логоFacebookTwitterYouTubeeMail

 

 

 

Време на бунт



Остануваат уште неколку денови до почетокот на Светата Четириесетница. Затоа е потребно да се стремиме да го направиме главното, односно да се подготвиме себеси на посебен начин.

Изминативе недели, Црквата нè повикуваше на самоотценување, односно да станеме судии над својот живот, пред да застанеме пред Лицето Божјо.

Но, како да го направиме тоа? Со што да започнеме?

Пред сѐ, ние мора да станеме бунтовни, да се возбунтуваме против својата гревовна природа.

За да го направиме тоа, потребно е ние, на сите наши незадоволства од надворешниот живот да им дадеме духовна димензија.

Размислете сами: сите револуции и војни, демонстрации и штрајкови постоеле и до нашето раѓање, а секако ќе постојат и после нашето заминување.

Секогаш ќе се најдат незадоволни и несреќни луѓе, кои ќе бараат од другите измени и промени кон подобро без никаков напор.

Животот кој нам ни е даден е еден и единствен, и затоа не треба залудно да го поминеме, обраќајќи внимание на ситни работи, туку потребно е да се занимаваме со полезни работи, не со она што нѐ опустошува, туку со она што нè исполнува нас и нашиот живот.

Да ги насочиме сите свои револуционерни и бунтовни импулси кон борба со своите гревови и лоши навики. Да ги предизвикуваме, да ги повикаме на дуел, да ги прогонуваме и да не се откажуваме, за да извојуваме барем мала победа во борба со нив. Да дозволиме тоа да стане наш основен подвиг за време на постот.

Затоа оставете ја надворешната борба, започнете борба со внатрешните непријатели, со своите страсти, кои ве оттргнуваат од главното дело, вовлекувајќи ве во надворешни и бесконечни процеси и пресметки, и мачејќи ве како диви ѕверови.



 

Време на активно духовно движење



Некои црковни луѓе мислат дека Великиот пост, на кого сме навикнати со придвижувањето кон него од година во година, дека станал обичен.

Сепак, во духовниот живот човекот не може да биде во некоја статична состојба: ако човекот мисли дека со него цело време е сѐ добро, дека тој во ништо не е во полоша состојба од другите, тогаш тој духовно се деградира.

Духовниот живот секогаш бара движење кон Бога, искачување „од сила во сила“ (Псалм. 83, 9), и само на тој начин човечката душа се очистува.

Се очистува од сите пороци и страсти, кои преку гревот влегле во нашиот живот.

Без движење во нови хоризонти, невозможно е духовно да растеме и да се развиваме.

Ние се стремиме да го развиваме нашето тело на различни начни: некои посетуваат различни спортски секции и клубови, базени и теретани, одат на масажи, вложуваат парични средства во различни направи за подобрување на физичката форма… Колку напор и пари на тоа е потрошено!

А што правиме за духовното развивање?

Ние, како по правило, избегнуваме внатрешна работа над себеси, се занимаваме со било што, само не со својата душа, забораваме неа да ја храниме со спасителната храна: молитвата и Евангелието, созерцанието и тишината, покајанието и исповедта, постот и воздржанието.

Ние, практично до минимум сме ги намалиле сите свои грижи за својата душа, воопшто не занимавајќи се со неа. Таа за жал е отфрлена. А на живата душа ѝ е потребен активен развој.

Ако барем дел од сите тие сили, кои ги трошиме за подобрување на својата благосостојба ѝ ги посветиме на душата, ние би живееле на друг начин.

Да се потрудиме во најблагопријатниот период за тоа, во периодот на Големиот пост, активно да се позанимаваме со својот внатрешен свет, да се фокусираме на потребите на душата и да се обидеме да ѝ дадеме сѐ она што е неопходно за нејзино развивање и полнота.

Ако ја запоставиме душата, ние отпаѓаме од Бога, а значи и ја губиме смислата на животот. Потребно е да се трудиме да ја обновиме врската со Бога. Тоа е нашата првостепена задача и главна потреба на душата.

Ние сме должни тоа постојано да го посакуваме, а преостанатото е работа на Бога, бидејќи Он сѐ држи во Своите раце.



 

Време да станеме реалисти



Православието не е мистика, тоа е реален живот со Бога. Православието не ги крие тајните, туку ги открива.

Постот е остварување на реални дела и реални резултти.

Великиот пост е особена радост за човечката душа. Покрај сите потешкотии и грешки за време на постот, секогаш на крајот од постот, оние кои се отдале на подвиг ќе се украсат со позитивни резултати.

Потешкотии ќе има, а и потребно е да ги има, за ние да ја почувствуваме радоста на победата над својата немоќ.

Вистинскиот христијанин е вистински реалист. Тој цврсто стои на земјата, се грижи за своите ближни, работи за својата татковина, го љуби својот народ, а главната смисла на неговиот живот е Христос.

Затоа, ако ние станеме реалисти и го исполниме својот живот со главната смисла, Господ сигурно ќе ни го открие излезот од секој ќор-сокак, од секоја сложна ситуација, во која ќе се најдеме.

Тоа е реалност на битието.

Да се обидеме, да се потрудиме во деновите на Великиот пост да се украсиме со христијанските добродетели, за Господ да ни испрати внатрешна цврстина, за правилно да стоиме во верата.

И тогаш. кога ќе достигнеме душевен мир, Христос несомнено ќе ни ја испрати Својата благодат и мир.

