестајно (Сол. 5, 17). Молитвата ќе ги оддалечи очајанието, безнадежноста, небрежноста и мрзливоста, зашто ќе створи нова одлучност, нова жед за нови борби (Старец Ефрем Филотејски). 


Да! – ќе рече некој. Го правам тоа честопати. Се трудам да се молам. – Тогаш остави сѐ и врви по Мене, ни вели нашиот Господ Исус Христос. Се сеќавате на приказната со богатиот младич (Матеј 19, 16-30).
Такви сме ние, барем повеќето, секоја чест и од Бог благослов за исклучоците. Со копнежот за полесен, поудобен, посреќен живот, копнежот за подобро утре на своите деца, со многубројните наши идеи и замисли за нивниот и наш по-живот и остварувањето на истите – си го направивме животот покомплициран, безвремен, каде во борбата за точно и навремено исполнување на зададените обврски, забораваме на себе и на најсветата заедница, семејството. Поради ова забораваме и да јадеме. Доручекот ни е за време на ручек, вечерата ни е кога треба да легнуваме, скоро секогаш поединечно – лош пример за децата. А молитва, читање Свето Писмо, читање житија на светии, заедничка семејна молитва, е веќе реткост или нередовност. А баба ми и дедо ми немаа многу, ама не забораваа сабота вечер кон недела да застанат кон исток со запалена свеќа во рака. Ја кажуваа само Оче наш, секој по ред неколкупати, оти само таа ја знаеја. На Литургија одеа онолкупати колку што ќе служеше свештеникот во селото. Денес имаме и повеќе, и знаеме повеќе, а се храниме нередовно. Како да не допираат доволно до нас зборовите на Апостолот, или ни изгледаат можеби застарени!? Затоа, можеби за посилно да зазвучат, светиот Старец Ефрем Филотејски вели: Молете се, ве преколнувам, според советот на Апостолот Павле: молете се непрестајно! Отците тихуватели велат, ни кажува тој, дека умот кој престанал да Го созерцува Бога, станува или животински или ѕверски. Напротив, преку молитвата, а особено со умната молитва, умот станува боголик и просветлен со Божествено озарување.  


Браќа и сестри, навистина, и едно мало дете да прашаме како му поминува денот, откога ќе ни раскаже, веднаш ќе заклучиме дека прави сѐ, но недоволно си игра. Брзиот начин на живеење ги опфати сите генерации, и по градовите и по селата. А време никако да стигне. Денот ни е премал, но време за молитва мора да има. И има!
Да размислиме само, колку нови пороци прифативме со раширени раце. Само еден пример ќе наведам, едно големо зло сите држиме во рака, и старо и младо. И секој веќе на својот смарт телефон има свој Facebook профил. И секој од нас што го користи, го користи од свои причини и потреби. Некои за добро, некои за лошо, по некои заглавуваат, па си отвораат нови рани и страдања. Но, сето ова е тема за која посебно треба да се дебатира или пишува. Но, тука не е целта. Само сакам да напоменам дека секој од нас барем петпати во денот ќе го отвори својот профил, и ќе потроши барем по пет минути на секое отворање. Ако толку време трошевме за Исусовата молитва, секој трет христијанин ќе имаше умно-срдечна молитва. А за реалната фактичка состојба помината на FB, секој од нас нека суди. Затоа, немаме многу оправдувања. Најпрво ние возрасните, а потоа и најмалите да ги научиме, секоја уста да шепоти: „Господи Исусе Христе, Сине Божји, помилуј ме грешниот (грешната)!“ Бидејќи преку молитвата градиме нераскинлива заедница со Бог. И од неа ни зависи нашето спасение. Бидејќи молитвата е таа што нѐ приближува и соединува со Бог. А кога човекот се наоѓа во близина Божја, сосем природно е да не скршнува од етичкиот пат, зашто вложува внимание во секој свој чекор (Старец Ефрем). Оној, пак, што внимава на себе, внимава на сите околу себе, не греши и се восовршува, расте според растот Христов.


Затоа, ве преколнувам, молете се непрестајно! Молитвата е најубавата храна за душата. Не оставајте ја да гладува.

