логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

     clown

– или, обид за едноставен одговор на прашањето „Како сè уште можеш да веруваш и да одиш в Црква?“ –

1a. Кога сме мали деца, сметаме дека нашите родители се совршени. Дека тие имаат одговор на секое прашање, и решение на секој проблем. Дека нашите тетки и стрини, вујковци и стриковци се најдобрите луѓе на светот. Дека нашиот постар брат или сестра е вистински пример какви ние треба да бидеме кога ќе пораснеме. Истото важи и за братучедите и соседите. Како што созреваме, сфаќаме дека во Земјата на чудата нештата не се толку совршени, и дека нашите ближни се, сепак, луѓе. Созревањето ни нуди избор: дали ќе ја прифатиме нивната совршена несовршеност (а со тоа, и нашата), и ќе ја водиме добрата борба, помагајќи им и ним во нивната, или илузорно ќе бегаме од неа (одложувајќи го созревањето за троа подоцна, if ever), его-трипајќи и потпевнувајќи со Пинк.

1б. Истиот овој опит се пресликува и во црковниот живот. Неретко се случува човек, во почетоците од животот во Црквата, да го идеализира свештенството и верниот народ, сметајќи ги сите кои се вклучени во Црквата за нов еволуциски, подобрен вид. „Мојот духовен отец / брат во Христа / Владика знае сè“, „Монасите се совршени Христијани“, воскреснува наивното дете во тело на четириесетгодишен маж. Ако во сликата се вклучи и малку византиска естетика, темјан и пеење – катарзата наречена православен шаманизам е неизбежна. Меѓутоа, порано или подоцна се случува духовно тинејџерство, и човекот, овој пат со малку поголем опит, е двојно бунтовен и разочаран: од другите, дека не пошле подалеку од ликот на брбливиот Луд Шапкар од Земјата на чудата, но и од себе, оти дозволил повторно да биде прелажан, овој пат на 25, 30, 40 или 50 години. Да не зборуваме за лутењето на Бога Кој, ете, дали од незнаење или незаинтересираност, остава нештата да бидат… непобожни.

1в. Вистината е дека и во двата случаи, и под а) и под б), клучен момент е нашето созревање, нашето мало подотварање на очите, нашето несигурно зачекорување по патот на животот онаков каков што е. „Ќе бидете како богови“ е благослов и клетва (злослов?), оти разликувањето на доброто и злото е навистина задача за богови, а не за незрелиот Каин кој едвај чека нешто да не му е по мерак, па да го убие Авела. Зашто, соблазната ја имало и во Градината, а ќе ја има сè додека сонцето го знае својот запад. Но, ете, Бог верува во човекот, и по малку му открива од несовршенството на другите, за на тој начин да му укаже дека и тој самиот, човекот, носителот на истата таа природа, е несовршен. Или кажано поинаку: ако Бог отворено ни ја открие нашата несовршеност, секој од нас, слично на Јозеф К. и Росман би се чувствувал „без вина виновен“, и исходот би бил трагичен. Човек, таа вреќа коски повикана на обожение!

1г. Погледнете ги вашите роднини. Сигурно има палета од ликови: среќни, несреќни, богати, сиромашни, умни и не толку умни, наркомани, алкохоличари, коцкари, разведени, распуштени, хомосексуалци, крадци, и што ли уште не? Е сега, погледнете и на Црквата, зашто и тие луѓе се наши роднини. Зарем нешто навидум е драстично различно? Не. И тука има сè од горенаведеното, па дури и повеќе, зашто Црквата е болница во која доаѓаат многу болни луѓе. Единствената разлика е што овие луѓе (повеќе неуспешно отколку успешно) се борат. Имаат однос кон гревот, не се поистоветуваат со него. Во една болница, човек не оди од кревет на кревет, и не му вели на болниот „Ти имаш жолтица!“, „Тебе ти е скршена раката!“ или пак „Јас нема да го лекувам мојот заб тука, затоа што три соби подолу има човек со гангера!“ Исто како што, ако нашиот стрико е коцкар, ние не зборуваме секој час од секој ден за неговиот проблем, или пак, не се решаваме да се самоубиеме поради тоа. Едноставно, човек се научува да се избори и да продолжи да живее со сето она околу и во него. И тоа е знак на зрелост. Сфаќањето дека болеста на ближниот е и моја болест, но дека ако сакам да му помогнам да се излечи, прво треба јас самиот да бидам излечен од моите мали и големи болести. И уште нешто: поради лошите квалитети на лекарите јас не престанав да ѝ верувам на медицината.