Гледајќи и осознавајќи ја погубноста на гревовите, кои ги правиме, искрено да се покаеме за нив и да се надеваме на милоста Божја, која секогаш пребива во чистото и смирено срце.

Митрополит Антониј (Паканил)

Извор: http://pravlife.org

Преземено  од: http://www.pppe.mk/2018/bez-shto-postot-ne-e-post-tri-kluchni-momenti-koi-se-vazhni-da-gi-osoznaeme-pred-velikiot-post/

 

 



Видео содржини

Поуки од Светите Отци

krusevoexport

Духовност

Ноември 25, 2018

Акатист кон свети Нектариј Егински

КОНДАК 12Трудејќи се, си ја умножил благодатта дадена од Бога, рабу Божји, добар и верен Нектариј, затоа направи и ние да ја завршиме духовната работа и стекнувајќи ја заработката, да Му запееме на Христа: Алилуја!
Октомври 30, 2018

Житие на преподобна Параскева – Петка (Епиватска или Трновска)

Света и преблажена маченичко Христова Параскево, убавино на девственичките, пофалбо на мачениците, пример за чистота, огледало на велокодушните, восхит на премудрите, чуварко на верата христијанска, изобличителке на лагата идолска, поборничке на Божественото…

Светскиот првак Адам Ондра во посета на Бигорскиот и Рајчичкиот манастир

Окт 28, 2018 Настани 659
Деновиве нашите две свештени Обители, Бигорски и Рајчица, ги посети во светски рамки…

ПРЕПОДОБЕН ПАХОМИЈ ВЕЛИКИ

Окт 18, 2018 Житија 949
Паралелно со преподобниот Антониј Велики, основачот на пустинското, анахоретско монаштво,…

СВЕТИ ЕФРЕМ СИРИН ЖИВОТОПИС, ТВОРЕШТВО И КАРАКТЕРИСТИКА

Окт 18, 2018 Житија 896
Над сè, свети Ефрем си останува прекрасен проповедник – амвонот е почеток и крај на…

Беседи

Викарниот Епископ Стобиски г. Јаков : „Ако нашата молитва не го опфати целиот свет, не сме Христови и не сме деца на Пресвета Богородица“

Викарниот Епископ Стобиски г. Јаков : „Ако нашата молитва не го опфати целиот свет, не сме Христови и не сме деца на Пресвета Богородица“

Знаеме дека за секој дар што од Бог го добиваме, го добиваме од Неа и преку Неа, и поради Нејзините молитви, бидејќи самите со ништо не сме го заслужиле. Сѐ...

Протоереј Драган Јанковски: Втора недела од Велигденскиот пост

Протоереј Драган Јанковски: Втора недела од Велигденскиот пост

Човекот кога му прави добро на својот ближен, тоа е вистинска добродетел, која Му е угодна на Бога. Оваа вистина ја посведочува и самиот Господ Исус Христос, бидејќи не само...

Св.  Григориј Палама - Беседа за блудниот син

Св. Григориј Палама - Беседа за блудниот син

Ќе настане глад - рекол Пророкот, оплакувајќи го Ерусалим - но не глад за леб и вода, туку чулен глад за словото Божје (Ам. 8, 11). Глад, тоа е состојба...

За Христoвитe дeла (беседа)

За Христoвитe дeла (беседа)

Какo Гoспoд извршил тoлку мнoгу дeла? Сo пoмoш на пeттe главни чуда: сo пoнизнoста, сo збoрoт, сo дeлoтo, сo крвта и сo вoскрeсeниeтo. Штo свeдoчат дeлата Христoви? Првo, свeдoчат дeка...

За двoумeњeтo на Пилат (беседа)

За двoумeњeтo на Пилат (беседа)

Пилат бил учeник сo свeтска мудрoст. А свeтската мудрoст нe дава сила туку влeва страв. Свeтската мудрoст нe ја пoддржува душата туку тeлoтo. Свeтската мудрoст нe влeва страв за душата...

БEСEДА за љубoвта кoн ближнитe

БEСEДА за љубoвта кoн ближнитe

Таму, на нeбoтo, e вистинскoтo Христoвo царствo и вистинскиoт Христoв живoт бeз примeси на грeв и смрт. Нo љубoвта на Синoт Бoжји кoн луѓeтo нашла дeка e пoпoтрeбнo да бидe...

 Викарен Епископ Јаков Стобиски: Вистинското прашање: се каеме или не?

Викарен Епископ Јаков Стобиски: Вистинското прашање: се каеме или не?

На секоја Литургија, ако ги слушате внимателно молитвите, оној дел што Црквата го нарекла и го доживува како анамнеза, сеќавање, е спомнување за сето она што Господ го направи за...

Жарко Ѓорѓиовски✥ Недела Сиропусна ✥ (10.03.2019)

Жарко Ѓорѓиовски✥ Недела Сиропусна ✥ (10.03.2019)

 Во денешново евангелско четиво Господ Исус Христос не упатува на три основни чекори: простувањето, постењето и безвременската награда која не очекува. И токму првиот чекор е простувањето: „Ако им ги...

БEСEДА за љубoвта над сeкoја љубoв

БEСEДА за љубoвта над сeкoја љубoв

Цeлoтo Eвангeлиe учи дeка трeба да сe oстави пoмалoтo заради пoгoлeмoтo, минливoтo заради нeминливoтo, лoшoтo заради дoбрoтo, eвтинoтo заради драгoцeнoтo. Кoга Eвангeлиeтo нe би вeтувалo пoгoлeми врeднoсти, тoгаш кoј би...

« »