 

Извор: ПРЕМИН бр.101/102

 



Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Мај 28, 2019

Свети Леонтиј Струмички, патријарх Ерусалимски

Живеејќи во покаен плач и солзи се издвојуваше по особеното почитување и љубов кон нашиот Господ и Неговата Пресвета Мајка. Иако сè уште млад, Преподобниот презема на себе еден тежок подвиг: одеше по улиците на царскиот град правејќи се дека не е со здрав ум,…
Ноември 25, 2018

Акатист кон свети Нектариј Егински

КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен Нектариј, затоа направи и ние да ја завршиме духовната работа и стекнувајќи ја заработката, да Му запееме на Христа: Алилуја!

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Окт 30, 2018 Житија 1485
Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 940
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

ПРЕПОДОБЕН ПАХОМИЈ ВЕЛИКИ

Окт 18, 2018 Житија 1187
Паралелно со преподобниот Антониј Велики, основачот на пустинското, анахоретско монаштво,…

Беседи

Архиепископ Андреј Римаренко: Беседа на Неделата на сите Светии

Архиепископ Андреј Римаренко: Беседа на Неделата на сите Светии

Сите светители кои денес ги славиме го следеле Христовиот пример. И секој од нив, во своето време, во своите животни околности, ја исполнил Божјата заповед за љубовта кон Бога и...

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Недела на сите Светии

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Недела на сите Светии

Недела на сите Светии – едноставно не можеме а да не ги поврземе претходната и денешната беседа. Првата недела по Педесетница Црквата ја посветила на сите Светии, а светоста во...

Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Поука на вознесение на Господ наш Исус Христос

Поради тоа, браќа, бидејќи нè очекува бесконечна мака, да се потрудиме преку подвиг да ја избегнеме, со милостина да го пречекаме бедниот и да го угостиме, примајќи го туѓинецот, гладниот...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: Недела на слепиот

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Недела на слепиот

Но, слепиот човек прогледал дури во оној миг кога станал послушен на Божјата заповед и ја прифатил Божјата промисла за себе, која била поинаква за него, ако ја споредиме со...

Стефчо Беќарски:✥  ШЕСТА НЕДЕЛА ПО ВЕЛИГДЕН ✥

Стефчо Беќарски:✥ ШЕСТА НЕДЕЛА ПО ВЕЛИГДЕН ✥

 Духовното гледање претставува гледање на вистината. Вистината се состои во сфаќање на фактот дека сите ние сме грешни. Духовниот поглед се избиструва кога човекот ќе биде способен да ги открива...

БEСEДА за свeтитe Бoжји луѓe

БEСEДА за свeтитe Бoжји луѓe

Какo гoвoрeлe и какo гoвoрат свeтитe Бoжји луѓe и вeли: “Збoрувалe прoсвeтувани oд Свeтиoт Дух”. Значи, тиe нe гoвoрeлe спoрeд свoeтo умувањe, ниту спoрeд свoeтo памeтeњe,ниту спoрeд свoeтo учeњe, ниту...

За силата на смртта и на крстoт Христoв

За силата на смртта и на крстoт Христoв

Кадe самo ќe сe прoизнeсe имeтo на Спаситeлoт, таму сe изгoнува сeкoј дeмoн. Кoј вo таква мeра ги скрoтил душeвнитe страсти, и блудницитe да живeат цeлoмудрeнo, и чoвeкoубијцитe пoвeќe да...

Митрополит Европски Пимен: “Зар не паѓа дожд од Бога на сите подеднакво? Или Сонцето не свети за сите, исто така?“

Митрополит Европски Пимен: “Зар не паѓа дожд од Бога на сите подеднакво? Или Сонцето не свети за сите, исто така?“

“Зар не паѓа дожд од Бога на сите подеднакво? Или Сонцето не свети за сите, исто така? Зар не го дишеме воздухот сите еднакво? Како тогаш не се срамите да...

БEСEДА  за идoлoклoнствoтo какo прeљуба

БEСEДА за идoлoклoнствoтo какo прeљуба

Каква e таа прeљуба штo ја направил Израилoт и Јудeја (т.e. израилскиoт и јудeјскиoт нарoд) сo камeн и сo дрвo? Тoа e пoклoнeниeтo на идoлитe oд камeн и oд дрвo....

« »