1д. Еден столар пред две илјади години бил соочен со една млада и бремена девојка која му кажала дека не забременила од маж. Тој се вознемирил, но подоцна се смирил и решил тајно да ја избрка. Откако преспал, сепак одлучил да ја прими да живее со него, а детето да го признае за свое. Нецели триесет години живеел со детето што го родила девојката, грижејќи се за него како вистински татко. Не му било лесно, но издржал. Токму во тој човек гледаме успешна приказна на јадење од дрвото на познанието.

Милан Јаковчевски

Извор: АГАПИ



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Ноември 25, 2018

Акатист кон свети Нектариј Егински

КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен Нектариј, затоа направи и ние да ја завршиме духовната работа и стекнувајќи ја заработката, да Му запееме на Христа: Алилуја!
Октомври 30, 2018

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на мачениците, пример за чистота, огледало на велокодушните, восхит на премудрите, чуварко на верата христијанска, изобличителке на лагата идолска, поборничке на Божественото…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 753
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

ПРЕПОДОБЕН ПАХОМИЈ ВЕЛИКИ

Окт 18, 2018 Житија 1032
Паралелно со преподобниот Антониј Велики, основачот на пустинското, анахоретско монаштво,…

СВЕТИ ЕФРЕМ СИРИН ЖИВОТОПИС, ТВОРЕШТВО И КАРАКТЕРИСТИКА

Окт 18, 2018 Житија 981
Над сè, свети Ефрем си останува прекрасен проповедник – амвонот е почеток и крај на…

Беседи

Митрополит Струмички Наум - Моќно превентивно или ризично куративно

Митрополит Струмички Наум - Моќно превентивно или ризично куративно

Бог е совршен, и како совршен, сѐ што прави – прави совршено. Кога Бог го направи човекот, всушност, направи бог – иако не по природа. Направи човекобог, кој треба да...

Жарко Ѓорѓиевски - Недела на преподобна Марија Египетска

Жарко Ѓорѓиевски - Недела на преподобна Марија Египетска

Телесните слабости постојано не вовлекуваат во нешта кои се сосема спротивни од патот на духовното совршенство. Телесните искушенија можат да не насочат кон пороци и кон секакво зло, а единствен...

Митрополит Струмички Наум: „Учителка“

Митрополит Струмички Наум: „Учителка“

Ајде повторно и оваа година – како во годините наназад, на Нејзиниот ден, да го обновиме нашиот подвиг – молитвеното правило „Богородице Дево...“ Оваа молитва, за нас раслабените, е последна...

БEСEДА за сeмoќта на збoрoт Бoжји

БEСEДА за сeмoќта на збoрoт Бoжји

Нo пoстoи рeд и начин пoмeѓу тваритe, видлив и дoстапeн за нас луѓeтo, а пoстoи рeд и начин нeвидлив и нeдoстапeн. Спoрeд тoј нeвидлив и нeдoстапeн рeд и начин, кoј...

Празникот Благовештение – првиот цвет на Пасхата

Празникот Благовештение – првиот цвет на Пасхата

Ете она што дојде да нѐ повика, сега ни се јави: Бог надумно се соединува со луѓето; со гласот на Архангелот прелеста се изгонува, а Дева радост прима; небото слегува...

Викарен Епископ Стобиски г. Јаков: Жртвена прегратка (31.03.2019)

Викарен Епископ Стобиски г. Јаков: Жртвена прегратка (31.03.2019)

Ако ги приклониме колената, а во срцето свое, во вистинскиот храм во кој Бог се вселува, не го поставиме Крстот, сме го промашиле суштинското значење на празникот, затоа што тоа...

О. Жарко Ѓорѓиевски ✥ Недела Крстопоклона (III Недела на Великиот Пост) ✥ 31.03.2019

О. Жарко Ѓорѓиевски ✥ Недела Крстопоклона (III Недела на Великиот Пост) ✥ 31.03.2019

Според својата слободна волја човекот паднал во грев, па затоа и според својата слободна волја треба да се лекува и на крајот излечи од гревот и смртта. Бог не ги...

Викарниот Епископ Стобиски г. Јаков : „Ако нашата молитва не го опфати целиот свет, не сме Христови и не сме деца на Пресвета Богородица“

Викарниот Епископ Стобиски г. Јаков : „Ако нашата молитва не го опфати целиот свет, не сме Христови и не сме деца на Пресвета Богородица“

Знаеме дека за секој дар што од Бог го добиваме, го добиваме од Неа и преку Неа, и поради Нејзините молитви, бидејќи самите со ништо не сме го заслужиле. Сѐ...

Протоереј Драган Јанковски: Втора недела од Велигденскиот пост

Протоереј Драган Јанковски: Втора недела од Велигденскиот пост

Човекот кога му прави добро на својот ближен, тоа е вистинска добродетел, која Му е угодна на Бога. Оваа вистина ја посведочува и самиот Господ Исус Христос, бидејќи не само...

« »